Het nieuwe tarief Exprimo van Proximus! 10 contacten voor 1 euro, 20 gratis sms'jes per maand, gratis inschrijving op Proxiclub, ... Een uitzonderlijk aanbod op www.proximus.be

Troost voor wie denkt dikwijls over zijn toerental te draaien: verveling is gevaarlijker en meer stresserend dan drukte. Dat beweren tenminste twee Amerikaanse sociaal-psychologen dr. Jennifer Summer en dr. Stephen Vodanovich. Vervelend werk jaagt het adrenalinepeil dubbel zo hoog als normaal. Bovendien speelt de kwaal van verveling mee bij relatieproblemen, eetstoornissen, drank- en drugsmisbruik en criminaliteit. Sommige mensen lijden aan een pathologische verveling; hun persoonlijkheidsstructuur bestemt hen voor om leven, relaties en werk oersaai te vinden. Die types geven verveling trouwens familiaal door: verveelde ouders hebben verveelde kinderen. Even voorspelbaar is dat heel bekwame mensen snel uitgekeken zijn op te weinig uitdagende jobs en zich een ongeluk vervelen. Maar had u ook door dat extroverte mensen zich vaker vervelen dan introverte types? Ze peppen voortdurend zichzelf en anderen op en lokken intense stimuli uit om de verveling steeds een stap voor te zijn. De rustige types houden die wel met hun innerlijke verbeelding op afstand.

Volgens de psychologen draagt in onze cultuur professionele activiteit veel bij aan de identiteit, reden waarom mensen nauwelijks durven toe te geven dat hun werk hen meer dan een keer behoorlijk de keel uithangt. Vermoeidheid en uitputting kunnen nochtans net zo goed symptomen zijn van verveling als van overwerkt zijn. Daarom luidt hun advies: zorg voor afwisseling. God dobbelt niet, zei Einstein maar zelf mag u het best doen om een even verrassende als onverwachte activiteit in uw agenda te laten rollen. Kortere deadlines, meer verantwoordelijkheid nemen en nieuwe uitdagingen aangaan houden verveling af. En tegen nieuwsgierigheid kan verveling nooit op: er valt immers eindeloos veel meer te weten dan we ooit de baas kunnen. Tenslotte heeft landerigheid een beschermend effect: een moment van kalmte en rust is mooi meegenomen, het leven vraagt nu eenmaal om reflectie en wie non stop afleiding van zichzelf zoekt, loopt het risico almaar sneller verveeld te geraken.

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes woman matters?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Ook al worden oorlogen door mannen beslist, zo stelde Virginia Woolf in 'Three Guineas', een essay aan de vooravond van de tweede wereldoorlog, het beeldmateriaal over de Spaanse burgeroorlog schokt vrouwen en mannen even hard. Niets nieuws onder de zon dus, stelt Susan Sontag vast in haar boek 'Regarding the pain of others'. 'Hoe moeten we omgaan met de overvloed aan stuitend beeldmateriaal over oorlogen en conflicten die ons via de media worden gepresenteerd?' is het thema van het recentste werk van de Amerikaanse filosofe en auteur.
Het is vergeefs zoeken naar een standpunt van Sontag, waardoor 'Regarding...' meteen bakken kritiek over zich heen krijgt. O.m. van Germaine Greer die meent dat Sontag via Woolf wel beweert dat oorlog een mannenzaak is maar het vraagstuk daarna laat zweven.
Hoe dan ook, op basis van foto's en een pak citaten vraagt Sontag zich af of de perceptie van het publiek door de beelden wordt geërodeerd, of ze vrouwen en mannen tot actie prikkelen of die integendeel aan de taferelen wennen.

Al te menselijk is het om gewelddadige foto's en filmopnamen de rug toe te keren. De menselijke zwakte bepaalt de limieten van ons geweten. Sontag windt zich wel op over het 'provincialisme' van de westerse wereld die naar geweld kijkt als naar een 'spektakel': het is typisch voor een kleine groep van goed opgeleide mensen die in de luxueuze situatie zit 'waarin men zich als volkomen los ervaart van het beeldmateriaal'. Beeldtaal laat bovendien toe dat de gebeurtenis uit zijn context wordt gerukt, meent Sontag. Met taal, een beschrijving, heb je altijd een onderwerp en een predikaat. Een beeld beperkt zich dikwijls tot een subject, het zegt niet wat de kijker er van moet denken.
En dat doet Sontag dus evenmin. Ze geeft enkel stof tot nadenken, tot lang na dat we het journaal weg zapten of de krant bij het oud papier hebben opgeborgen. En dat is altijd wel ergens goed voor.
'Regarding the pain of others' is uitgegeven bij Farrar, Straus en Giroux en telt 240 pagina's. ISBN 0-374-24858-3

