‘Te oud en te lelijk om nog goed te functioneren’, dat kreeg Laura Zubalake, een Amerikaanse bankbediende van 44 jaar, naar haar hoofd geslingerd door een mannelijke collega. De bank moet die gortige uitspraak wel duur betalen want een New Yorkse rechtbank veroordeelde haar tot een schadevergoeding die in de honderdduizenden euro loopt. In 2001 speelde Zubalake haar stevig betaalde job kwijt omdat de bank beweerde dat ze performantie problemen had en geen teamspeler was. Zubalake van haar kant zegt dat ze werd uitgesloten van evenementen met cliënten en werd afgedankt omdat ze zich daarover tegen de arbeidsinspectie beklaagde. Ze hoopt dat het vonnis een signaal zendt naar vrouwen om voor zichzelf op te komen.
Wordt ‘age-isme’ een discriminerende factor als seksisme en racisme? Een EU-richtlijn maant de lidstaten aan discriminatie wegens leeftijd vanaf 2006 buiten de wet te stellen. Nu nog lokt leeftijd een dubbelzinnige houding uit: jong zijn is een troef maar loopbanen moeten wel langer worden.
Bovendien, met leeftijdsdiscriminatie kan iédereen te maken krijgen. Wie jong is wordt ooit ouder en ook jonge mensen hebben wel eens last van leeftijdsdiscriminatie als gebrek aan ervaring hen van een interessante job afsnijdt.

De perceptie van leef-tijd hangt trouwens samen met de perceptie van tijd in het algemeen en die is de laatste tijd veranderd, aldus de Nederlandse filosofe Marli Huijer. Onder invloed van de media, en dan vooral het internet, is alle informatie op elk moment en overal opvraagbaar. Tijd en ruimte vallen dus weg, de momenten worden niet meer van elkaar gescheiden, mensen zijn gefixeerd op het nu. De Oostenrijkse wetenschapsfilosofe Helga Nowotny heeft het ook al over ‘het overvolle heden’. De keten verleden, heden en toekomst valt weg. Het eeuwenoude verlangen naar onsterfelijkheid wordt vervangen door een verlangen naar eindeloos volle en onsterfelijke momenten.
Vanuit die tijdsbeleving wordt ook de lineaire loopbaan bedreigd. De lineaire loopbaan laat, als ze zoals verwacht verloopt, een gestage vooruitgang zien. Maar de rechtlijnigheid wordt door flexibilisering doorkruist, enerzijds worden carrières op maat van de werknemer versneden omdat zij/hij zelf de zwaartepunten en onderbrekingen wil aanbrengen. Anderzijds hanteert de werkgever de 24/7 eis waarin de werknemer altijd en overal beschikbaar moet zijn.

Huijer ziet in de flexibilisering een kans voor vooral vrouwen die in lineaire loopbanen wel eens vast komen te zitten. Maar de trend houdt ook een groot risico in van vroegtijdig opbranden omdat je in de knoop komt met wat ze noemt ‘de Chinese circusact met de bordjes’ waarin met werk, gezin en relaties moet worden gejongleerd.
De gigantische druk die van de nu-beleving uitgaat staat tegenover het lineaire en cyclische dat eigen is aan menselijk leven, zegt Huijer. Dochters zijn altijd jonger dan hun moeders. En dat gegeven heeft voor allebei zijn betekenis. Een mens moet daarom zijn eigen-tijd in het oog houden, dat is de tijd die bij haar/hem past. De tijd waarin plaats is voor een ochtendhumeur, een tussentijd, een bedtijd, een leef-tijd en nog zo veel andere hoogst persoonlijke ervaringen. Om zich daarmee in het werkpatroon te handhaven introduceert ze de begrippen ‘timing’ en ‘tuning’ Via ‘timing’ moet iemand weten wanneer zij zichzelf onder de aandacht van haar bedrijf moet brengen om haar carrièreverloop te bevorderen. Tuning is dan weer de afstemming vinden van de eigen tijd op die van de organisatie, of de eigen karakteristieke muzikaliteit toevoegen aan de klank van zijn bedrijf. Nu nog hopen dat het bedrijf daar oren naar heeft.

