De kern van het zakelijk nieuws, selected by 6minutes

Volgens de Franse wijncriticus Thierry Paul Leroux zijn de meeste flessen Bordeaux 1990 over hun hoogtepunt en moeten de wijnen van dat oogstjaar dringend worden gedronken. Hij wordt daarin bijgetreden (tenminste naar eigen beweren) door wijnconsulent Stéphane Derenoncourt. 1990 wordt algemeen beschouwd als een van de beste Bordeaux-jaren van de vorige eeuw. Leroux proefde verschillende Bordeaux-topwijnen in 2003 en in 2005 en stelde vast dat ze veel van hun charme hebben verloren. 'De wijnen van de linker- en rechterover [van de Gironde] zijn aan het sterven,' aldus Leroux. 'Ze moeten dringend worden opgedronken.' De uitspraken van Leroux leidden tot heel wat negatieve reacties, onder andere op het internationale wijn-bbs van Mark Squires. De consensus onder de meeste ervaren proevers daar is dat Leroux het bij het verkeerde eind heeft en dat de beste 1990'ers zelfs nog lang niet op hun hoogtepunt zijn. De Amerikaanse wijncriticus Robert Parker noemt de uitspraken van Leroux 'totally absurd'. Parker proefde recent alle Bordeaux-toppers uit 1990 op een evenement in Tokyo en vond de wijnen 'fabuleus'.
Artikel Leroux

De leidende producent van eikenvaten voor wijnproductie Seguin Moreau voldoet als eerste in de sector aan de vereisten voor het PEFC-milieulogo. PEFC of Programme for the Endorsement of Forest Certification schemes is een certificatieprogramma voor milieuvriendelijke en hernieuwbare bosbouw. PEFC legt richtlijnen vast en stelt een certificatieprogramma op voor hernieuwbare bossen en voor houtproducten die men kan traceren van initiële productie tot eindgebruiker. Of een bedrijf voldoet aan de strenge PEFC-regels wordt bepaald door onafhankelijke certificatiebureaus in de verschillende productielanden die aan het programma deelnemen. Gecertificeerde bedrijven zoals Seguin Moreau mogen het PEFC-logo op hun producten plaatsen. Seguin Moreau is een van oorsprong Frans bedrijf (met hoofdkwartier in Cognac) met vestigingen in Chili, Napa Valley en Hindmarsh (Australië).
Seguin Moreau
PEFC

Het consumentenblad Which? van de Britse tegenhanger van Test Aankoop (België) en de Consumentenbond (Nederland) vindt grote wijnmerken maar niks. Na een proeverij van 41 Chardonnays, Cabernets en Merlots van elf grote Australische en Amerikaanse wijnmerken concludeerde het magazine dat 'big brands are a big letdown' ('grote merken zijn een grote teleurstelling'). Geen enkele van de geproefde wijnen scoorde meer dan 13 op 20 punten en het algemene gemiddelde lag maar net boven 10/20. Het proefpanel was zeer kritisch over de geproefde wijnen. Er vielen opmerkingen zoals 'karakterloze wijnen', 'onthutsende ervaring' en 'gebrek aan frisheid en karakter'. Sommige van de geproefde grote merken tref je ook bij ons in de supermarkten aan. Het panel proefde flessen van Lindemans, Rosemount, Hardys, Penfolds, Blossom Hill, Stowells, Jacob's Creek, Banrock Station, Kumala, Gallo en Piat d'Or. Slechts één fles kreeg een 'best buy' ('beste koop') vermelding, namelijk Lindemans Cawarra Cabernet Sauvignon 2004 (13/20). De wijnen van Piat d'Or scoorden gemiddeld 8,3/20, terwijl die van Gallo, Kumala, Banrock Station, Jacob's Creek, Stowells, Blossom Hill en Penfolds gemiddeld lager dan 11/20 scoorden. De proevers hadden toch één positieve opmerking over voor de grote wijnmerken: hun flessen zijn betrouwbaar, met slechts één gekurkte fles op 41 geproefde flessen (het gemiddelde ligt normaal op ongeveer 10 procent slechte flessen). De Britse consumentenvereniging stelde eerder al vast dat supermarktwijnen door de band genomen inferieur zijn.
Which?