Nieuwsbrieven voor het veelzijdige leven, selected by 6minutes

Gratis en toch verrijkend voor uw kennis en persoonlijkheid. Een brede waaier persoonsgebonden materies: carrière start, de vrouwenblik, geldzaken, de digitale toekomst en België ontcijferd. Kort, krachtig en veelzijdig.
Klik hier en schrijf gratis in.

'Het is gewoon onverantwoord dat ze dat ginder moeten dragen, je kunt niet eens met twee ogen tegelijk door dat ding heen kijken, ik werd er helemaal duizelig onder', vertelt mijn jongste nadat de juf Nederlands de meisjes van haar klas een authentieke burka had aangepast, in de week van de diversiteit op school. Om de internationale vrouwendag (8 maart) te vieren, verplaatst ook de Nederlandstalige Vrouwenraad (NVR) zich in de gesluierde vrouwen. Net nu veel te doen is over sluiers en we ons afvragen of hij hun emancipatie en maatschappelijke integratie in de weg staat. Samen met het Steunpunt Allochtone meisjes organiseert de NVR 'Gesluierde monologen', een theatervoorstelling van Adelheid Roosen die op basis van tientallen gesprekken met allochtone vrouwen een beeld van het leven van allochtone vrouwen probeert op te hangen. Daarbij spitst ze zich evenwel toe op de overeenkomsten tussen hun en onze cultuur, iedereen probeert immers op zijn manier een balans te vinden tussen oude waarden en nieuwe verworvenheden.
'Gesluierde monologen': 6 maart e.k. in zaal 'De Vieze Gasten' in de Reinaertstraat 125 in 9000 Gent. Reservatie verplicht: 02/209.34.69

Eindelijk nog eens een enthousiaste VLD-minister! Patricia Ceysens, verantwoordelijke voor de Vlaamse economie, buitenlandse beleid en e-government is een e-mama. Bij haar aanstelling had ze beloofd de mogelijkheden van telewerk te promoten en zelf toe te passen, waarbij woman matters suggereerde een dagboekje bij te houden zodat we er allemaal van konden leren. En kijk, vandaag is het boek 'e-mama', E-werken, kids koesteren' drukvers klaar al kunt u het ook gedeeltelijk op haar site doorbladeren.
Telewerken met elektronische handlangers is uiteraard wat anders dan zelfstandig ondernemen, benadrukt Ceysens. Niettemin vindt ze dat telewerk voor een werkgever én het gezin best met de spirit van een ondernemer kunnen worden aangepakt. M.a.w. neem het in handen en laat u niet leven. Dat laatste lijkt er toch op als Vlaamse vrouwen 5 procent of 8.59 uur van de werkweek besteden aan verplaatsing. En slechts 2 procent of 3.18 uur aan kinderverzorging of opvoeding, zo leest Ceysens ons voor uit 'Een onderzoek naar de tijdsbesteding van Belgen' van Glorieux en Vandeweyer. Meer dan de helft of 54 procent van de telewerkers werkt slechts een kwart van zijn arbeidstijd thuis, 12,5 procent maakt tussen de 75 en 100 procent van zijn werktijd thuis rond. In 42 procent van Vlaamse bedrijven en in 53 procent wordt afstandswerk toegepast.
Behalve een pak literatuur over het verschijnsel vinden we op de site ook drie rubrieken: kids@home, work@home en comfort@home, alle met doorklikadressen, tips en bedenkingen. Dat daarmee niet alle problemen van de baan zijn, kan Ceysens niet helpen, de work life balance wil ook wel eens wild schommelen. In ieder geval kan telewerk een mooie bijdrage leveren wat naast de ecologische argumenten (Ceysens manier om de Kyoto-normen met de verzuchtingen van het bedrijfsleven te verzoenen?) niet mis is. De minister stuurt ook een felrood waarschuwingssignaal uit: 'de kans zit erin dat vooral vrouwen zich tot telewerken laten verleiden, ze menen overdag mama te kunnen spelen en 's nachts werknemer, een dubbele dagtaak die niemand aankan!'
Meer op http://www.e-mama.be/ waar 'de creatieve economie' na 'strijk ophalen' op het kattebelletje prijkt.