Ondanks alle beschikbare rimpelcrèmes en botox-behandelingen is het misschien niet eens de ‘look’ maar wel de geur die ons lot bepaalt. Althans als het op seks aankomt, boeten vrouwen na de menopauze aan aantrekkingskracht in en daar zouden feromonen een rol inspelen, aldus verschillende Amerikaanse onderzoeken. Het feromoon of de niet bewust waarneembare geur als geheim, chemisch wapen werd al in 1986 door de biologe Winnifred Cutler ontdekt: ze doopte het ‘athena 10:13’. Dat feromoon wordt door hormonaal tekort na de menopauze niet langer aangemaakt zodat oudere vrouwen, ondanks hun charme, een beetje ‘onzichtbaar’ worden. Die hypothese toetsten de wetenschapsters Susan Ranko en Joan Friebely nu via hun feromonen-experiment. Ze vroegen 44 vrouwen na de menopauze om een vleugje athena 10:13 aan hun gebruikelijk parfum toe te voegen. De substantie werd uit het okselvocht van jonge, seksueel actieve vrouwen gehaald, excuseert u ons het plastisch verhaal. De helft van de groep kreeg evenwel een ‘placebo’. Na zes weken klapten de vrouwen uit het bed: vijf op zes vrouwen die het feromoon aanbrachten hadden vaker seksuele betrekkingen met hun partner tegen drie op vijf in de controlegroep met het placebo. Winnifred Cutler blikt alvast vooruit naar een patent op het feromoon athena 10:13 en een daarop gebaseerd parfum. Misschien wordt het een olfactorische variant op het liefdes-elexir waarmee Isolde haar Tristan tot aan zijn, weliswaar jonge, dood aan zich verbond. En misschien kan er tussen een vrouw en een man nog altijd iets gebeuren dat niets met feromonen te maken heeft…
Bron: www.newscientist.com

Uitgerekend in Zweden, als land niet bepaald slecht gereputeerd inzake vrouwenrechten, richtte Gudrun Schyman (1948) een nieuwe vrouwenpartij op, ‘Feministisch Initiatief’ genaamd. Met de politieke vertegenwoordiging van vrouwen is er ook niets mis: ruim 45 procent van de parlementsleden zijn vrouwen tegen 35 procent in België. Dat volstaat volgens Schyman niet om mannelijke structuren te breken: ‘de vrouwelijke benadering moet systematisch op de politiek doorwegen. Het gaat om macht’, zegt ze. En in goed doortimmerd feministisch heet het: ‘In Zweden zitten wij in een door mannen gedomineerde maatschappij.’
Schyman kaart de ongelijke verloning van vrouwen aan, geweld tegen vrouwen en de exploitatie van vrouwen in inferieure posities in een geglobaliseerde economie, echter zonder een actieplatform aan te bieden.

Schyman schijnt een daadkrachtige politica te zijn, al moest ze na een belastingsschandaal en een vroeger alcoholprobleem aftreden als leider van de linkse partij. Het minste dat Zweden kan vaststellen is dat haar boodschap aanslaat. Haar partij knabbelt aan de machtsbasis van de regerende coalitie van sociaal democraten, linksen en groenen. Na de verkiezingen van volgend jaar zou premier Göran Persson er wel eens zijn mandaat kunnen bij inschieten. Sommigen beweren dat de reeds tientallen jaren regerende coalitie slijtage vertoont en ‘Feministisch Initiatief’ daarvan profiteert. De linkse coalitie zou ook door een rechts blok van vier partijen worden bedreigd. Uit een onderzoek van een Zweedse krant blijkt dat ‘Feministisch Initiatief’ een paar weken na zijn oprichting al 7 procent van de stemmen zou binnenhalen en recente polls geven aan dat een derde van de linkse georiënteerde kiezers nu voor de vrouwenpartij zou stemmen. Die laatste omschrijving dekt als vlag de lading niet helemaal: een derde van haar aanhang is een legertje mannen. Ondanks haar succes stelt Schyman in haar ‘Feministletter’ dat vrouwen aarzelen om openlijk partij voor haar te kiezen omdat ze vrezen er professioneel en maatschappelijk een zware prijs voor te moeten betalen.
Via www.feministisktinitiativ.se en het partijprogramma lezen en via www.schyman.se komt u bij de ‘Feministletters’.

