De gewelddadige demonstraties in de Zuid-Franse Hérault-regio midden mei veroorzaakten voor meer dan 2 miljoen euro schade, zo meldt Le Figaro. De CRAV, een militante splintergroep van ontevreden wijnbouwers, dreigt met verdere gewelddadige acties als de Franse overheid niet snel over de brug komt met steun voor de noodlijdende Zuid-Franse wijnsector. 'Dit is de derde en laatste demonstratie. We hebben genoeg van deze gezonde wandelingen. De volgende keer gaat het er anders aan toegaan,' zo vertelde Philippe Vergnes, hoofd van de wijnvakbond in de Aude-regio, aan het Franse persagentschap AFP. Ook andere woordvoerders uitten nauwelijks verholen dreigingen om tot nog geweldadiger acties over te gaan. In de rellen van vorige week werden drie spoorwagons in brand gestoken, infrastructuur op spoorlijnen vernield en dertien opslagtanks met Chileense wijn in een distilleerbedrijf in Montpellier geopend. De bevolking in het Zuiden van Frankrijk stemde overwegend "Non" in het referendum over de Europese grondwet. De Fransen wijnbouwers verwijten de E.U. te laks op te treden tegen dumpingpraktijken van andere wijnlanden.

Restaurant La Palette in Jette weigert klanten die geen wijn drinken, zo meldde De Standaard op 27/5/05. Een jong koppel bestelde twee menu's, een halve liter water en een icetea. Hun werd gevraagd het restaurant te verlaten. Restaurant Paul Buelens blijft achter zijn beslissing staan. "Ik heb een klein restaurant met amper tien tafeltjes," zo zegt hij in De Standaard. "Ik ben altijd correct met mijn klanten, maar moet er wel financieel aan uit geraken." Een driegangenmenu kost bij La Palette 25 euro. Juridisch kan er niets worden gedaan tegen het restaurant, want iedereen bepaalt zijn eigen verkoopvoorwaarden. Persoonlijk vinden we het wel een trieste reflectie op de restaurantpraktijk die vandaag in België de boventoon voert. Niet de kostprijs van wat op je bord komt betaalt de rekening van de restauranthouder, maar wel hoeveel (altijd overgeprijsde) wijn, sterkedrank, flessenwater en koffie de klant consumeert. Begin dan een café of wijnbar, zouden we zo denken, maar neen, dat heet dan 'restaurant'. Schandalig, en te mijden, dat is ons oordeel. Niet te verwonderen ook dat de Belgische restaurants in een steeds diepere crisis wegzakken.

De Franse champagnegroep Vranken Pommery Monopole (VPM) zal wereldwijd exclusief de wijnen van het Franse huis Listel promoten en distribueren. Dit meldde De Tijd in zijn editie van 20/5/05. VPM is actief in 87 landen, terwijl de wijnen van Listel vooral populair zijn in thuisland Frankrijk. Paul-François Vranken, de van oorsprong Belgische oprichter van VPM, stapt persoonlijk in het kapitaal van Listel. In Frankrijk is rosé de enige wijnsoort die nog in de lift zit en juist daarin is het Zuid-Franse huis Listel gespecialiseerd. Listel is de Franse marktleider voor roséwijnen en verkoopt jaarlijks 50 miljoen flessen, goed voor ongeveer 40 miljoen euro. Volgens VPM kan dat op termijn stijgen tot 100 miljoen. Listel bezit 2.000 hectaren wijngaarden in Zuid-Frankrijk. VPM is met merken als Vranken en Charles Lafitte de op één na grootste champagnegroep ter wereld, na de Franse luxegroep LVMH.
Vranken

Bij "Kobrand" vind je een interactieve wijnatlas met alle bekende en minder bekende wijnproductiegebieden van de wereld. De interactieve website is vrij toegankelijk. Het enige wat je nodig hebt is een webbrowser met MacroMedia Flash-ondersteuning (bij moderne browsers is de Flash-plugin standaard actief). Het is mogelijk de detailkaarten in te zoomen (klik rechts en kies 'Zoom In'). De detailkaarten kan men ook downloaden in jpg- of pdf-formaat. De informatie op de kaarten is vrij recent en dateert van na het jaar 2000.
Kobrand