Laat de pyama maar in de badkamer.
Duizenden professionele freelance vertalers, copywriters, telemarketeers, grafici, webdesigners,... registreerden zich op Pajamanation.be
Contacteer hen: Aanvraag gratis paswoord

Het burgerlijk huwelijk viert slechts zijn 200ste verjaardag maar er zit alweer wat sleet op. Huwelijksbeurzen met outfits voor dé grote uitspatting en potten en pannen voor een leven na het feest, sluiten nu wijselijk ook samenwonenden in de armen. En met Valentijn voor de deur vroeg de portal Tiscali vlakaf aan internettende landgenoten 'Gelooft de Belg nog in het huwelijk?'
De 1.208 respondenten gaven op zijn zachtst gezegd een dubbelzinnig antwoord. Euforie over het voltrekken van een huwelijk: 61 procent van de niet-gehuwden wil 'ooit' heel graag zijn geliefde plechtig het jawoord geven, 59 procent ervan zelfs in de Kerk of andere religieuze plaats. Een klein kwart of 23 procent vindt een passage in het gemeentehuis wel volstaan. 47 procent is het om de stabiliteit van het pact te doen, 26 procent wil zijn liefde van de daken schreeuwen. Van de gehuwden betreurt 68 procent de stap op geen enkele manier, 53 procent gelooft in de waarde van het huwelijk maar 13 procent geeft toe dat de partner haar/hem over de streep heeft moeten trekken. Een kinderwens heeft 9 procent van de koppels tot een huwelijk doen besluiten. Een derde van de gehuwden gooide tussen de 5000 en 10.000 euro tegen het feest aan. Tegenover zoveel enthousiasme staan toch ook reserves. Een derde van de respondenten gaat zonder meer voor zijn relatie maar 66 procent staat erop bij de notaris vooraf een huwelijkscontract te sluiten, 63 procent eigent zich het recht toe om ooit te kunnen scheiden of in elk geval afstand van de partner te nemen.

Peter Sloterdijk is een Duits filosoof (°1947) waarvan wordt gezegd dat hij als geen ander denker onze tijd begrijpt. Met behulp van de klassiekers natuurlijk want als het over de relaties van nu gaat, citeert hij Plato uit de oudheid: liefde is herinnering aan de eenheid die vrouw en man vormden voor ze gescheiden werden. Liefde 'op het eerste gezicht' is het gescheiden paar dat elkaar terugvindt.
Toen hij vader werd ging Sloterdijk denken dat belangrijke relaties asymmetrisch zijn. Een jong kind heeft je hard nodig en dat maakt de band zo bijzonder. De relatie tussen vrouw en man in onze cultuur is symmetrisch maar als we niet willen verdwijnen moeten we in een asymmetrische vorm gaan samenleven. Vrouwen en mannen moeten weer tot drie leren tellen, meent Sloterdijk. Het individu moet een zinvolle plaats innemen tussen de vorige en de volgende generatie, een bemiddelende positie die verleden, heden en toekomst met elkaar in verband brengt. Sloterdijk ziet het groots: de relaties die we aangaan hebben hun belang voor de gang van de wereld. Dat legt hij o.m. uit in een trilogie, 'Sferen', waarin alles rond leven en ruimte draait: 'wie in de wereld is, bevindt zich altijd in een welbepaalde sfeer.' Paren leven volgens hem in microsferen die een beschermlaag rond de koppels leggen maar tegelijk kwetsbare leefwerelden vormen. Ze bepalen de identiteit van mensen. In uw knusse kamer komt u tot uzelf en zweeft u los van de buitenwereld maar door de dichtheid van de menselijke bewoning op de aardkorst klitten alle knusse kamers samen tot schuim. Die luchtige massa biedt weerstand tegen de druk van een groter geheel, tegen totalitarisme in het slechtste geval. Het schuim staat voor fragiliteit die een grote kracht inhoudt, voor individualisme en pluralisme, voor kleine beschuttende gewoonten kortom: iedere dag de kippen voeren, een zitje in de opera bemachtigen of met een vriendin naar de fitness... telkens vinden mensen voor zichzelf het leven opnieuw uit en uitgerekend de persoonlijke toets behoedt ons voor een bestaan dat ons wordt opgelegd.
Peter Sloterdijk