Opleiding stoelmassage

Misschien krijgt u er een kick van, wereldwijd houden marketeers vrouwen in het oog en piekeren zich suf hoe ze zich een weg naar de omvangrijke groep potentiële superconsumenten kunnen banen. Met vier vijfde van de aankoopbeslissingen in handen, hebben vrouwen een fabelachtige macht over het gezinsbudget en de frustratie van reclamemensen is navenant want vrouwen zijn heel moeilijk bereikbaar. Een Amerikaans onderzoek van het PR-bedrijf Ketchum voor groot publieksproducten strooit extra zout in de wonde. ‘Vrouwen hebben zovéél méér aan het hoofd dan vijf jaar geleden’, opperen de conclusies, ‘dat is de reden waarom marketing niet tot hen doordringt.’
En inderdaad, 58 procent van de vrouwen tussen 25 en 54 zegt dat haar hoofd nu een toertje sneller omtolt dan vijf jaar geleden. Dat percentage ligt 18 procent hoger dan bij het globale publiek en een vijfde hoger dan bij mannen uit dezelfde leeftijdscategorie.
Uiteenlopende opdrachten en gedachten vechten om haar aandacht zodat mevrouw dikwijls verstrooid is of zelfs in de war. Vrouwen melden 70 procent meer dan andere publieksgroepen dat ze in verschillende richtingen worden getrokken en 74 procent van hen meldt vaker aan noden van anderen te denken dan aan die van henzelf.

Tijdgebrek en versnipperde aandacht zorgen ervoor dat reclameboodschappen tussen de plooien vallen: 62 procent van de vrouwen bevestigt dat ook. Twee op vijf vrouwen moeten een bericht meerdere keren horen of zien voor het tot hen doordringt omdat ze voortdurend worden onderbroken. 59 procent leest zelden of nooit de krant helemaal door tegen 51 procent van de mannen. Goed de helft van de vrouwen slaagt erin om een TV-programma uit te zitten en 56 procent van de vrouwen zegt zelden of nooit een magazine van het begin tot het eind te lezen. Voor alle duidelijkheid, de media-aandacht van de mannen blijkt niet substantieel hoger te zijn al liggen de marketeers daar niet wakker van. Verder hebben ze nog uitgedokterd dat 27 procent vrouwen voor expertenadvies kiest en 26 procent van hen zich met vragen tot familie of vrienden richt. Bijna één op vier acht de media een geloofwaardige bron van informatie maar marketing scoort ongemeen laag: slechts 2 procent vrouwen vindt advertenties geloofwaardig. Marketeers zijn beroepshalve optimistisch en brengen natuurlijk geen onrustbarende cijfers zonder bijhorende oplossing. Als ze vrouwen kleinere, hapklare brokken informatie voorschotelen zullen die wél tot de confuse massa in hun hoofd doordringen, zo troosten ze elkaar. En als die ook nog eens door experts worden geserveerd, raken ze zeker verteerd. Volgens de marketingjongens (?) realiseren vrouwen zich niet hoeveel ze in hun hoofd moeten verzamelen en hoe knap ze met de verschillende taken jongleren (dankuwel dat u ons op dat verscheurend gevoel attendeert). En kijk, ze reiken ons alweer de helpende hand: marketing moet vrouwen tonen hoe producten hen kunnen helpen nog beter voor anderen en zichzelf te zorgen.

