Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes woman matters?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Het glazen plafond wordt minder hermetisch. Dat er nog steeds niet zo gek veel vrouwen doorgroeien, heeft dus ook met hen zelf te maken. Vrouwen willen niet aan de condities beantwoorden die het bedrijfsleven hen op het hoogste niveau stelt, ze bedanken vaak voor de klim naar de top. En dat is brute pech voor het zakenleven stellen Marian Ruderman en Joan Tavares van het 'Center for Creative Leadership' (CCL). In de Europese Unie is amper 3 tot 6 procent van de topmanagementfuncties in vrouwenhanden en slechts 16 procent van alle Amerikaanse Fortune 500 bedrijven heeft een vrouwelijk directeur.
Het CCL ondernam dan ook een studie onder leiding van Ruderman om de dilemma's van succesvolle vrouwen bij de uitbouw van hun carrière beter te begrijpen. Waarom willen vrouwelijke medewerkers niet succesvol zijn, vroeg het onderzoeksteam zich af. Het begin van het antwoord lag in de definitie van succes die vrouwen hanteren. Het succes dat een medewerkster voor ogen heeft, is veelal ver verwijderd van de invulling die het bedrijf waarvoor ze werkt er aan geeft.

Het CCL ondervroeg 61 vrouwelijke deelnemers aan een managementcursus, na afloop, zes maand en een jaar na de opleiding. Het ging om hoogopgeleide vrouwen in de leeftijd van 26 tot 58 jaar waarvan ruim twee derde een vaste relatie onderhield en de helft kinderen jonger dan 18 jaar oud in huis had. Een geslaagd leven besloeg voor hen zowel professioneel als privé-terrein. Opvallend was ook dat beiden zich op een continuüm bevonden, zonder breuklijnen. Vrouwen vinden dat succesvolle mensen - ze maken geen onderscheid tussen de seksen - in de eerste plaats authentiek zijn, hun handelen moet in lijn te brengen zijn met hun innerlijke overtuigingen. Vanuit een hang naar verbondenheid willen ze beroepsmatig netwerken, meedraaien in een mentoringsysteem maar ook de familiebanden moeten nauw aangehaald zijn. Volledigheid is nog zo een kenmerk van succesrijke mensen, ze leiden pas een compleet leven als ze hun uiteenlopende rollen goed kunnen integreren. Ze willen niet geleefd worden maar voor een flink deel zichzelf bepalen.
Veeleisende vrouwen? Voor bedrijven die - ook in hun eigen belang - vrouwen willen laten open bloeien, komt het erop aan om een bedrijfsklimaat te scheppen waarin aan de grote voorwaarden wordt voldaan. Het CCL geeft dan ook de raad om ruimte te maken voor zelfrealisatie en diepe contacten, zowel professioneel als privé. Vakkundige feedback over hun werk is een ander instrument om vrouwen te motiveren. De studie 'Developing women leaders in the new millennium' vindt u terug op de site van CCL

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes woman matters?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Filosoferen is nergens voor nodig en voor alles. Filosoferen brengt geen brood op de plank en geen aarde aan de dijk, vanuit utilitair standpunt is het dus een totaal overbodige bezigheid. Alleen ziet een wereld zonder die overbodige bezigheid er niet zo goed uit. Filosofie heeft immers rechtstreeks met democratie te maken, zij maakt mensen tot wat ze zijn: vragende, denkende, redenerende wezens. Mensen met een waardigheid die respect verdienen en geven. In 1945 benadrukte de UNESCO het belang van filosofie voor de wereldvrede. 'Het is in de geesten van mensen dat de verdediging van vrede moet worden opgebouwd', zo leidt de UNESCO haar handvest in, 'en dat gebeurt door de intellectuele en morele solidariteit van de mensheid te installeren. (...) De oorlog die net voorbij is, ontstond uit het ontkennen van democratische principes van waardigheid, gelijkheid en wederzijds respect. Er is een categorische nood om mensen in die ideeën op te voeden, noties waarover het in de filosofie ook gaat. Het filosofisch denken voorkomt dat mensen onwetend en met vooroordelen handelen. Het geeft mensen de intellectuele mogelijkheid om analyses te maken en sleutelbegrippen te doorgronden en van daar uit de wereld en zijn uitdagingen onafhankelijk en kritisch in te schatten.'

In andere Europese landen zit het vak filosofie in het curriculum vervat. Wat gaan wij eraan doen om, zestig jaar later, filosofie in ons onderwijs de plaats te geven die ze verdient? vraagt het Vlaams netwerk voor eigentijds filosofieonderwijs (VEFO) zich af. In december 2002 nam het Vlaams parlement een resolutie aan die de regering aanspoorde om degelijk en ongebonden filosofieonderwijs te voorzien. Op een studiedag van het VEFO, vorige week vrijdag, getuigden filosofieleraren over hun ervaring met kinderen en jongeren, een ervaring die ze graag uitgebreid zouden zien naar het hele onderwijs.
Van de leraren wordt niet verwacht dat ze hun wijsgerige kennis etaleren maar juist dat ze die achterhouden. Kinderen en jongeren zitten zelf boordevol vragen: 'waar zijn we als we nog niet geboren zijn, waarom worden we verliefd op die en niet op een ander, waarom verdwijnt het water van de zee niet in de grond...' Ze richten die vragen niet tot hun leraar omdat ze verwachten dat in de schoolbanken enkel vragen tellen die ook een sluitend antwoord kunnen krijgen. In de 'filosofieles' zou het gesprek erover op gang kunnen komen, kinderen zouden dan leren samen 'mogelijke' antwoorden formuleren. Dat veronderstelt respectvol naar elkaar luisteren, zich concentreren en waardevol argumenteren, daarin door de leraren ondersteund. Leraren zijn de alerte moderatoren van het gesprek maar de jongeren moeten het zelf doen. Omdat niet de schoolse kennis maar het denkvermogen en de verbeelding belangrijk zijn, krijgen ook andere dan de schoolslimme meisjes en jongens een gezicht. Voor jongeren tot zestien jaar zou 'het filosoferen' in de andere vakken worden geïntegreerd. In de derde graad van het secundair onderwijs wordt het een apart vak. H et bestaande lesuur 'wijsgerige stromingen' kan beter gewoon 'filosofie' genoemd worden, vindt het VEFO. Daarmee zou het zijn pure kenniskarakter - iemand noemde het een museumvak - verliezen. Immers, filosofie als het wijsgerige en bevrijdende spel van vraag en antwoord dient de bestaande eindtermen als 'burgerzin, sociale vaardigheden, zelfstandige en kritische reflectie'. Meer hierover op www.6minutes.net/womanmatters