Sideways gemist in de bioscoop? Dan is er nu de Special Edition op dvd. Wijnliefhebbers en mannen-met-een-midlife-crisis mogen deze hilarische, maar ook trieste film beslist niet aan zich laten voorbijgaan. En laat mevrouw ook maar meekijken, die kan zich dan nog eens bevestigd zien in het vooroordeel dat mannen eigenlijk nooit volwassen worden. Regisseur Alexander Payne maakte van Sideways een moderne road-movie, gefilmd in de stijl van de jaren zeventig, en met een hoge dosis aan (soms pik)zwarte humor. Sideways steekt ook de draak met wijngekken zoals ondergetekende, die het wijngebeuren inderdaad vaak té serieus nemen en die, zoals beide hoofdfiguren, een min of meer ernstige narcistische karakterafwijking hebben. Het leukste aan de Special Edition is het commentaar van de beide hoofdacteurs, die zichzelf en hun karakters nog eens flink in de zeik zetten. De commentaartrack is mogelijk nog grappiger dan de film zelf. De uitspraak van Miles "If anyone orders Merlot, I'm leaving. I am NOT drinking any fucking Merlot!" is ondertussen een klassieker in wijnmilieus.
Sideways
Meer over Sideways op WijnIdee

Alle geproefde wijnen worden door onszelf gekocht, tenzij anders vermeld. Handelaren die een bepaalde wijn voeren waar ze zelf enorm enthousiast over zijn, mogen de redactie desgewenst een proefstaal toesturen. Lees de richtlijnen op de website voor de voorwaarden.
De Aura Verdejo Rueda 2003 is een lekkere, droge, frisse witte wijn met een krachtige neus van frisse appeltjes (88/100, Delhaize, 7,29 €). De Zenato S. Cristina Lugana Vigneto Massoni 2004 is misschien niet buitengewoon complex, maar o zo aangenaam, met rijp appel- en meloenfruit, verfrissende zuren en massa's glycerine (90/100, Colruyt Klassewijnen, 10 €). De goedkopere Bianco di Custoza 2004 van dezelfde maker is een prijskwaliteitaanrader: warm-fruitige mond, voldoende evenwicht brengende zuren (88/100, ca. 6,9 €). Ook een goede prijskwaliteit biedt de rode Borgo di Colloredo Gironia 2000 uit de minder bekende Italiaanse DOC Biferno. De initieel gesloten neus geeft na wat ademen mooie impressies vrij van zwart fruit, drop en kirsch; heel fruitige mond, met een serieuze maar niet storende dosis zuren (92/100, Doria in Merksem, ca. 10 €). 2003 produceerde soms uitzonderlijke wijnen in de Zuidelijke Rhône. Een geslaagd voorbeeld is de Brusset Gigondas Tradition 2003, een assemblage van Syrah en Mourvèdre. Dit is een heel fruitige wijn, met een lichte animale toets en een hintje van drop; lekker, toegankelijk en onmiddellijk drinkbaar (90/100, Colruyt Klassewijnen, 14,5 €). De volgende drie wijnen werden ons toegestuurd door Wijnhuis Feyen uit Neerpelt. Het zijn in hun prijsklasse echte aanraders. Domaine Joseph de Bel-Air Chardonnay 2001 wordt gemaakt in Limoux, maar heeft een Vin de pays d'Oc herkomstbenaming. Geurt naar boter, kruiden en noten, is romig in de mond, met verfrissende zuren en fruitimpressies. Laat deze wijn minstens een half uur ademen voor hem te drinken (88/100, 7,90 €). De mooie neus van de Collin-Bourisset Viré-Clessé Vielles Vignes 2003 wordt gedomineerd door citrus, zeste, geranium en geel fruit. In de mond zeste, noten, en fris geel fruit. De wijn wint aan kracht in het glas (90/100, 12,10 €). Een echte prijskwaliteitaanrader is de Los 3 Bandidos Grenache Rouge 2003. Dit is een fruitbom, maar met een interessante ondertoon van kruiden en garrigue (typische kruiden uit het zuiden van Frankrijk). Doet denken aan een Côtes du Rhône Village, maar dan in een ietwat uitbundigere stijl (88/100, 6,70 €). De Wijnwinkel uit Mechelen stuurde ons een geslaagde Sauternes voor een scherpe prijs, Ch. des Arrieux 2001. Deze complexe zoete wijn gedomineerd door sinaaszeste en geconfijt geel fruit bezit voldoende verfrissende zuren en is niet te stroperig (92/100, 14,85 €).

