Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes money?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Is België kampioenland wat de (te) hoge loonkosten betreft? Niet volgens een recent Duits onderzoek. Met een gemiddelde loonkost van 23,80 euro per uur is België niet het duurste land maar pas nummer 4. Het Institut der deutschen Wirtschaft uit Keulen berekende dat salarissen in België dicht bij deze van de buurlanden liggen. Voor Duitsland bijvoorbeeld gaat het om 27,9 euro en voor Nederland 23,20 maar voor Frankrijk weliswaar slechts om 20,15 euro.

De gemiddelde huurprijs voor kantoren in Antwerpen wordt geraamd op 131 euro en in Luik op 99 euro per vierkante meter per jaar. Vergelijk dat even met het duurdere Brussel. Een algemeen gemiddelde huurprijs in alle Brusselse wijken is 170 euro. In de "beter aangeschreven" districten is de huurprijs voor kantoren echter nog stukken hoger.
De gemiddelde huurprijs per vierkante meter in de Leopoldwijk steeg voorbije maanden naar 275 euro. En de trend is nog stijgend.
Ondanks de lage huurprijzen worden de hoogste rendementen voor investeringen in de kantorenmarkt momenteel genoteerd in Luik en Antwerpen. Bij een gemiddeld rendement van 7 procent in Brussel, halen investeringen in Antwerpen 7,75 procent en zelfs 9 procent in Luik.

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes money?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

U zult het weer horen op de radio en lezen in de pers: wie een zekere belegging zoekt kan bij vadertje Staat terecht. Op 26 augustus start de intekenperiode voor de nieuwe lading Staatsbons. Deze loopt tot 3 september. Uitgiftedatum en betaaldatum wordt 4 september en er zijn bons met een looptijd van 5 en van 8 jaar. De Staatsbon op 5 jaar krijgt een coupon mee van 3,15 procent. Eindvervaldag 4 september 2009. De lening op 8 jaar zal 3,65 procent opbrengen. Eindvervaldag 2012. Terugbetaling aan pari, dus 100 procent. De rente is bruto want bij de uitbetaling van de coupons, telkens op 4 september, wordt 15 procent roerende voorheffing afgehouden. De uitgifteprijs wordt morgen, op 25 augustus, vastgesteld. Dan kan berekend worden hoe hoog de opbrengst zal zijn want worden de bons onder pari, dus tegen een lagere intekenprijs uitgegeven, dan wordt de renteopbrengst iets hoger. Omgekeerd zal het rendement iets lager uitvallen indien de Staatsbons boven pari worden uitgegeven.

De vorige uitgifte Staatsbons, deze van 4 juni-jongstleden, bracht 128.600.000 euro op voor 5 jaar en 129.500.000 euro voor de looptijd van 8 jaar. Het bedrag dat zal worden opgehaald bij de nieuwe komende uitgifte Staatsbons kun je bijtellen met de voorgaande en nog niet afgeloste uitgiften van de verschillende types (looptijd 5 jaar; 5 à 7 jaar, 3,5 of 7 jaar en nu ook 8 jaar). Volgens het Agentschap van de Schuld gaat het in totaal om 8.254.024.092,68 euro. Voor alle duidelijkheid: 8 miljard.
Eigenlijk is deze schuld tegenover brave, beleggende spaarders maar peanuts vergeleken met de totale staatsschuld die nu, volgens het Agentschap van de Schuld, 275,76 miljard euro bedraagt. Het volledige bedrag op eind juli: 275.757.956.516 euro.

Belgische beleggers hebben heel wat meer geïnvesteerd in beleggingsfondsen dan de 8 miljard in Staatsbons. In totaal gaat het voor de beleggingsfondsen om zo'n 142 miljard euro. Het gaat om fondsen die ofwel in aandelen beleggen, in obligaties of in beide. In euro of in andere valuta. Zowat een kwart van alle beleggingsfondsen behoren tot het type Klikfondsen of een andere vorm van kapitaalbescherming. Fondsen die verzekeren dat op het einde van de reis ten minste het ingebrachte kapitaal wordt uitbetaald.
In het voorbije tweede kwartaal waren het vooral de pensioenspaarfondsen die de grootste groei kenden. Er kwamen in het voorbije tweede kwartaal 62 nieuwe fondsen of compartimenten van bestaande fondsen bij. Van die 62 waren er 45 met gegarandeerde kapitaalverankering.

Dat er met beleggingsfondsen betere prestaties kunnen behaald worden dan alleen maar kapitaalgarantie? Oost-Europa maar ook Centraal Europa blijft het goed doen voor de beheerders van beleggingsfondsen die voornamelijk in de Oostbloklanden investeren. De drie toppers uit de ranglijst van ratingbureau Morning Star brachten de voorbije 3 jaar opbrengsten van meer dan 100 procent:
* Invesco Taiga rendement 107,7 procent
* Merril Lynch IIFW World Gold rendement 105,1 procent
* Aviva Funds Europa rendement 104,1 procent.
En de Belgische fondsen? De drie toppers bij de Belgische beleggingsfondsen wat rendement op 3 jaar betreft:
* KBC Equity Central&East Europe:rendement 92,7 procent
* Fortis B Fund Equity Eastern Europe: rendement 92,6 procent
* Dexia Invest Emerging Europe: 91,6 procent.
Noteer dat al deze winnaars zo goed als volledig in aandelen belegden en slechts heel kleine kasposities aanhouden.

Met de titel "Going for Gold" wil Fortis beleggers in deze Olympische sfeer overhalen spaargeld te investeren. De voorgespiegelde buit is hoog: 35 procent rente. Die prijs sleep je in de wacht als 20 uitgezochte beursaandelen het over drie jaar beter doen dan vandaag. Omdat je drie jaar zult moeten wachten op deze rente betekent het een jaarlijkse opbrengst van 9,8 procent. Maar als niet alle 20 maar ten minste 17 aandelen het beter deden dan ontvang je na 3 jaar een opbrengst van 15 procent. Klinkt goed? Dat is echter slechts 4,08 procent. Doen slechts 14 aandelen het beter dan is de opbrengst beperkt tot 5 procent. Omgerekend op jaarbasis: 0,97 procent. En als er minder dan 14 een hogere beurskoers haalt? Dan krijg je het geïnvesteerde kapitaal terug. Een nul-operatie! Wie erop gokt dat er nog drie jaar te gaan blijft en dat de beurs het wel beter zal doen kan lonken naar 35 procent rente. Zonder voorheffing voor wie dit Luxemburgs product daar haalt. Het hele (lange en wat ingewikkelde) verhaal over Going for Gold bij Seniorennet

De geschiedenis herhaalt zich. Google ging naar de beurs en blijkt, ten minste voor wie absoluut aandelen van de zoekmachine te willen hebben, 23 miljard dollar waard te zijn. Dat betekent dat het aandeel Google tegen 85 dollar nog steeds 118 keer de winst van vandaag zou waard zijn. Anders gezegd: indien Google 118 jaar na elkaar een gelijke winst blijft uitkeren, dan heeft de belegger de waarde van het aandeel terugverdiend.
Enkele jaartjes terug, in het dot.com-tijdperk, werden ook dergelijke stunts uitgehaald. Soms herhaalt de geschiedenis zich ook werkelijk. Over de beruchte zeventiende-eeuwse tulpenrally lees je uitvoerig in alle denkbare boeken en studies. De Nederlandse bloembollensector zit opnieuw in een gelijkaardige speculatiegolf.
Beleggingsfonds Novacap uit de bollengemeente Lisse, bekend van de Keukenhof, plaatste bij bemiddelde particulieren winstparticipaties van 50.000 euro. Het geld werd gebruikt om bollenboeren te stimuleren om nieuwe tulpenrassen te ontwikkelen. Afgelopen jaar was het aantal nieuwe bollensoorten opgelopen tot vierhonderd, in een normaal jaar gaat het hooguit om 50 à 60 nieuwe soorten. Beleggingsfonds Novacap kocht termijncontracten voor de levering van deze nieuwe bollenrassen. Volgens Novacap zou een belegging bij hen 40 procent rendement opleveren.
Met het aanbreken van het plantseizoen moeten nu ook de contracten worden uitgevoerd en moeten de bestelde bollen worden geleverd. Nu blijkt dat de termijncontracten ondertussen tot twaalf keer van eigenaar zijn verwisseld. De partijen bollen zijn daarmee in prijs wel twintig keer gestegen. Zeepbel-tulpen? De eerste faillissementen staan blijkbaar al voor de deur. En volgens het dagblad De Telegraaf zijn er een aantal captains-of-industry die zich al flink een gat in hun vermogen hebben opgelopen.