Return is een begrip dat in het bedrijfsleven niet mis verstaan wordt. Hoe hoger de vrouwelijke vertegenwoordiging in het topmanagement hoe beter de financiële resultaten van een bedrijf, is dan ook een onmiskenbaar argument om eveneens vrouwen de leiding toe te vertrouwen. Catalyst, een Amerikaans non profitorganisatie die onderzoek doet en adviezen geeft in verband met de promotie van vrouwen in het zakenleven, onderzocht bij 353 bedrijven van de Fortune 500 hoe vrouwelijke managers en financieel rendement zich tot elkaar verhouden met bovenstaande conclusie tot gevolg. Het kwartiel met de hoogste vrouwelijke vertegenwoordiging in het topmanagement zet financiële resultaten neer die 35 procent uittorenen boven de resultaten van bedrijven uit het kwartiel met de laagste vrouwelijke vertegenwoordiging in beleidsfuncties. Het verband tussen genderdiversiteit en performantie is daarmee vastgesteld. De studie waakte er immers over dat andere karakteristieken, als bijvoorbeeld de industrietak waarin bedrijven actief zijn, werden weggefilterd.

,,We hebben een verband aangetoond maar geen causaliteit'', onderstreept Susan Black, vice president van Catalyst. Tal van andere factoren spelen mee in de financiële uitkomst van een zakelijke activiteit, het zou te naïef zijn om te denken dat vrouwen aan de top die rechtstreeks garanderen. Vrouwen vervullen wel een hefboomfunctie waardoor andere factoren kracht wordt bijgezet.
Werkgevers met oog voor diversiteit hengelen in een uitgebreide talentenpool. In de Verenigde Staten is 57 procent van alle bachelor-diploma's, 58 procent van alle masters en 45 procent van alle doctoraten in handen van vrouwen. Bovendien vormen vrouwen een indrukwekkende economische macht, bedrijven met vrouwelijke vertegenwoordiging in de bedrijfsleiding stemmen zich meer adequaat af op die externe klanten. Als bedrijven vrouwen laten doorgroeien naar leidinggevende posities, groeien de competitieve voordelen mee. Meer

Als jonge kinderen op het internet surfen, zijn ze binnen de kortste keren overspoeld. De Nederlandse ingenieur Glenn Rexwinkel moest voortdurend zijn zoontje te hulp snellen 'omdat de computer het niet meer deed'. Driejarige Daan was verslingerd aan Teletubbiespelletjes maar klikte almaar door op alles wat bewoog en blokkeerde zichzelf. Dat moet anders kunnen, dacht Rexwinkel en programmeerde tot hij de 'Krowser', lees kinderbrowser, klaar had. De Krowser zorgt ervoor dat enkel kindvriendelijke websites met de muis kunnen worden ingehaald, blokkeert dialoogvensters en popups en heeft een ingebouwde tijdklok die je kind tijdig van je computer losmaakt. Ouders kunnen ook zelf sites toevoegen. De Krowser is bedoeld voor kinderen tussen twee en tien jaar en werkt met iconen zodat nog-niet-lezertjes er mee aan de slag kunnen. Oudere kinderen moeten wel met de gewone browsers werken, vindt Rexwinkel, ook op school komen ze daarmee in aanraking. De Krowser wordt als service aan de ouders aangeboden door Ouders Online tegen de prijs van 4,95 euro en u kunt hem downloaden.

Voelt u zich ook wel eens de gevangene van uw keuken? Dan lazen we in 'The Independent' voor u dit bevrijdend bericht. 'Ik kook voor mij alleen' is een receptenboek samengesteld door Marc Haeberlin, de Franse kok wiens restaurant bij Straatsburg met drie sterren in de Michelingids prijkt. Het is een receptenboek voor prijsbewuste fijnproevers en de inspiratie haalde hij bij ... een zeshonderd gedetineerden uit heel Frankrijk. Die gingen gretig in op de wedstrijd die hij uitschreef en stuurden fantasievolle en originele recepten in voor bijvoorbeeld: 'Twee appels gevangenistaart', 'Solitaire Sla' en 'De simpelste Sponscake'. Nood is de moeder van de uitvinding, weet nu ook chefkok Haeberlin, want de gevangenen doen wonderen op hun elektrisch kookplaatje met ingrediënten die elk niet meer dan één euro mogen kosten. Koken is voor veel gedetineerden een favoriete bezigheid, het brengt een stukje vrijheid binnen en ze ontsnappen aan de gevangeniskost.