‘We leven ons leven als water dat van een heuvel afstroomt en zich min of meer in één richting voortbeweegt. Maar dan spatten we tegen iets op wat ons dwingt een nieuwe weg te zoeken’, vertelt geisha Sayuri aan Arthur Golden die haar verhaal in ‘Dagboek van een geisha’ neerschreef. Gezien hun verbazing over de wendingen van hun weg zien westerse vrouwen het leven blijkbaar niet als een Japanse tuin. Slechts een kwart van de Britse vrouwen zegt het leven te leven dat men zich in zijn jeugd had voorgesteld. De peiling waarover we in de krant ‘The Independent’ lazen, werd uitgevoerd door ‘Top Santé Magazine’, een blad dat naar eigen zeggen schoonheid, gezondheid en welzijn op een intelligente manier benadert. Het hield de enquête bij 2000 vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 38 jaar. Een flink aantal onder hen zat nog in de luiers toen Cosmopolitan in de jaren ‘70 hun moeders wijs maakte dat ze ‘alles konden hebben’. De strijdbare feministes van toen die zich een weg baanden op de jobmarkt zijn vervangen door een generatie gedesillusioneerde en depressieve vrouwen. Vandaag voelen de vrouwen zich onderbetaald, overwerkt en seksueel gefrustreerd. Twee derde van de ondervraagden heeft een full time job maar 60 procent van hen zou er graag mee kappen. Zelfs 84 procent van de vrouwen beweert haar potentiële mogelijkheden niet te realiseren.

Spijts alle campagnes over herverdeling van de huishoudelijke taken, geven negen op de tien vrouwen te kennen dat ze nog steeds het gros ervan op zich nemen, ze klagen dat ze teveel rollen moeten zien te verzoenen. Meer dan de helft van de ondervraagden voelt zich zowel op seksueel als op sociaal vlak onvoldaan. Frustratie is dan ook de toon waarin hun leven is geschreven. Wat daags na de publicatie van de peiling aan de commentator van dezelfde krant Terence Blacker de bedenking ontlokte: ‘In een wereld met echte problemen is de vrouwelijke lifestyle-crisis onnozel en een teken van zelfverheerlijking’. Hij heeft een punt als hij suggereert dat een dergelijk lamento vrouwen niet sympathiek maakt en de seksen tegen elkaar opjut: ‘Laat alle mannen met een schuldbewuste blik richting verdomhoekje afdruipen terwijl de aanklagende, superieure vrouwen zich aan de andere kant verzamelen.’

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes woman matters?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Voor de Europese verkiezingen is 35 procent van alle kandidaten vrouwelijk, het dubbele van de 17 procent vijf jaar terug. Daarmee werden de richtlijnen voor gelijke kansen, met de aanbeveling om minimaal een derde vrouwen op de lijsten aan te bieden, strikt opgevolgd. Afwachten of die verhouding zich ook in de verkiezingsresultaten zal weerspiegelen en of/hoe de nieuwe lidstaten het cijfer zullen beïnvloeden. Op dit moment is het Europees parlement voor 31 procent vrouwelijk. De vrouwelijke vertegenwoordiging in de nationale parlementen van de lidstaten voor 1 mei ligt gemiddeld op een kwart, in de nagelnieuwe EU-leden zetelt gemiddeld een kleine vijftien procent vrouwelijke parlementsleden. Gemiddelden verdoezelen de uitgesproken verschillen tussen de landen wat vrouwelijke vertegenwoordiging betreft. België haalt Scandinavisch hoge cijfers: met dik 35 procent zitten we in dezelfde orde van grootte als bijvoorbeeld Finland met 37 procent terwijl Zweden met 45 procent vrouwen onklopbaar is. Maar in Italië is dat aandeel goed 11 procent waarmee het in de buurt komt van nieuwe lidstaat Malta met ruim 9 procent vrouwen in zijn parlement. Ook binnen de groep nieuwe lidstaten is de vrouwelijke vertegenwoordigingen uiteenlopend: Hongarije bijvoorbeeld moet het stellen met 10 procent vrouwen terwijl in Letland een op vijf parlementsleden vrouwelijk is.

Onder de 40.000 Irakezen die door Amerikanen worden gevangen gehouden is een kleine minderheid vrouwen. Omdat in de voorbije weken de kranten tal van foto's publiceerden van mannelijke vernederde gevangenen lijkt het alsof de Irakese vrouwelijke gedetineerden hun deel niet kregen. Amerikaanse congresleden die alle foto's te zien kregen, bevestigden dat er beelden bij waren van vrouwen. Ook mensenrechtenorganisaties stellen dat geruchten over verkrachtingen wijd verspreid zijn en meerdere gevangen vrouwen zwanger raakten. De Irakese vrouwelijke gevangenen zullen wel over de geïncasseerde slagen vertellen maar niet over hun aanrandingen. Niet moeilijk te begrijpen in een cultuur waar onteerde vrouwen door mannelijke familieleden dreigen vermoord te worden opdat de schande zou zijn verwijderd. Daarmee delen ze het lot van vrouwen in andere Islamitische landen, als bijvoorbeeld Pakistan waar verkrachte vrouwen ook de doodstraf door steniging riskeren wegens... overspel. De Irakese mensenrechtenactiviste Yanar Mohammed stelt dat in hun cultuur wordt aangenomen dat een vrouw die gevangen zat ook verkracht is, de buitenwereld zal hen hoe dan ook zien als 'bezoedeld'.
Verkrachting is zo goed als een doodvonnis zegt Sheik Faydhi als religieuze leider van de Baghdad Sunni moskee. Imams moeten mannen de toelating weigeren om hun vrouw te doden, vindt hij. Vrouwen dienen, uit lijfsbehoud, hun gevangenschap door de Amerikanen voor te stellen als een daad van patriottistisch verzet.

...komt niet uit het vorige leven van Groen! maar is een project met informatie over telewerken voor geïnteresseerde managers en hun medewerkers. Telewerken vergt kennis van de obstakels en neveneffecten om het optimaal toe te passen. Volgens dr. Walrave staat 86 procent van de werknemers die vandaag niet telewerken er wel positief tegenover en 66 procent ziet het zitten om binnen zijn huidige job parttime te telewerken. Uit een PASO-onderzoek in opdracht van het Vlaams ministerie van Economische Zaken laat een op vijf bedrijven zijn werknemers telewerken maar biedt haast 8 procent daarbij geen ondersteuning. Telewerken is beslist ook haalbaar voor KMO's, onderstrepen de initiatiefnemers.
Het Centrum voor Zelfstandig Ondernemende Vrouwen (Cezov) en het Nationaal Instituut voor Thuiswerkers (NITO) brengen samen met prof. dr. Walrave, hoofd onderzoeksgroep strategische communicatie van de Universiteit Antwerpen, een opleiding telewerken met daarin de succesfactoren en valkuilen. In het najaar van dit jaar kunnen managers o.m. leren hoe ze op afstand leiding geven en motiveren en management by output voeren. Van januari tot maart van volgend jaar vernemen de medewerkers meer over het gewenste profiel van de telewerker, zijn zelfdiscipline en rolconflicten en de infrastructuur.
Meer

Alweer een e-wedstrijd! Nu op intitiatief van 'Women in ICT', dit zijn seminaries ingericht door het evenementenbureau TMAB en het magazine Business ICT, die de vrouwelijke participatie aan de ICT sector promoten. Er zitten nog veel te weinig vrouwen in ICT. Daarover ging het seminarie eind december 2003 waarin drs. Elke Valgaeren, assistente aan het Limburgs Universitair Centrum, verklaarde dat vrouwen een kwart van het werknemersbestand uitmaken in de ICT werkomgeving. Daarmee zijn ze sterk ondervertegenwoordigd en misloopt de sector flink wat vrouwelijke energie en creativiteit. Vrouwen die werken in de sector, getuigden dat hun vrouwelijk temperament en vaardigheden perfect met de ICT werkomgeving matchen. Van hun kant spannen bedrijven zich in om de work life balance te bewaken, voor vrouwen én mannen. Een nieuw seminarie rond het thema is in de maak voor 14 december e.k. Voor die tijd kunt u meedingen naar de Women in ICT Person@lityAward, door voornoemde organisatoren uitgereikt tijdens het volgende seminarie. Elke vrouw of groep van vrouwen die het gebruik van ICT stimuleert, komt in aanmerking voor de ICT Person@lityAward én erbovenop mag u van Nearly New Car een zomer lang een Mercedes cabrio lenen. Bent u een leerkracht die niet zonder ICT kan of een werkgeefster die haar medewerksters de ICT middelen geeft om thuis te werken of bevordert u op een eigen creatieve manier de inschakeling van ICT, wendt u dan voor de wedstrijdvoorwaarden naar TMAB

Voor ons Europeanen lijkt het vast te staan dat de geschiedenis van de mensheid zich vanaf zijn prilste begin vanuit Europa ontrolde. Veertig- tot vijftigduizend jaar terug zou de 'moderne' mens zijn ontstaan nadat de homo sapiens vanuit Afrika naar ons continent trok en er de Neanderthaler verving. Schelpenkraaltjes ter grootte van een erwt en een kleine 80 000 jaar oud brengen die theorie aan het wankelen. In de Zuid-Afrikaanse Blombos grotten aan de Indische oceaankusten vonden archeologen geperforeerde kralen, okerkleurige stenen met geometrische inkervingen en werktuigen van beenderen. Kralen betekenden hetzelfde als een Gucci-zonnebril nu, zegt leider van de site Chris Henshilwood, mensen met een zelfbewustzijn gaven daarmee een boodschap over zichzelf aan anderen.

Zowat dertig jaar geleden raakten archeologen het eens over de criteria van 'modern' gedrag. Mensen die van beenderen gereedschap maken en kunst voortbrengen zijn in staat te redeneren, te organiseren en te communiceren. De intrigerende vraag voor archeologen is of de moderne mens zich 120 000 jaar geleden ontwikkelde, 'kort' nadat hij anatomisch als 'modern' kon worden beschouwd, of zij/hij integendeel veel later naar modern evolueerde als gevolg van omgevings- en culturele factoren en genetische aanpassingen. Archeologen die Europa als bakermat voor de moderne mens beschouwen menen dat de moderne mens zich pas laat ontwikkelde. Ze noemen de 'Grotte Chauvet' in Frankrijk met tekeningen van katachtigen, beren en paarden, de vindplaats van de eerste kunstuiting, meer dan 30 000 jaar oud. De abstracte figuren waar Henshilwood in Blombos op stootte lezen ze als krabbels maar hij verdedigt ze als teken van abstract denken en communicatie en is overtuigd zijn moderne mens te hebben gevonden. De 'Grotte Chauvet' kunt u alvast virtueel ontdekken op Grotte Chauvet en op National Geographic leest u meer over Blombos.