Handelaren: 'Waarom wordt mijn wijn nooit geproefd?'
Aura Verdejo 03
Zenato S. Cristina Lugana Vigneto Massoni 04
Zenato Bianco di Custoza 04
Borgo di Colloredo Gironia 2000
Joseph de Bel-Air Chardonnay 01
Collin-Bourisset Vire-Clessé VV 03
Los 3 Bandidos Grenache 03
Ch. des Arrieux 03
Colruyt Klassewijnen
Doria
Feyen
De Wijnwinkel, Mechelen

Kurkbesmetting van wijn, veroorzaakt door de vluchtige chemische stof tca, treft naargelang de schattingen tussen de zes en de vijftien procent van alle met natuurkurk afgesloten flessen. Ook een (zeer) dure fles wijn kan verknoeid worden door tca. Er is dus een markt voor producten waarmee tca zou kunnen worden verwijderd. Een hele tijd geleden rapporteerden we al over een dergelijk product, Wine Rescue. De uitvinders liepen echter vertraging op bij de productie en verwachten pas later dit jaar met een commerciële uitvoering op de markt te komen. TimeOnline meldt echter concurrentie uit Franse hoek. Gérard Michel, een biochemicus uit Bourgogne, heeft een kit geproduceerd die 40 euro kost en die een besmette wijn in zijn 'originele staat' kan herstellen. Hervullingen voor de kit kosten 5 euro per stuk. Laure Gasparatto, de wijncriticus van Le Figaro, heeft Dream-Taste al mogen uitproberen en beweert dat de originele karakteristieken van de wijn terugkeren. Veel details geeft Michel niet over zijn uitvinding, behalve dat een 'co-polymeer de TCA-moleculen uit de wijn trekt'. Volgens Nick Alabaster, een Britse software-ingenieur, is polyethyleen ofwel huishoudfolie het geheim achter al deze producten. Op het wijn-bbs van Mark Squires vertelde Alabaster hoe hij een gekurkte wijn opnieuw drinkbaar maakte door de fles in de ijskast te plaatsen en er 48 uur lang een vel polyethyleen in te drenken. De wijn was opnieuw drinkbaar, maar toch merkbaar minder 'goed' dan een niet-gekurkte controlefles van dezelfde wijn, die na opening ook 48 uur in de ijskast werd bewaard. Polyethyleen staat er om bekend dat het voedsel bij langdurige blootstelling van aroma en smaak berooft. De vluchtige tca-moleculen worden door de polyethyleen aangetrokken via adsorptie. Commerciële antikurkproducten zoals Wine Rescue en Dream-Taste zouden in principe beter moeten werken dan gewone plastic folie omdat ze volgens de makers minutieus zijn afgesteld om zoveel mogelijk tca-moleculen te verwijderen. Een zeer kleine hoeveelheid tca volstaat om aan wijn de karakteristieke 'kurksmaak' te geven. Dream Taste ligt vanaf juni in de winkels en wordt gecommercialiseerd door de firma Vect'œur uit Savigny-lès-Beaune.
Artikel op Squires-bbs
Dream-Taste
Over tca