Overproductie zet nu ook de prijzen van Australische exportwijnen onder druk. Volgens het Australische Bureau of Statistics daalde de gemiddelde waarde van een geëxporteerde fles wijn in januari naar 3,96 Australische dollar, van 4,21 dollar in december. Het Australische statistiekbureau berekende dat de wijnindustrie 'down under' in januari 2005 bijna negentien procent minder wijn exporteerde dan in december 2004. In waarde was de daling nog spectaculairder: min 23,6 procent. Het overaanbod op de wereldwijnmarkt is de belangrijkste oorzaak voor de daling. In 2004 werd er volgens de International Wine and Vine Organisation wereldwijd 2,87 miljard liter wijn geproduceerd, maar slechts 2,3 miljard liter opgedronken. De Australiërs exporteerden in 2004 wel méér wijn dan in 2003: 651,1 miljoen liter voor een waarde van 2,7 miljard Australische dollar. Dat was een stijging van 19,9 procent in volume en 14,5 procent in waarde tegenover 2003. De daling in januari 2005 moet dus enigszins worden gerelativeerd.

Dr. Karl Blanks, afgestudeerd aan de Universiteit van Cambridge, ontdekte dat er een relatie bestaat tussen de diepte van de holte van een wijnfles en de waarde van die fles. Dat een dergelijke relatie bestond was al langer het onderwerp van een 'urban myth', maar Blanks bevestigt nu dat die mythe een grond van waarheid heeft. Banks trok naar de supermarkt en mat er de holte van verschillende flessen wijn. Na statistische analyse van de meetgegevens bleek dat flessen van minder dan vijf pond (7 euro) een kleinere holte hebben dan duurdere flessen tot tien pond. Deze informatie kan handig zijn om snel de waarde te bepalen van een fles die u van vrienden of familie cadeau krijgt. Het kan ook handig van pas komen als iemand u tijdens een feestje vraagt om een willekeurige fles te openen en u wel of niet de duurste fles uit de verzameling wilt kiezen. De wiskundige formule die de relatie uitdrukt tussen prijs en diepte van de holte ziet er zo uit:
- Prijs van een fles rode wijn = (Diepte van holte in mm + €5,065) / 4,3144
- Prijs van een fles witte wijn = (Diepte van holte in mm + €5,065) / 4,3144 - €1,46
Uiteraard geldt deze formule voor Britse supermarkten en zal de precieze relatie tussen holtediepte en prijs verschillen van land tot land, naargelang de prijspolitiek van de supermarkten. Of de relatie ook opgaat voor flessen van 14 euro of hoger werd door Blanks niet uitgezocht. Alle informatie over Blanks' onderzoek is te vinden op zijn website. De speciaal gebouwde meetstok die hij tijdens zijn onderzoek gebruikte, verkocht hij op e-Bay voor 2,70 Britse pond.
Karel Blanks

Op 21 januari woonde ik een proeverij bij met als thema 1995 Bordeaux in (het uitstekende) restaurant 't Truffeltje in Dendermonde. De aanwezigen proefden twintig wijnen, afkomstig uit hun kelders. Een volledige lijst van alle geproefde wijnen kunt u vinden op het (Engelstalige) wijn-bbs van Mark Squires. De algemene indruk is dat de meeste 1995'ers nu mogen worden gedronken, maar nog ettelijke jaren zullen verbeteren in de fles. Sprongen er die bewuste avond in positieve zin uit: Latour à Pomerol (krachtig, maar met mooi fruit, 93/100); Leoville Poyferré (nog zeer gesloten, maar een mooie toekomst, 90/100, hoewel de meeste aanwezigen deze wijn hoger scoorden); Lynch Bages (nog jong maar zeer beloftevol, 93/100); wijn van de avond Cos d'Estournel (zeer expressief, mooi evenwicht, structuur en fruit, nog veel toekomst, 94/100); Pichon Comtesse (meer tannines, nog niet klaar, zeer beloftevol, 93/100). Tegenvaller van de avond was de Ducru Beaucaillou, met een chloorachtige expressie die helemaal niet overeenkwam met een fles die ik enkele dagen eerder proefde en toen wel zeer goed scoorde (88/100 tijdens de proeverij, 93/100 enkele dagen eerder). Wellicht was er iets mis met deze specifieke fles. Enkele dagen later proefde ik nog de Pape Clement '95, die spijtig genoeg niet in de proeverij zat, maar daar zeker hoog had gescoord. Deze wijn begint op dronk te komen en doet denken aan de Cos, maar dan in een iets lichtere en toegankelijkere stijl (94/100).
Mark Squires BBS thread over deze proeverij
Dossier Bordeaux op WijnIdee