Toemaatje: Topbankier op de fiets
Wie wil slagen in zaken moet zich kunnen aanpassen. De allerhoogste topman van ING, de Belg Michel Tilmant (1,5 miljoen aan salaris plus bonussen), woonde de afgelopen jaren in een hele rits wereldsteden. Nu is dat Amsterdam. In een gesprek met De Standaard citeert hij een van de voordelen van de Nederlandse stad. “Ik woon in het centrum. Alles is gemakkelijk bereikbaar. Te voet of met de fiets”.

Wil u een vriend laten kennismaken met 6minutes money?
Klik hier en u doet een vriend of kennis een plezier

Europa waarschuwt voor vertraging in de economische groei. Daar zit de oliecrisis voor iets achter. Maar geldt dat ook voor ons land, België?
Blijkbaar niet. Want het gaat goed met de Belgische economie. Tijdens het tweede kwartaal van dit jaar werd in ons land een groei (op jaarbasis berekend) opgetekend van 2,8 procent.
De Belgische Nationale Bank is trouwens van plan de groeivooruitzichten voor 2004 te herzien. Momenteel wordt nog uitgegaan van een groei van 2,3 procent op jaarbasis. Premier Verhofstadt is weldra terug van vakantie en zal dus weer kunnen juichen.
In een interview met de krant L'Echo zei de gouverneur van de Belgische Nationale Bank, Guy Quaden, dat de groei boven de verwachtingen is uitgekomen terwijl de conjunctuurbarometer in juli in de goede richting bleef staan.
Vorige week trok in Amerika de Fed het rentepeil op tot 1,50 procent.

Dat er de voorbije dagen almaar recordprijzen werden geboekt op de oliemarkten weten we. Dat te hoge olieprijzen schadelijk zullen zijn voor onze economie weten we ook. Maar wie verdient nu het meest op de hogere olieprijzen? De olieproducerende landen? De speculanten die voorraden kopen die ze nooit zelf verbruiken? De oliemaatschappijen? Of de regeringen die via taksen en accijnzen steeds hogere inkomsten binnenrijven? Want hoe hoger de basisprijs (per slot van rekening “slechts” 0,40 euro) hoe groter het percentage aan accijnzen en BTW dat voor onze overheid bestemd is. En meer dan 0,70 euro aan accijnzen en taksen, betekent dat niet dat de overheid meer verdient aan onze benzine dan de oliesjeiks zelf?

De voorbije jaren werd gul omgesprongen met aanbiedingen van “reverse convertibles” in de beleggingssfeer. Deze hoogrentende beleggingsproducten zorgen nu bij beleggers voor buikpijn. De hoge rente moest dienen voor een schaamlapje dat niemand zag of wilde zien: reverse convertibles bieden namelijk geen kapitaalgarantie.
Op einddatum heeft de emittent het recht te kiezen of het effect wordt terugbetaald in geld, tegen 100 procent van de inleg. Of in aandelen volgens de waarde op het moment van de intekening.
Nu zowat alle aandelen fors in waarde zijn gedaald en de uitkeringsdata naderen, worden de beleggers “getrakteerd” op een pakketje aandelen, niet op geld. En aangezien deze aandelen minder waard zijn dan het destijds gestorte kapitaal wordt het weer een triest beleggingsavontuur voor velen die zich lieten vangen door de hoge rente.