In gevolge van overproductie en buitenlandse concurrentie kampt Europa met een groeiend overschot aan wijn. De kranten De Tijd en De Morgen melden dat de EU-commissie eind april de distillatie goedkeurde van 1,5 miljoen hectoliter Franse kwaliteitswijn en 4 miljoen hectoliter Spaanse tafelwijn. Dat grapje kost de Europese belastingbetaler 145 miljoen euro. Dat het zo niet verder kan, is al langer duidelijk, maar de betrokken landen doen erg weinig om de overproductie in te dijken. Zo is er sinds 1999 Europees geld beschikbaar voor de vermindering van de teeltoppervlakte, maar van die regeling wordt nauwelijks gebruik gemaakt. Door voortdurende, soms gewelddadige protesten van wijnboeren schrikt de Franse regering er voor terug om harde maatregelen te nemen, terwijl de Spanjaarden blijkbaar de Fransen de duvel aan doen door nog lagere dumpingprijzen te hanteren. Mariann Fischer Boel, het EU-commissielid voor Landbouw, wil volgend jaar een grondige herstructurering doorvoeren van de wijnsector. Ze wil de productie van kwaliteitswijn aanmoedigen en die van tafelwijn ontmoedigen. Maar boze wijnboeren uit Zuid-Frankrijk plannen nieuwe acties vlak voor het Franse referendum over de Europese grondwet. De Franse regering zal dus voorlopig niet echt geneigd zijn om iets te doen aan de Europese wijnplas.

Woedende Franse wijnboeren vochten op 20 april een kleine oorlog uit met de Franse oproerpolitie in de Zuid-Franse stad Narbonne, zo meldt Foodproductionaily.com. De rellen vonden plaats in de marge van een betoging van ongeveer 7.000 wijnboeren gericht tegen de problemen in de Franse wijnindustrie. Jonge wijnboeren gooiden met brandbommen naar de politie en staken enkele signalisatiepalen nabij het station in brand, waardoor het treinverkeer in de Languedoc-Rousillon meer dan twee uur lang in de war werd gestuurd. Eerder op de week hadden enkele heethoofden al vier vrachtwagens gevuld met Spaanse wijn gekaapt en vernield nabij Montpellier. De Zuid-Franse wijnboeren eisen dat de regering maatregelen neemt om de Franse wijnindustrie te beschermen tegen goedkope import uit het buitenland. Ze willen ook meer subsidies. De Franse regering heeft toegezegd om een reeds afgesproken hulppakket ter waarde van 70 miljoen euro te verdubbelen. Ook wil ze afspraken met Europa maken voor meer noodsubsidies waarmee het surplus aan wijn kan worden gedistilleerd. De wijnboeren plannen meer acties eind deze maand, net voor er in Frankrijk zal worden gestemd over de Europese grondwet.

De Brusselse groothandel in wijn en sterke dranken Fourcroy verkeert in financiële moeilijkheden. 23 banen staan op de helling, zo meldt De Tijd vandaag. Fourcroy stelt ongeveer 85 mensen te werk. De toenemende concurrentie op de markt is de belangrijkste reden voor de moeilijkheden. Vorig jaar daalde de omzet met vijftien procent tot 25 miljoen euro. In 2003 leed Fourcroy volgens de laatst beschikbare cijfers een nettoverlies van 1,5 miljoen euro. Fourcroy is ook eigenaar van de horecagroothandel "ISPC". Die activiteiten staan echter volledig los van de drankenactiviteiten van de groep.

De Toscaanse familie Frescobaldi komt opnieuw in het nieuws, na ons eerder bericht over de volledige overname van Orneillaia. Ditmaal is het nieuws minder positief, want de Italiaanse justitie verdenkt Frescobaldi ervan gefraudeerd te hebben door DOCG-, DOC- en IGT-wijnen te produceren met niet-gedeclareerde druiven uit andere, onbeschermde herkomstgebieden. Drie familieleden en negen werknemers van het bedrijf staan onder verdenking. Ook werd een halve miljoen liter rode wijn in beslag genomen. Het onderzoek concentreert zich op twee eigendommen van de Frescobaldi's, Castiglione in Val di Pesa en de bottelarij van de familie nabij Pontassieve. De onregelmatigheden kwamen aan het licht tijdens een routinecontrole van de boeken waarbij sporen werden gevonden van een soort parallelle boekhouding. Exportmanager Stefano Benini verklaarde aan Decanter dat het om een routineonderzoek gaat en dat het bedrijf vertrouwen heeft in de uitkomst ervan.
Eerder nieuwsbericht
Marchesi di Frescobaldi

