In totaal sparen dit jaar alle Belgen samen nu net geen 27 miljard euro voor hun pensioen, wettelijk en extra-pensioen inbegrepen. Aan reserve is er nu zo'n 80 miljard in kassa. Welke vorm van pensioensparen is populairst?
De wettelijke pensioenen, de zogeheten eerste pijler, is uiteraard de grootste: volgens de jongste cijfers (1999!) betaalden alle Belgen samen 19 miljard euro. De grootste groep, 62 procent, betreft de bijdragen uit de privé-sector, 29 procent betreft de staatsbijdragen voor de openbare sector en 9 procent van het geheel komt voor rekening van zelfstandigen. In totaal waren er einde 1999 reserves voor net geen 10 miljard euro.
Voorzorgskassen en groepsverzekeringen, de tweede pijler, ontvingen in 1999 zo'n 3,2 miljard euro aan stortingen. De reserves voor deze groep waren op dat moment goed voor 34 miljard euro.
De derde pijler, het aanvullend pensioensparen met fiscale voordelen, was in 1999 goed voor 3,6 miljard euro waarvan het overgrote deel ging naar de verzekeringsmaatschappijen (3,2 miljard euro) tegenover slechts 0,3 miljard euro voor de pensioenspaarfondsen van bankiers en beurshuizen. De reserves van deze spaarformules beliep 34 miljard euro. De reserves van het pensioensparen bestaan voor bijna de helft uit aandelen, zij het dan voor het merendeel via beleggingsfondsen. Zowat 39 procent bestaat uit obligaties of vastrentend papier en slechts 4 procent uit vastgoed.

Toen we overschakelden op de euro werd ons voorgehouden dat nu overal in Europa prijzen op elkaar zouden afgestemd worden. De transparantie heette het. Maar de prijsverschillen voor dezelfde producten tussen de lidstaten zijn blijkbaar groter dan ooit tevoren. Consumenten zouden hun voordeel zien en de koopwaar van de dure aanbieders links laten liggen. De praktijk wijst anders uit volgens een prijsvergelijkend onderzoek van de Duitse zakenbank Dresdner Kleinwort Wasserstein (DKW).
De bank de prijzen van 250 producten in zes eurosteden: Amsterdam, Brussel, Frankfurt, Parijs, Madrid en Rome. Om de vergelijking mogelijk te maken werd gekozen voor merkproducten. Het bleek dat Madrid de goedkoopste en Parijs de duurste stad is.
Mineraalwater koop je best in Rome en niet in Frankfurt. Voor een spijkerbroek van het merk Levi's betaal je de helft minder in Brussel dan in Parijs. Maar voor pampers is Brussel de duurste stad. Whisky of alcohol koop je weer in Rome, zeker niet in Amsterdam, desnoods wel in Brussel. En voor sigaretten komen de Fransen de Belgische grens over.
De prijsverschillen zijn vooral te wijten aan taksen en fiscale redenen. Maar ook koopgewoonten in de verschillende landen spelen een rol. Mineraalwater is in zuiderse en dus warmere landen van levensbelang, veel meer dan bij ons. Wie op zoek is naar goedkoop water kan naar Frankrijk rijden. De vraag is alleen waarom er in België hoge accijnsrechten zijn op water. En waarom bijvoorbeeld op alcohol zo goed als geen rechten zijn in Italië.

Alan Greenspan heeft president Bush gewaarschuwd dat protectionisme kan leiden tot ontwrichting van de economie. En als Bush niet oppast, komt de dollar pas echt in de problemen. Volgens de voorzitter van de Fed, het stelsel van Amerikaanse centrale banken, is het noodzakelijk dat 'kruipend protectionisme' wordt vernietigd en gekeerd. Door taksen te heffen en invoerquota op te leggen brengt de Amerikaanse regering de hele wereldeconomie in groot gevaar. Greenspan wilde tijdens een toespraak in Washington de financiële markten gerust te stellen over de dollar. De vrees dat het oplopende tekort op de lopende rekening van de Verenigde Staten, nu 5 procent van het bruto binnenlands product, tot een sterke val van de dollar zal leiden, is volgens hem ongegrond. Het is een feit dat Amerika zal blijven internationaal kapitaal aantrekken. De regering-Bush staat onder forse druk om een eind te maken aan de hoge importheffingen waarmee ze de staalindustrie afschermt voor buitenlandse concurrentie. Eerder deze week nam het ministerie van handel maatregelen om de Chinese textielexport aan banden te leggen, opnieuw op verzoek van Amerikaanse producenten.

Er komen barsten in het stabiliteits- en groeipact, de zogeheten Maastricht-normen. En landen die zich wel aan deze normen houden door strenge bezuinigingen op te dringen, vrezen dat al hun moeite een slag voor niets zal blijken te zijn indien onder druk van de grote jongens, Duitsland en Frankrijk, het pact wordt opgeblazen.
Maar steeds meer economen betwijfelen het nut van de strenge voorschriften betreffende de overheidstekorten. Zij stellen dat de Europese economie zich in haar geheel zeer sterk weet te houden.
De euro blijft zeer sterk, de rente in Europa blijft laag, de inflatie is stabiel en zelfs de Europese economie lijkt op te veren. Niet alle maar toch veel Duitse en Franse economen betogen dat oplopende tekorten in tijden van recessie de economie een handje kunnen helpen. Zij staan achter de ideeën van John Maynard Keynes, de in 1946 overleden Britse econoom die naam maakte met zijn adviezen die de Amerikaanse economie door de grote depressie van de jaren dertig heen hielpen. De opvatting is dat uitgaven van de overheid de economie doen herstellen en dat het stabiliteitspact averechts werkt voor de economie.
Een opvatting die veld wint is dat bezuinigingen een extra rem op de economie zijn. Het laten vieren van de teugels, zoals Duitsland en Frankrijk doen, werkt beter. Ook een daling van de euro, die door schending van het pact zou moeten wegzakken, is geen bezwaar want goed voor de export.

Volgens beursgoeroe Roland Leuschel stevent de wereld af op een crash, groter dan die van maart 2000 en mogelijk zelfs zo erg als deze van Zwarte Donderdag in 1929.
Roland Leuschel stelt op de Duitse website Boerse.de dat alleen goud, grondstoffen en vastrentende waardepapieren bescherming kunnen bieden aan beleggers: “Ik blijf er bij: het wordt erg. Zeer erg! De Amerikaanse betalingsbalans zakt steeds verder weg en er wordt alleen maar betaald met bedrukt papier”.
Leuschel wijst erop dat momenteel alleen reeds in Azië voor meer dan 1000 miljard dollar Amerikaans overheidspapier circuleert. Wie gaat dat ooit kunnen terugbetalen? Leuschel verwacht een instorting van de financiële markten en een inflatiegolf van jewelste. Zijn oplossing: bescherm je zelf via goud. De goudprijs zal verder oplopen en zelfs tot meer dan 1000 dollar per ounce oplopen. De huidige goudprijs: net geen 400 dollar.

Klopt de bijna vergeten droom dat het via internet allemaal goedkoper kan? De Amsterdamse gemeentedienst GG&GD heeft dank zij een internetveiling één miljoen euro weten te besparen op de verbouwingskosten van het hoofdkwartier van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst (GG&GD). De kosten vallen dertig procent lager uit dan de gezondheidsdienst zelf had berekend. Een digitale aanbestedingsveiling begint met een gewone biedsessie, waarbij alle geselecteerde aannemers een eerste bod uitbrengen via een website. Deze aanbiedingen zijn alleen zichtbaar voor de opdrachtgever, in dit geval de GG&GD. Die toont vervolgens het laagste bod aan alle deelnemers. Zij moeten binnen tien minuten beslissen of en hoeveel ze hier onder willen duiken. Zodra bij twee biedrondes achter elkaar niets is veranderd, is de prijs beklonken.
Tijdens de veiling kennen de deelnemende aannemers elkaar niet. Maar anders dan bij gewone aanbestedingen krijgen de deelnemers te zien tegen welke prijs de zaak kan geregeld worden. Aan hen dan om eventueel nog goedkoper te worden.

Onze Euro is niet alleen sterker dan de dollar, de Europese munteenheid is nu de tweede belangrijkste munt ter wereld. Steeds meer instellingen en personen buiten de eurozone hebben vertrouwen in de euro. In het Maandrapport van november constateert de ECB, de Europese Centrale Bank dat "de euro zich ondubbelzinnig heeft genesteld als tweede internationale valuta. Het aandeel van de gemeenschappelijke Europese munt in het internationale valutaverkeer is tussen medio 1999 en medio 2001 sterk gestegen en blijft toenemen”.
Het aandeel van de euro in de internationale kredietverlening, waaronder obligaties en geldmarktinstrumenten, is opgelopen van 21,4 procent in 1999 naar 30,4 procent in juni van dit jaar. De rol van de Amerikaanse dollar nam in die periode af van 46,8 procent naar 43,7 procent.
Het ECB-maandrapport constateert verder dat de rol van de euro in het internationale handelsverkeer de laatste jaren ook toeneemt. Een onderzoek wijst uit dat in 2002 zowat de helft van de export naar niet-eurolanden en 45 procent van de invoer in euro's is geprijsd.

Er komen wel wat opbeurende berichten over een heroplevende economie in Europa. Schoorvoetend blijken enkele landen weer aan wat groei toe te zijn. Maar het blijft allemaal onvoldoende. De Europese Commissie wil daar nu wat aan doen en heeft 56 grensoverschrijdende investeringsprojecten aangewezen die binnen de drie jaar van de grond zouden moeten komen. Het gaat om knelpunten in infrastructuur, energienetwerken en onderzoek. Reddingsboeien voor de slabakkende economie dus. Om deze projecten, 56 in totaal, gerealiseerd te krijgen zal er binnen de komende zes jaar ruim 60 miljard euro worden vrijgemaakt.
Nog dit jaar beslissen de regeringsleiders over het voorstel. Oorspronkelijk zou het gaan om 13 prioriteiten, één per land, maar zoals altijd kwamen de verschillende landen in actie om nog andere voorstellen naar voor te schuiven. Nu rijst de vraag wie deze voorstellen gaat financieren. Geen enkele lidstaat zit met financiële overschotten, eerder zelfs financiële tekorten. Gaat men in de privé-sfeer genoeg investeringsgeld vinden? En komen deze projecten niet te laat? De mogelijke groei-impuls wordt waarschijnlijk pas gevoeld als de economie al weer aantrekt.

Bij de top 30 Europese regio's is er maar één Belgische. De Europese Unie is onderverdeeld in economische regio's. Halle-Vilvoorde staat volgens een recente studie op de 11e plaats. De top 30 wordt verder ingenomen door 16 Duitse regio's, 10 Nederlandse, 1 Luxemburgse en 2 Franse.
Duitsland, Frankrijk en de Beneluxlanden zijn onverdeeld in 443 regio's. Elk land kent binnen zijn grenzen verschillende economische snelheden. In België is het bekend dat Vlaanderen het beter doet dan Wallonië, maar zelfs binnen Vlaanderen heb je verschillen in welvaart, economische bedrijvigheid en werkloosheid. Wat België betreft staat de regio Halle-Vilvoorde op kop in eigen land maar internationaal pas op de elfde plaats.
Van de 443 regio's van Noordwest-Europa staat de Duitse Landskreis München als de absolute topper op de lijst gevolgd door de streek rond München (Freising). Op de derde plaats komt Amsterdam.
Het rapport "de Economische hittekaart van Europa" werd opgemaakt door het studiebureau Louter in samenwerking met Belgische en Duitse universiteiten. Vergeleken werd hoe de verschillende regio's het doen wat betreft industriële activiteiten, transport, infrastructuur, werkloosheid en algemene bedrijvigheid. In totaal werd rekening gehouden met 70 parameters. Onder meer met het aantal arbeidsplaatsen per duizend inwoners en de groei van de arbeidsplaatsen tussen 1993 en 2001.
Om even te vergelijken: Halle-Vilvoorde staat vooraan, net achter de streek van Parijs. Maar Parijs zelf komt pas op de 27ste plaats. Brussel komt op plaats 32 maar Antwerpen bijvoorbeeld staat pas op de 135ste plaats. De verdere ranglijst van de Belgische regio's: Mechelen (98); Hasselt (105); Turnhout (124) en Roeselare (128) doen het volgens deze studie dus beter dan de regio Scheldestad. De absolute hekkensluiter is Dinant op de 443ste plaats.
Bureau Louter

Het begon als een succesverhaal zonder voorgaande: Ubizen was een aandeel dat iedereen moest hebben om au serieux genomen te worden. Vandaag zoekt Stijn Bijnens naar een nieuwe adem. Volgens geruchten houden de banken, de grootste schuldeisers, zich voorlopig nog gedeisd en wachten ze de resultaten van een nieuwe herstructurering af. De vraag is wat er nog overblijft aan verkoopbare activa.

SBS Broadcasting, de moeder van onze commerciële tv-zender VT4, doet het blijkbaar goed. De groep gaat alvast een converteerbare obligatielening van 53,65 miljoen dollar die op 1 december 2004 afloopt, voortijdig terugbetalen.
De terugbetaling van de lening van het Scandinavische tv- en radiobedrijf zal op 19 december gebeuren, dus bijna één jaar te vroeg. De onderneming betaalt de lening terug met een deel van de opbrengst van de verkoop van een indirect belang in TVN voor 131,6 miljoen euro. Zonder deze vervroegde terugbetaling zou SBS volgend jaar de obligaties terugbetalen in de vorm van aandelen, “converteren” zoals dat heet.

Het Duitse chemie- en farmacieconcern Bayer stapt uit de chemie en gaat deze divisie verzelfstandigen. Onder de naam Bayer blijft dan alleen de farma-afdeling over. Aspirine en andere geneesmiddelen om Bayer opnieuw gezond te maken. Bayer wil de chemie-afdeling samenvoegen met de divisie polymeren en deze als afzonderlijke entiteit begin 2005 naar de beurs brengen. De voorlopige naam wordt NewCo. Bayer wil zich verder volledig richten op gezondheidszorg, farma en hoogwaardige materialen.
Deze koerswijziging van Bayer, dat na de splitsing een omzet van euro 22 miljard euro overhoudt, wordt eigenlijk al jaren verwacht maar Bayer weigerde dit tot hiertoe. Nu heet het dat opsplitsing voordelig zal zijn voor zowel de aandeelhouders als het personeel.
De noodzaak tot een koerswijziging ontstond voor Bayer toen anderhalf jaar geleden het succesmiddel Lipobay/Baycol uit de markt moest worden gehaald, omdat het in verband werd gebracht met sterfgevallen. Daardoor kwam de farmadivisie in grote problemen omdat er niet alleen omzet wegviel, maar ook een lawine van schadeclaims op gang kwam.

Voor wie uitkijkt naar het economisch herstel: de Bank of England was de eerste om de officiële rente aan te passen. Over het Kanaal is de rente verhoogd van 3,5 procent naar 3,75. Reden is de oververhitting van de economie de pas af te snijden. Het Europese land zonder euro blijkt het steeds beter te doen. De BoE ziet met schrik in het hart de consumptie halsoverkop toenemen. En met de X-mas-periode voor de deur weet je maar nooit. Groei is goed maar te veel consumptie kan de economie de verkeerde kant op sturen.

De belasting op effecten aan toonder stijgt bij aflevering van 0,2 tot 0,6 procent. De maatregel staat in de programmawet die zopas definitief werd goedgekeurd. Oorspronkelijk zou deze taks slechts verdubbelen tot 0,4 procent. Maar het wordt nu nog meer: 0,6 procent. Vorig jaar bracht deze taks, toen dus 0,2 procent, 53 miljoen euro op. Met de verhoging moet er meer geld in het laatje komen, alhoewel het officieel heet dat deze maatregel het gebruik van effecten aan toonder of papieren effecten moet ontmoedigen.

Om de grootste overname ooit te kunnen betalen heeft Umicore vers geld nodig. Umicore is ex-Union Minière. Vers geld moet er komen van de uitgifte van nieuwe aandelen. Die moeten minimum 137 miljoen euro in het laatje brengen. Minimum: aan de slotkoers van het aandeel vrijdagavond zal dat zelfs 153,6 miljoen worden. Wie nu reeds 20 aandelen bezit zal 1 nieuw aandeel kunnen opvragen bij deze gedeeltelijke claim-emissie. Er zijn daarvoor 1,2 miljoen aandelen voorbehouden. Verder worden er evenveel aandelen aangeboden aan particulieren en institutionelen die gewoon hun kans willen wagen. En mocht de toeloop zo groot zijn dat de koersvorming zou ontwricht worden, dan heeft Umicore nog een toewijzingsreserve, ook een “green shoe” geheten, van 400.000 stuks. Met het geld kan de Belgische non-ferrogroep dan de overname van PMG betalen. PMG, of Precious Metals Group, is de grootste Amerikaanse verwerker van edele metalen.

Het aandeel IG Farbenindustrie wordt nog steeds verhandeld in Duitsland alhoewel de groep in liquidatie is. In "abwicklung" heet dat. Het aandeel uit de Hitler-tijd kende zopas een spectaculaire val op de beurs. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog was IG Farben het grootste chemisch bedrijf van Duitsland. Na de oorlog werd de onderneming ontmanteld en in 1953 opgesplitst in het bekende kwartet: BASF, Hoechst, Bayer en Agfa. De vier namen de activiteiten van IG Farben over. Maar IG Farben zelf bleef bestaan onder de naam "IG Farben in Abwicklung", in liquidatie.
De oude firma zelf heeft geen industriële of commerciële activiteiten meer maar probeert zoveel mogelijk eigendommen of bezittingen die geconfisqueerd werden na de oorlog, terug te vorderen. Vooral de Britse bezettingsmacht had massaal machines en goederen weggesleept uit het verslagen Duitsland.
Wie het aandeel koopt kan profiteren van de dividenden die worden uitgekeerd wanneer de firma in teruggevorderde activa kan ten gelde maken. Maar dat laatste lukt steeds moeilijker. En vorige week ging het gerucht dat IG Farben wegens gebrek aan werkkapitaal verplicht zou worden zichzelf op te heffen. En dat veroorzaakte een koersval van 43 procent. En inderdaad: maandag 10 november heeft IG Farben in abwicklung de boeken neergelegd.

Opnieuw belangstelling voor de beurs. Weliswaar nog wat schoorvoetend. Amsterdam werkt aan een nieuwe beursintroductie. Dat wordt dan de eerste in twee jaar tijd. In Brussel wordt uitgekeken naar de introductie van Belgacom volgend jaar.
De vastgoedbelegger Middle Europe Real Estate (MERE) krijgt deze week, op 13 november, een notering in Amsterdam. De laatste echte beursgang dateert van september 2001. Toen haalde Priority Telecom vers kapitaal op door aandelen uit te geven. De dochter van UPC moest naar de beurs om een miljoenenclaim van aandeelhouder Cignal te voorkomen. Afgelopen zomer haalde Euronext Amsterdam ook een nieuwkomer binnen: de Israëlische investeerder Kardan. Deze haalde echter geen nieuw geld op maar verschoof de notering gewoon van de beurs in Tel Aviv naar Amsterdam. Breekt de komende introductie van MERE de trend en breekt de zon op de beursvloer weer door?

Hoeveel kun je als auteur verdienen? J.K.Rowling, schrijfster van de Harry Potter-reeks, heeft vorig jaar zo'n 125 miljoen pond (184 miljoen euro) verdiend. Ze staat op de vijfde plaats van de rijkste Britten van de Sunday Times. Rowling is de eerste vrouw in de lijst en de bestverdienende Britse schrijfster ooit. Maar niet alleen de schrijfster werd dank zij Harry Potter steenrijk. Haar agent streek bijna 19 miljoen pond, ruim 27 miljoen euro op. En de 14-jarige Daniel Radcliff, die Harry Potter speelt in de films, verdiende vorig jaar 1,75 miljoen pond of 2,5 miljoen euro.

Het aandeel "part de reserve" is al een hele tijd van de beurs verdwenen. Nu is ook de "Generale Maatschappij van België", beter bekend als de "Generale" ten grave gedrage. De Société Générale de Belgique en haar vroegere dochter Tractebel fusioneren en heten nu "Suez-Tractebel". Niemand gaat daar iets van voelen want zowel de Generale als Tractebel zijn beide voor 100 procent in handen van het Franse Suez. De fusie is louter een boekhoudkundige operatie binnen de grote Franse holding.
Voor duizenden Belgen die ooit aandeelhouder waren van de trotse Generale of van de energiegroep Tractebel wordt het verdwijnen van beide holdings een zoveelste bevestiging dat de glorietijden van toen nooit meer terugkeren. De Generale Maatschappij bestond langer dan België. Ze werd opgericht in 1822 door Koning Willem I in de Hollandse tijd en werkte toen en ook na de stichting van het Koninkrijk België vooral in de Waalse industrie, destijds het centrum van de economie van België.
Gedurende meer dan 100 jaar zou economisch en financieel gezien de naam "Generale" synoniem zijn met "België". Want de Generale had een vinger in de pap bij een meerderheid van nationaal belangrijke bedrijven. De aandelen, de “parts de réserve”, waren terug te vinden in alle denkbare portefeuilles, niet alleen in België zelf.
Op 17 januari 1988 zette de Italiaanse "ingegnere" Carlos De Benedetti de strijd in om de Generale in te palmen. Meteen begon de grootste en meest winstgevende beursoperatie ooit. Bij een heuse strijd op de beurs en achter de politieke schermen, schoot het reserve-aandeel torenhoog de hoogte in. De strijd om de controle over de Generale werd uiteindelijk gewonnen door de Franse holding Compagnie de Suez die de hoogste prijs betaalde aan een groep Vlaamse aandeelhouders die pakketten "part de reserves" opgestapeld hadden.
Na de inlijving in het Franse Suez brokkelde de Belgische Generale steeds verder af. De dochters FM, Recticel, CMB, Union Minière en later de Generale Bankmmaatschappij, nu Fortis, leefden hun eigen leven. En nu slorpt Tractebel wat er nog van de Generale overblijft op. En Tractebel, dat is eigenlijk Suez.

Het is nog geen soap à-la-belge. Maar het draait wel om goud. Rheingold, zoals de opera. De Duitse Bundesbank, de Buba, heeft, op Fort Knox na, de grootste goudschat ter wereld. Maar een deel ervan verkopen maakt alleen maar de Duitse schatkist rijker. En dat willen de bankiers in Frankfurt vermijden. De Buba, de Bundesbank wil af van een deel van haar goudvoorraad. Momenteel bezit de Duitse centrale bank nog 3500 ton goud. Sedert het einde van Wereldoorlog II heeft de Buba alleen maar goud opgestapeld, nooit ook maar één kilo verkocht, anders dan alle andere centrale banken.
Maar nu zijn er plannen om op termijn 800 ton, bijna een derde van de goudschat, toch maar te verkopen. Dat zou tegen de huidige prijs (370 dollar per ounce) een meerwaarde van 6,1 miljard euro kunnen opbrengen.
Maar naar wie gaat deze superwinst? De Bundesbank stelt dat het haar goud is. Maar volgens een wet van 1999 gaan de gerealiseerde winsten van de bank naar de Duitse schatkist. En die kan zo'n cadeautje best gebruiken. De Buba ijvert nu voor een wetswijziging. Zij wil de eventuele winsten uit goudverkopen in eigen kas houden.

Internetzoekmachine Google wil naar de beurs. En wie blijkt er nu voor een deeltje mede-eigenaar te zijn van Google? Pieper. Roel Pieper. De Nederlander die ooit Lernout & Hauspie zou gaan redden.
Pieper is via zijn investeringsmaatschappij mede-eigenaar van het Amerikaanse Google. Voor professor en zakenman Roel Pieper de reden om opnieuw de aandacht te vestigen op de internetsector. Pieper deed dit op de Dag van het Aandeel, vorige week in Amsterdam.
Volgens Pieper heeft Google, de veelgelauwerde zoekmachine op internet "Microsoft-achtige trekken". Pieper: "Het aantal internetgebruikers verdubbelt nog ieder jaar, het aantal bedrijven dat het gebruikt, stijgt jaarlijks met 50 procent". Volgens Pieper is Google de enige in zijn soort.
Wel geeft hij toe dat de komende beursintroductie een speculatieve operatie zal zijn. Want nu reeds wordt gesproken over een koers-winstverhouding van ten minste 100. De vraag is dan ook of het normaal is dat beleggers een prijs voor een aandeel moeten gaan betalen die gelijkstaat aan meer dan honderd keer de winst. En het antwoord van (eeuwige super-optimist) Pieper: "Misschien is dat nog wel te weinig".

Nederland, het land waar wij de cententellers situeren, wil wat graag de vervelende koperen euromuntjes weg. De dag dat werd aangekondigd dat enkele Nederlandse supermarkten willen gaan experimenteren om het zonder centjes te doen, werd het initiatief ook in België toegejuicht. Zelden zijn winkeliersorganisaties het zo eens geweest met elkaar, ook over de grenzen heen. Iedereen wil blijkbaar graag van de dat gedoe met 1 of 2 eurocent af.

Crisis? Recessie? Blijkbaar niet voor iedereen. En wie niet weet waaraan zijn centjes te spenderen: in Amsterdam is de tweede jaarbeurs voor miljonairs in voorbereiding. Van 12 tot en met 14 december kun je in de Rai terecht voor kerstaankopen die duur genoeg moeten zijn. Alleen luxe-producten zullen er te koop worden aangeboden.

Aandelenbeleggers die aan het goede doel denken kunnen in Nederland een "aandeeltje" bijdragen bij de stichting "Aan 't delen". Een niche-versie van ons Broederlijk Delen. Particuliere beleggers wordt gevraagd een aandeel uit hun portefeuille te schenken voor het goede doel. De stichting gaat de stukken weggeven aan verschillende liefdadigheidsorganisaties die ze als onderpand kunnen gebruiken voor nieuwe kredieten. Dus niet om ze zo vlug mogelijk ten gelde te maken. De afgelopen zes jaar werden ruim 1300 aandelen ingezameld en aan organisaties geschonken.