Geen spaarvarkentjes meer. Wat je te veel in je portefeuille hebt meteen waar en wanneer je wilt op je rekening storten: de spaarbankautomaten komen er aan.
Bij ING, de bank die al druk bezig is met de spaarautomaat, werden er in de maand mei zo'n 9000 spaarders bekoord door het nieuwe ding. Ook andere banken willen nu de "geld-hier"-toer op. Bij de meeste eigen bankautomaten van verschillende banken kun je al naast het afhalen van geld van uw eigen rekening ook overschrijvingen en betalingen uitvoeren maar ook geld storten. Je moet dan via de druktoetsen opgeven hoeveel geld je te veel op zak hebt en welke coupures je in de enveloppe gaat steken, enveloppe die je dichtgeplakt in de daarvoor geschikte gleuf laat verdwijnen. Dat kan uiteraard dag en nacht. De enveloppe valt dan in een niet toegankelijke en beveiligde bankkluis. Na controle van de inhoud van de enveloppe wordt de aangewezen rekening gecrediteerd.
Bij ING komt er een nieuwe generatie deposito-automaten die het telwerk en het gedoe met envelopjes overbodig maken. Geld in de gleuf en je spaarcentjes staan op de rekening.
Volgens de bank is dit een oplossing "in het voordeel van de cliënt want die hoeft niet meer te wachten aan het loket om geld te sparen. En het is veiliger om geld meteen te storten dan met een teveel aan centen in je zak rond te lopen."

Vier keer afgelopen week heb ik geweldig nieuws in mijn brievenbus gevonden. Een eerste brief meldde me dat er in Singapore bij de douane een pakje lag met enkele dure lederen tassen van het merk Gucci. Waarde 795 dollar. Of ik even wilde aftekenen voor akkoord om toezending en met het oog op de kosten het bedrag van 29,95 dollar wilde overmaken via mijn Visa-rekening!
Een dag later blijk ik een lederen portefeuille rijk te zijn. Met inhoud: 10.000 dollar asjeblief. Waar ik die verdiend heb, weet ik niet maar uit de omvangrijke papieren die ik ontvang noteer ik alleen dat ik even moet tekenen voor akkoord en voor de afhandelingkosten 29,95 dollar plus 3,95 dollar extra dien te betalen. Via mijn Visakaart is dat OK.
Uit nog een derde enveloppe met evenveel officieel uitziende documenten blijkt dat ik weer eens recht heb op 10.000 dollar in spiksplinternieuwe, versgedrukte dollars. Verzending aan mijn adres kan alleen maar als ik het formulier terugstuur, ingevuld met mijn Visakaart-nummer. Dacht je dat dit alles was? Voorbije vrijdag blijk ik de eigenaar te zijn van een auto. Niet zomaar de eerste de beste kar. Een echte BMW! Moest ik liever 10.000 dollar in cash hebben dan kan dat ook. Handtekening voor akkoord aub en graag opgave van het Visakaart-nummer. Want de kosten voor afhandeling, zijnde 29,95 dollar, moet ik wel betalen. Toevallig blijken drie van de geluksmededelingen verstuurd te zijn geworden van een zelfde adres in het Amerikaanse Hicksville. Huist daar een verzamelaar van creditcardnummers? Phishing, heet dat. Via een trucje proberen uw creditcard-nummers aan de weet te komen.

De nieuwste Zwitserse postzegels met een waarde van 5 Zwitserse franc zijn blijkbaar bedoeld ter bescherming van het milieu. Geen papier. Wel hout. Na een postzegel van textiel (van kant nog wel) en een zegel met chocoladegeur heeft de Zwitserse post nu een herdenkingszegel uit dennenhout en ongeveer zo dik als een bankkaart ontworpen. De opbrengst gaat naar de Zwitserse houtindustrie. Verzamelaars zullen wel sigarenkistjes moeten kopen in plaats van albums.