Dat klinkt behoorlijk slim! Maar goed en wel beschouwd is het natuurlijk meer van hetzelfde; nog meer blitse, flitsende reclame terwijl er zo al geen speld meer is tussen te krijgen. Misschien zou het respectvol zijn om te vertrekken bij dat volgestouwde hoofd in plaats van uit te gaan van de reclameboodschap die er zo nodig in moet. Reclame zou dan poesgewijs langs ons heen strijken, zich quasi onverschillig in onze nabijheid installeren en intrigeren.
Want vrouwen houden wel degelijk van reclame, het is een deel van het decor waartegen hun leven zich afspeelt. ‘Agnes zat in een fauteuil en wachtte op Paul. Ze moesten nog uit eten (…), ze voelde zich slap en om zich te ontspannen bladerde ze in een dik tijdschrift.’ Agnes is een figuur in ‘Onsterfelijkheid’, een visionair verhaal uit 1990 van de Frans-Tsjechische auteur Milan Kundera, een boek over de stand van zaken in onze wereld waarin de overdaad aan mensen en dingen en drukte sindsdien lineair is toegenomen zodat het leest alsof het vandaag voor u is geschreven.
‘Nu is wellicht duidelijk waarom ze die ene ochtend zo gelukkig was in het bed dat even daarvoor door Paul was verlaten, en waarom ze zo zachtjes door de hal liep uit angst Brigittes (haar dochter) aandacht te trekken. Ze hield zelfs van de wispelturige lift, omdat die haar enkele ogenblikken eenzaamheid bood. Ook op de auto verheugde ze zich, omdat daar niemand tegen haar sprak en niemand haar aankeek. Ja, het belangrijkste was dat niemand haar aankeek.’
Zomaar een passage, zomaar een ideetje voor marketeers. Probeer uit te vinden waar vrouwen zichzelf terugvinden en leidt hen naar dié plek. Daar hebben ze alles voor over. Koppel hen los van de verwachtingen van anderen en laat hen - voor één keer - over aan zichzelf.

Ruim de helft van de Europeanen vindt zwangerschap en kinderen de belangrijkste hinderpaal voor vrouwen om aan de top van het bedrijfsleven te geraken. Die conclusie werd geformuleerd na een enquête van de jobsite Monster bij 17.600 surfers uit acht Europese landen. De landen laten onderling weinig verschillende cijfers optekenen op de Zweden en de Zwitsers na. Met respectievelijk 38,5 en 35 procent die zwangerschap en kinderen als belangrijkste obstakel zien, zonderen ze zich af van het gemiddelde, dit dankzij de betere voorzieningen en het uitgebreide ouderschapsverlof in die landen.
Meer dan een vijfde of 22,5 procent vindt dat het idee dat vrouwen niet evenwaardig aan mannen zijn, de belangrijkste rem op een vrouwencarrière zet. Zowel bij Zweden, Zwitsers als Belgen hangt het aandeel van mensen met die opvatting rond één op vier.

Een kleine 9 procent wijt de moeizame vorderingen in de vrouwenloopbaan aan het geringe respect en begrip voor vrouwen in de werkomgeving en 5 procent aan het salarisverschil met mannen. Slechts 13,5 procent van de ondervraagden denkt dan weer dat niets de loopbaanklim van vrouwen in de weg staat. De Britten zijn het meest optimistisch: 20 procent zegt affirmatief dat vrouwen dezelfde mogelijkheden hebben als mannen.
Of vrouwen dan harder moeten werken dan mannen om dezelfde waardering te krijgen, luidt de bijkomende vraag i.v.m. het hoge percentage van mensen die menen dat vrouwen niet evenwaardig aan mannen worden gezien. Vrouwelijke human resources managers antwoorden daar voor 79 procent positief op en hun mannelijke collega’s sluiten zich daar met 70 procent grotendeels bij aan. Dat is opmerkelijk. En als ze komt van mensen die mee instaan voor de arbeidsorganisatie kan die conclusie tellen, meent Monster.be

Meer dan een miljard mensen of een zesde van de wereldbevolking mist de toegang tot zuiver en gezond water, ontstellend maar waar. Elke vijftien seconden sterft een kind aan een ziekte die te maken heeft met een tekort aan veilig drinkwater. De Europese plasticproducenten besloten de campagne ’WaterAid’ te steunen. WaterAid is een internationale niet gouvernementele organisatie die drinkwatervoorzieningen voor de armste wereldbewoners wil installeren. U kunt hen ondersteunen en wel op een bijzonder simpele en kosteloze manier. U klikt elke dag een keer op de site van ‘Aquaplastics’ en iedere keer gaat er tien cent naar een project in Ethiopië dat mensen daar zuiver water en sanitaire voorzieningen moet geven. Anderhalf miljoen clicks op 22 juni 2005 betekent 150.000 euro voor WaterAid!
Klikken op www.aquaplastics.org