De burgemeester van de Australische Barossa Valley maakt zich zorgen over het vijandige overnamebod van drankengigant Foster's op wijnmaker Southcorp. Foster's is eigenaar van de Wolf Blass wijnmakerij, terwijl Southcorp één van de "big four" is die de Australische wijnmarkt beheerst met wijnmerken zoals Lindemans, Penfolds en Rousemount Estate. Een overname zou banenverlies betekenen en ook de prijzen die de wijnboeren voor hun druiven krijgen nog verder onder druk zetten. Volgens de Australische website ABC News Online brengt een ton Barossa Shiraz nog maar 900 Australische dollar (689 euro) op, tegenover 2.300 dollar (1.761 euro) twee jaar geleden. Het directiecomité van Southcorp verwierp het overnamebod van Foster's unaniem op 17 februari. In een mededeling noemde Southcorp het aanbod van Foster's "onvoldoende en opportunistisch". Foster's bood 4,17 Australische dollar per Southcorp-aandeel. In een reactie verlaagde Foster's zijn bod tot 4,14 dollar en liet weten dat Southcorp's "verdediging [tegen de overname] geloofwaardigheid mist". Wordt ongetwijfeld vervolgd...
Southcorp
Fosters
Wolfblass

De Amerikaanse wijnexport groeide vorig jaar met 29 procent in volume en 28 procent in waarde, de grootste verhoging in de geschiedenis. De totale export bedroeg 794 miljoen dollar (536 miljoen euro). Zestig procent van de totale Amerikaanse wijnexport ging naar de E.U. Negentig procent van alle geëxporteerde wijn was Californisch van oorsprong. Amerikaanse wijn is binnen de E.U. het populairst in het Verenigd Koninkrijk, gevolgd door Nederland, Duitsland, Denemarken, Ierland en België. Voorzitter van het Californische Wine Institute Robert Koch beklaagt zich overigens over allerlei beperkende maatregelen die de E.U. oplegt aan de Amerikaanse wijnexporteurs. Hij hoopt enkele van die handelsbarrières te kunnen slechten in de volgende gespreksronde van de World Trade Organisation (WTO).
Meer bij Wijnidee

Uit een marktonderzoek van de Britse International Wines and Spirits Record (IWSR) in opdracht van de tweejaarlijkse beurs Vinexpo blijkt dat de Belg in 2003 gemiddeld 31 liter wijn dronk, zo meldt De Tijd. Volgens de studie overtreft de wereldwijde productie de consumptie van wijn, ook al ging de consumptie tussen 1999 en 2003 met 3,9 procent omhoog tot 223 miljoen hectoliter of bijna dertig miljard flessen. De groei van de wereldwijde wijnconsumptie zou in de periode 2004 en 2008 trouwens bijna verdubbelen tot 6,3 procent. Er ging wel significant meer geld om in de wijnhandel. Vorig jaar werd meer dan 100 miljard dollar omgezet in de internationale wijnhandel en dat zou nog stijgen tot 114 miljard dollar in 2008. De mensen drinken meer wijn, maar ook duurdere. De Fransen zijn met 64 liter per jaar en per hoofd de grootste wijndrinkers, al daalde de consumptie daar wel met vijftien procent tegenover 1999. Daarna volgen de Italianen met 59 liter, de Zwitsers met 57 liter en de Portugezen met 52 liter. Onze Noordeburen drinken elk 27 liter wijn per jaar. De Belgen zijn op tien landen na de grootste wijndrinkers ter wereld. Nog altijd 65 procent van de in België verkochte wijnen komt uit Frankrijk. Italië staat tweede met acht procent en Spanje derde met zes procent.