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes woman matters?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Als aanloopje naar de beschrijving van modemerken die naadloos bij het lijf van de vrouw van dertig en meer aansluiten, lezen we in een vakblad voor mode en textiel: "Door razend populaire vrouwenseries als 'Ally Mc Beal' en 'Sex in the City' eist deze leeftijdsgroep steeds meer haar plaats op in de maatschappij".
Als u al dacht dat u er op eigen kracht kwam, is dit wel een afknapper. Ook Sloterdijk zou hiervan gruwen: "Precies zoals de goden in de oude mythen de aandacht afleiden van wat mensen echt uitspookten, schotelen de media ons vandaag nieuwe mythen voor die niet veel lijken op het leven dat we dag in dag uit leiden."

''Ook wil de groep de trends vaker volgen'', vervolgt het modeblad zijn gedachtegang. ''Zo werd deze winter kleur, de minirok en de sixties-stijl erg goed opgepakt. Groot manco is het geringe pasbereik van veel collecties...''
Sloterdijk is wat dit betreft een stuk optimistischer over de persoonlijke inventiviteit van mensen: ''De meeste mensen hebben een auteursrecht voor hun eigen 'look', hun presentatie. Zich kleden is een vorm van schrijven'', vindt Peter Sloterdijk. ,,Heel wat mensen halen hun woorden in het groot warenhuis, anderen zijn creatiever en zoeken verderop. Het scheppende daarvan is positief al houdt het een existentieel gevaar in: dat van de uitputting van de middelen. Ook na ons komen er individuen die de kans moeten krijgen om hun leven te consumeren'', aldus Sloterdijk.

Onze kinderen proberen het ons al lang aan te praten en een Britse studie van 'The Institute of Education' is het met hen eens: huiswerk maken is tijdverlies. Meer zelfs, 'thuis' oefent een slechte invloed uit op het leerproces: taken kunnen best niét thuis worden gemaakt maar ergens ver weg van de verscheurende invloed van ouders.
De spanningen rond huiswerk lopen het hoogst op in gezinnen uit de middenklasse. Slagen is een must, 'succesvolle' ouders stellen zich aanmatigend op en bederven zo elk plezier dat een kind in het leren zou kunnen scheppen. Dr. Susan Hallam, auteur van het rapport stelt dat ouders de meest gunstige invloed hebben wanneer ze zichzelf afremmen. Hun kinderen moreel steunen, hen de nodige middelen ter beschikking stellen, mag ruimschoots volstaan wat ouderlijke inbreng betreft. Om kinderen met de huistaken te helpen, kunt u beter wachten tot die er ronduit om vragen.
Meer over de studie: 'Homework The Evidence'

'De inspanningen om de HIV/Aids epidemie in te dammen falen omdat ze vrouwen en meisjes niet bereiken', zegt dr. Peter Piot die het Aids programma van de Verenigde Naties leidt. De helft van alle met HIV besmette mensen zijn vrouwen en in Afrika loopt de verhouding op tot 60 procent. Meisjes hebben twee en een halve keer meer kans om besmet te raken dan jongens van hun leeftijd. Onthouding, trouw en het gebruik van condooms worden hard gepromoot. Maar voor de vrouwen en meisjes die door hun eigen vriend of echtgenoot worden besmet, is dat behoorlijk irrelevant. Hun relatie beschermt hen allerminst tegen besmetting, het gebruik van een condoom is niet eens bespreekbaar met hun partner. Piot deed het schrijnende verhaal nog maar eens voor de 'Globale Coalitie voor Vrouwen en Aids'. Dit nieuw initiatief wil het probleem aan de wortels aanpakken en stelt vast dat Afrikaanse en Aziatische vrouwen geen enkele economische macht hebben en volkomen aan hun partner onderworpen zijn. Ze moeten dan ook dringend worden opgeleid, een wapen waarmee ze hun rechten kunnen opeisen. De coalitie waarvan voormalig Iers president Mary Robinson en actrice Emma Thompson deel uitmaken, wil het genderprobleem op de voorgrond brengen, de impact van de ziekte op vrouwen in kaart brengen en oproepen tot actie.
Meer over 'The Global Coalition on Women and Aids'