Dienstmededeling

Viviani Campo Morar 2001 is een geslaagde Valpolicella Classico Superiore met veel fruit en structuur (92/100, Vinesse, ca. 15 euro). Wie van een zeer mooie, door garrigue (typische kruiden) gedomineerde Languedoc houdt, moet de Clos du Prieur Cour Saint Vincent 2001 uitproberen (92/100, nog enkele flessen bij Vinesse, ca. 12 euro). Château de Coulerette 2003 is een interessante witte wijn uit het zuiden van Frankrijk op basis van Ugni Blanc en Rolles druiven, die gedomineerd wordt door kruiden, mango en ander geel fruit en ook bij kruidig voedsel past (87/100, Delhaize, 5,39 euro). 2002 was een moeilijker jaar in Bordeaux, maar Ch. Gruaud Larose uit St. Julien maakte een zeer lekkere rode wijn in een internationale stijl (92/100, verschillende leveranciers, ca. 30 euro). Nu nog wat strenger, maar met zeker zo een grote toekomst is de Ch. Malartic-Lagravière 2002 uit Pessac-Léognan, een tour de force van de nieuwe Belgische eigenaren (93/100, verschillende leveranciers, ca. 24 euro). 2002 was al evenmin een succes in Spanje, maar dat weerhield de Turnhoutse wijnmaker Dirk Hoet er niet van om één van de beste Priorat's van dat verregende oogstjaar te creëren. Nunci Negre 2002 is een fruitbom met een mooie structuur op basis van Grenache, Carignan, Syrah en Cabernet Sauvignon (92/100, La Buena Vida, ca. 29 euro). Van dezelfde wijnmaker is er de witte Nunci Abocat 2003, een droge, fris-fruitige Priorat gedomineerd door bloesems, appelfruit en kruiden (90/100, La Buena Vida, prijs onbekend). Met de zomer en de barbecues in aantocht is de tijd aangebroken voor de G. D. Vajra Dolcetto d'Alba Coste & Fossati 2003, een heerlijke Dolcetto-cru die nu open begint te komen en nog twee à drie jaar heel lekker zal zijn (90/100, Caves de France, ca. 14 euro).
Viviani Campo Morar
Clos du Prieur
Ch. de Coulerette
Gruaud Larose
Malartic-Lagravière
Nunci Negre
Nunci Abocat
Vajra Coste & Fossati

De kern van het zakelijk nieuws, selected by 6minutes

Dezer dagen publiceren allerlei wijncritici en –kopers hun eerste indrukken over het oogstjaar 2004 in Bordeaux, dit naar aanleiding van de primeurproeverijen in april. De consensus is er een van matig enthousiasme. Bordeaux 2004 is een 'consumentenjaar', wat betekent – of zou moeten betekenen – dat slimme consumenten koopjes zullen kunnen doen. Als de kasteeleigenaren het voorbeeld volgen van Jean-Luc Thunevin, die zijn Château Valandraud 2004 voor 47% minder in de markt zette, dan zou dat kunnen kloppen. Ook de grote oogst in 2004 en de grote voorraden 1998, 1999, 2001 en 2002 in het verkoopskanaal zouden de prijzen onder druk (moeten) zetten. Maar zoals altijd zullen koopjesjagers er toch snel bij moeten zijn, willen ze flessen bemachtigen van de wijnen die het best scoren bij Parker en konsoorten. 2004 is volgens geruchten een groter succes op de rechterbank van de Gironde, wat goed nieuws is voor St.-Emilion- en Pomerol-liefhebbers. Vooral wijnen met een hoog Merlot-gehalte zouden beter scoren dan Cabernet-Sauvignon gebaseerde wijnen.

Als de eigenaren hun Bordeaux-wijnen voor relatief lage prijzen verkopen, wil dat nog niet zeggen dat de consument daar ook iets van voelt. Eer een fles Bordeaux bij de gemiddelde consument terechtkomt, zijn er drie tot vier tussenpersonen die ook hun graantje meepikken. Krijgt een bepaalde wijn een goede score mee, dan kan zijn prijs in de markt toch nog tot speculatieve hoogte stijgen. In 2003 was dat bijvoorbeeld het geval met Château Montrose, een potentiële honderd-punter bij verschillende critici, die tijdens de primeurcampagne minstens verdrievoudigde in prijs en die snel uitverkocht raakte. Ook in 2004 zou Montrose trouwens een van de meer succesvolle Bordeaux-wijnen hebben geproduceerd. De critici Jancis Robinson en James Suckling menen dat 2004 een onevenwichtig jaar is, met heel tanninerijke wijnen. De Deense criticus Izak Litwar nuanceert met de opmerking dat hij veel wijnen proefde met frisheid, finesse en elegantie, naast zijdeachtige tannines en een 'ongelofelijke structuur'. In deze categorie bevinden zich volgens Litwar Lafite, Ausone, Margaux, Palmer, La Mission en vooral Montrose. Ook Sauternes en Barsac produceerden volgens Litwar goede zoete wijnen, van een grote puurheid en een balans die ze qua kwaliteit tussen 2002 en 1997 zet. Hier waren de winnaars voor Litwar Rieussec, Clos Haut Peyraguey en Rayne Vigneau. De Deense criticus proefde ten slotte ook heel wat smakelijke witte Bordeaux's. Als de prijzen zoals verwacht met 20% dalen, dan zijn er volgens Litwar heel wat koopjes te doen in 2004.
Izak Litwar

Franse wijnboeren van het radicale CRAV (Comité Régional d'Action Viticole) gooiden op 1 april dynamiet naar een kantoor van het ministerie van Landbouw in de Zuid-Franse stad Carcassonne. Er waren ook gewelddadige protestacties in Nîmes en Montpellier. Er vielen geen gewonden. De aanval werd veroordeeld door de meer gematigde verenigingen van wijnboeren uit de Languedoc-Rousillion. Volgens de Franse minister van Landbouw Dominique Bussereau vernielden de explosieven vensters en stortte een van de plafonds in. Met de actie protesteerde de CRAV tegen de voortdurende crisis in de Franse wijnsector. Dalende verkopen bedreigen duizenden banen. De Franse wijnsector stelt meer dan 75.000 mensen te werk. De Fransen drinken vandaag nog 'slechts' 58 liter wijn per kop, vergeleken met 100 liter in het begin van de jaren zestig. De overheid beloofde 70 miljoen euro steunmaatregelen en 3,5 euro voor exportpromotie. De bommengooiers van de CRAV zullen echter 'met alle middelen' worden vervolgd, aldus Bussereau. Wel ontvangt de minister op 18 april vertegenwoordigers van de wijnbouwers uit Languedoc-Roussillon. Die verwachten concrete antwoorden op hun verzuchtingen, maar hebben in elk geval al een grote manifestatie aangekondigd voor 20 april in Narbonne. De wijnbouwers uit de Languedoc-Rousillon zijn onder andere ontstemd over de dumpingpraktijken van collega's uit Bordeaux, die meer dan een half miljoen hectoliter zouden hebben gedumpt aan zeer lage prijzen. Deze en andere interne dumpingpraktijken zouden de wijnbouwers van de Rousillon-Languedoc op zes maanden tijd een verlies van 100 miljoen euro hebben gekost.

Olivier Gergaud, van de Université de Reims Champagne, en Victor Ginsburgh van het European Centre for Advanced Research in Economics and Statistics (ECARES) en de Université Libre de Bruxelles, stellen in een paper dat ze presenteren op de jaarlijkse conferentie van de Royal Economic Society in Nottingham (VK) dat er geen verband bestaat tussen omgevings- en milieufactoren (wat de Fransen "terroir" noemen) en de kwaliteit van wijn. Beide economische wetenschappers vergeleken volgens de Britse krant The Guardian de wijnprijzen met de omgevingsvariabelen en de wijnproductietechnieken bij honderd wijnkastelen in de Haut-Médoc, met inbegrip van grote namen zoals Mouton-Rothschild, Latour, Lafite-Rothschild en Margaux. Ze concluderen dat 'de Franse terroir-mythe niet kan worden bewezen, tenminste niet in de Haut-Médoc'. Volgens de wetenschappers zijn de wijnmaaktechnieken zo gesofisticeerd dat ze de eventuele effecten van terroir volledig overschaduwen. 'Druivenstokken kunnen bijna overal groeien, zo lang het weer het toelaat en de soort druiven er zijn aan aangepast', concluderen Ginsburgh en Gergaud.

Het elite-wijndomein Tenuta dell'Ornellaia uit de DOC Bolgheri aan de Zuid-Toscaanse kust komt volledig in handen van de familie Frescobaldi. De familie kocht de resterende vijftig procent aandelen van de Amerikaanse drankengigant Constellation. Die nam in december Robert Mondavi Corporation over, dat een joint-venture had met Frescobaldi voor twee Italiaanse wijndomeinen, Luce della Vita en Ornellaia. In 2002 kochten de Frescobaldi's en Mondavi Ornellaia van Ludovico Antinori in een 50/50 joint-venture. De Frecobaldi's namen eerder al alle aandelen van Luce della Vita over, maar Constellation twijfelde nog of het de veel beroemdere Ornellaia ook uit handen wou geven. Masseto, de topwijn van Ornellaia, is een van de meest gezochte Merlot-wijnen van de wereld. Volgens Decanter betaalde de familie Frescobaldi tussen de 30 en 35 miljoen euro voor de resterende aandelen van Ornellaia.
Ornellaia

Begin april verzamelde een aantal Belgische, Britse, Deense en Amerikaanse wijnliefhebbers in restaurant 't Truffeltje te Dendermonde voor een proeverij van Nebbiolo-gebaseerde wijnen uit Piemonte. De proeverij werd besloten met twee jaargangen van Guigal La Landonne en één jaargang Guigal La Mouline (Côte Rotie, Rhône). Alle flessen waren afkomstig uit de verzamelingen van de deelnemers. De chef van 't Truffeltje verzorgde een passend menu, dat door alle aanwezigen zeer werd gesmaakt. Tijdens de proeverij bleek nog maar eens dat Nebbiolo een druif is die best gedronken wordt tijdens een (liefst stevige) maaltijd. Dat geldt vooral voor de Barolo's en Barbaresco's waarin Nebbiolo de hoofdrol speelt, maar ook voor de wijnen waarin Nebbiolo wordt gemengd met bijvoorbeeld de fruitige en kleurrijke Barbera-druif uit dezelfde streek. Uit de proeverij bleek verder dat goede Nebbiolo tijd nodig heeft, véél tijd in gestructureerde jaargangen zoals 1996 of 1999. 1997 en 2000 blijken iets meer "open" jaargangen en zijn dus vroeger toegankelijk. Hoewel alle wijnen goed tot zeer goed scoorden, springen sommige er toch uit: Domenico Clerico Ciabot Mentin Ginestra 1997 (complex en gebalanceerd, 93/100) en Luciano Sandrone Barolo Cannubi Boschis (de 1996 gebalanceerd, maar meer terughoudend dan de complexe 1997, respectievelijk 93 en 94/100). Het stevige hout van de Gaja Barolo Sperss 1990 was nog altijd niet compleet geïntegreerd en ik vraag me af of het dit ooit zal zijn (93?). Over naar Côte Rotie en zijn top-syrah's van Guigal. De opulente La Mouline 1994 (97/100) was perfect op dronk en had een ongelooflijk mooie neus, terwijl beide La Landonne's (1989 en 1994) hun terughoudende reputatie alle eer aan deden: beide hebben nog tijd nodig om volledig te integreren, maar het zijn voor de echte liefhebber wel erg mooie wijnen. De 1989 is duidelijk superieur aan de 1994 (93 versus 95/100).
Engelstalig verslag met alle proefnotities