Eén op de twaalf met natuurkurk gesloten flessen die werden ingediend voor de 2004 Macquarie Bank Sydney Royal Wine Show bleek besmet te zijn met TCA (trichlooranisole). Tca is een stof die zelfs in zeer kleine hoeveelheden (enkele ppt per fles) kurkbesmetting veroorzaakt, waardoor wijnen muf en kartonachtig ruiken en smaken. De cijfers werden bekend gemaakt aan de vooravond van de editie 2005 van deze Australische wijnshow. In totaal werden 2.161 wijnen beoordeeld door 25 juryleden, die elk ongeveer 540 wijnen proefden (180 per dag). 82,1 procent van de ingediende wijnen was afgesloten met natuurkurk. 8,45 procent van al die flessen bleek besmet te zijn met TCA. De besmetting trof vooral de witte wijnen: 9,68 procent was gekurkt, tegenover 7,86 procent voor de rode wijnen. Volgens een reactie op het internationale wijn bbs van Mark Squires kloppen de Australische bevindingen met de ervaringen van de juryleden van de California State Wine Fair in 2004. Ook daar bleek ongeveer acht procent van alle wijnen 'gekurkt' te zijn. De gevoeligheid voor TCA verschilt wel van proever tot proever. In een recente Engelse studie werd de vergelijking gemaakt tussen de tca-gevoeligheid van ervaren proevers en de effectieve aanwezigheid van tca in de wijn. De Campden and Chorleywood Food Research Organization (CCFRA) analyseerde 2.600 wijnflessen met gespecialiseerde apparatuur die tca kan detecteren tot 0,2 ppt. De helft van alle professionele wijnproevers bemerkte de aanwezigheid van tca bij 1,2 ppt in witte en 2,5 ppt in rode wijnen. Driekwart van alle professionele proevers was gevoelig voor tca bij 2,07 ppt voor witte en 3,93 ppt voor rode wijnen. Binnen dezelfde groep van experten bleek er echter een kans van tien procent te zijn dat de proever tca vaststelde, terwijl er volgens een chemische analyse van de wijn helemaal geen tca aanwezig was. Muffe en kartonachtige aroma's kunnen ook veroorzaakt worden door andere wijnbesmettingen, bijvoorbeeld met "geosmine", een product van de bodembacterie Streptomyces coelicolor.

De 'Classic'-appellatie werd in 2000 ingevoerd voor droge wijnen van 'bovengemiddelde kwaliteit' gemaakt van klassieke druivenrassen zoals Riesling, Silvaner en Spätburgunder uit alle dertien Duitse wijngebieden. Het is de bedoeling om de onervaren consument te helpen bij het kiezen van Duitse wijnen met hun soms zeer complex herkomstbenamingen en dito etiketten. Voor de meeste consumenten is het zelfs niet duidelijk of ze nu een droge, halfdroge of zoete Duitse wijn kopen. Recent proefde ik mijn eerste Duitse Classic Rieslings van het huis Heinrich Vollmer uit Ellerstadt in de Pfalz, bij ons verkrijgbaar bij Carrefour voor minder dan vijf euro. Ik proefde zowel de 2002 als 2003 en vond beide witte wijnen ver boven de middelmaat uitsteken, zeker op dit prijsniveau. De 2002 (87/100) had een kenmerkend Rieslingtoetsje op de neus, die verder werd gedomineerd door rijp lychee- en appelfruit. In de mond een licht zoetige toets, ondersteund door een stevige en aangename aciditeit, veel lychee-fruit en een kleine mineralige indruk. Na drie jaar in de fles smaakte deze wijn nog altijd heel fris. De 2003 (87/100) leek sterk op de 2002 maar was iets mineraliger, vooral dan op de neus, en droger in de mond, met misschien iets minder complexiteit. Nog meer goed nieuws: deze wijnen hebben een laag alcoholgehalte van 12%.

Domaine de Fondrèche is een van de betere domeinen uit de wat ingeslapen Zuid-Franse AOC Côtes de Ventoux in de Rhône. De topcuvée Nadal scoort doorgaans goed bij Amerikaanse critici. Door het hete weer in 2003 zullen sommigen de Nadal dit jaar met zijn 14,5% alcohol misschien helemaal overdreven vinden. Niettemin heeft deze wijn voor relatief weinig geld (9,80 euro) heel wat in zijn mars. Alleen moet men enkele jaren geduld oefenen om de serieuze tannines en het hoge alcoholgehalte te laten integreren. In de neus geplette braambessen, met een ondertoon van espresso en een hint van kirsch en alcohol. Krachtig in de mond, met kruidige, enigszins drogende tannines en verfrissende zuren, ondersteund door fruit van zwarte bessen, kirsch en gemalen koffiebonen (92/100). De cuvée Fayard is iets goedkoper, eenvoudiger en veel toegankelijker. De neus is initieel gesloten, met een hint van aardbeien, viooltjes en drop. In de mond meer expressie, met zoetig, confituurachtig fruit, een mooie aciditeit en een hint van kirsch. Lekker om nu te drinken en aan 7,35 euro een goede prijskwaliteitverhouding (88/100). De wijnen zijn verkrijgbaar bij Catering 66 en Van Eccelpoel. Opmerking: deze proefnotities zijn gebaseerd op gratis stalen die ons ongevraagd werden toegestuurd.
Wijnidee over Catering66
Wijnidee over Van Eccelpoel

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes wine?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier