Het Britse pond is opnieuw favoriet in de wereld van de valutahandelaren. Het Pond Sterling is op het hoogste punt beland in vijf jaar ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Er wordt druk gespeculeerd op een komende renteverhoging door de Bank of England. De Britse economie groeit. En die groei blijkt sterker te zijn dan verwacht. Bij de BoE, de Bank of England, blijkt een meerderheid van de beleidsmakers gewonnen voor een rente-aanpassing. Een aanpassing naar boven. Dat zou dan geboren bij de eerstvolgende mogelijkheid in november. Dat zou dan de eerste aanpassing zijn sedert juli 2002. Ingevolge de speculaties op de valutamarkt steeg het Britse pond naar 1,6969 dollar, de hoogste stand sinds 23 oktober 1998.

De Italiaanse premier en huidig EU-voorzitter Silvio Berlusconi wil de begrotingsregels voor de eurolanden aanpassen. Eigenlijk versoepelen. Weg met de strakke regels, zegt de Italiaanse eerste minister, leve de accordeon-begroting.
Berlusconi zei vorige week in Straatsburg dat de huidige regeling betreffende een maximaal toegestane begrotingstekort in recessietijden omhoog moet en in tijden van groei omlaag. Volgens Berlusconi zijn de huidige regels geen "absolute waarde die niet ter discussie mogen staan". Hij wil inderdaad aanpassing van de huidige strikte regels. Hij stelt voor het huidige maximum van 3 procent van het nationaal product bij economische groei met een of twee procentpunten te verlagen en bij economische tegenspoed tot 4 procent te verhogen. Wat Berlusconi voorstelt is natuurlijk interessant voor zijn eigen begroting. Maar ook Frankrijk, Duitsland en Portugal hoorden deze voorstellen graag. De accordeon-regels die de Italiaan voorstelt worden echter de facto reeds toegepast want de landen met begrotingstekorten worden niet bestraft maar krijgen van Europa alleen maar waarschuwingen te horen.

Beurscrashes en inzinkingen in de koersen hebben niet alleen bedrijfswinsten of verliezen als oorzaak. De Russische financiële markten vrezen het ergste om politieke redenen. De arrestatie van Ruslands meest vermogende zakenman, Michael Chodorkovski, dreigt tot grote verkoopdruk te leiden op de Russische effectenmarkten. Er wordt gevreesd voor een kapitaalvlucht uit oliegigant Yukos, waarvan Chodorkovski bestuursvoorzitter en grootaandeelhouder is.
Chodorkovski werd dit weekeinde in Siberië uit zijn privévliegtuig gehaald op verdenking van belastingontduiking en fraude. De oliemagnaat, die politieke tegenstanders steunt van premier Vladimir Poetin, was al enkele maanden verwikkeld in een kat- en muisspel met de autoriteiten. Volgens het openbaar ministerie heeft de Russische staat ten minste 1 miljard dollar misgelopen vanwege de vermeende fraude en belastingontduiking.

De Buba, de Bundesbank, wil af van een deel van haar goudvoorraad. Momenteel bezit de Duitse centrale bank nog 3500 ton goud. Daarmee is Duitsland, na de USA, bezitter van de grootste goudvoorraad ter wereld. Sinds het einde van Wereldoorlog II heeft de Buba alleen maar goud opgestapeld, nooit ook maar één kilo verkocht, anders dan alle andere centrale banken.
Nu zijn er plannen om op termijn 800 ton, bijna een derde van de goudschat, toch maar te verkopen. Dat zou tegen de huidige prijs (370 dollar per ounce) een meerwaarde van 6,1 miljard euro kunnen opbrengen. Maar naar wie gaat deze superwinst? De Bundesbank stelt dat het haar goud is. Maar volgens een wet van 1999 gaan de gerealiseerde winsten van de bank naar de Duitse schatkist. En die kan zo’n cadeautje best gebruiken. De Buba ijvert nu voor een wetswijziging.

Nu sommige beurskoersen weer stijgen, rijst opnieuw de vraag: is Wall Street te duur? Of blijven de koersen redelijk? De 500 aandelen die gevolgd worden door de beursbarometer SP500, de Standard & Poors 500, hebben momenteel een koers/winst verhouding van 27. Dit betekent dat de gemiddelde koers van de aandelen uit de SP500 zowat 27 keer hoger is dan de recentste gemiddelde winst. Anders gezegd: je koopt vandaag een aandeel met de winst die gedurende de volgende 27 jaar zal moeten gerealiseerd worden, voor zover deze winst niet in het gedrang komt. Kopers van aandelen zijn vandaag de dag weer op de optimistische toer want op 27 jaar kan er veel gebeuren.

Bij ons blijft de zaak Real Software voortsudderen: de meerderheidsaandeelhouders op kop tegen het bestuur dat kennelijk de bankenschuldeisers mee heeft. In Frankrijk rommelt het bij het beursgenoteerde Eurotunnel. De maatschappij die eigenaar is van de onderzeese verbinding tussen Frankrijk en Groot-Brittannië heeft al heel wat stormen over zich heen weten gaan. Ooit was het een aandeel dat niemand wilde missen gezien de hooggespannen winstverwachtingen. Maar uiteindelijk liep het anders. Eurotunnel wordt financieel overeind gehouden met opstapelende schulden.
Nicolas Miguet, uitgever van het beursdagblad Le Quotidien de Paris, wil met andere aandeelhouders het bestuur van Eurotunnel onbevoegd laten verklaren. Nicolas Miguet, een controversiële man in beurskringen, zou reeds 15 procent van het kapitaal vertegenwoordigen. En wanneer hij aan het stuur komt dan zal hij de omzet van Eurotunnel met 300 procent doen stijgen en zal er dus winst worden gemaakt, beweert hij.

Hoe zoekt en vindt u op het net?

Klik hier voor de vragenlijst

De Belgische regering zal al blij mogen zijn wanneer de groei van onze economie volgend jaar inderdaad met 1,8 procent zou groeien. Hogere groeicijfers zullen in de hele westerse wereld op overdonderend gejuich worden onthaald. Maar wat denk je van een groei van 9,1 procent?
De economische groei in de Chinese Volksrepubliek is in het derde kwartaal van dit jaar explosief gestegen met 9,1 procent. Sinds 1 januari is er over de voorbije negen maanden een groei genoteerd van 8,5 procent. De verwachtingen waren dat het BBP, het Chinese Bruto Binnenlands Product met 7 procent zou toenemen. Maar deze verwachting is nu reeds achterhaald met nog drie maanden te gaan. Nochtans waren de tegenslagen niet van de poes: denk alleen maar aan de sarsepidemie die het leven sterk vertraagde. Alle cijfers uit China wijzen alleen maar op een sterke groei: de export groeide sedert begin van dit jaar met 36,2 procent, de investeringen name met 18,6 procent toe. De reserves aan deviezen zijn opgelopen tot 383,9 miljard dollar, een toename met 34 procent sedert begin van het jaar 2003.

Geen enkele van de grote centrale banken in de wereld zal nog overgaan tot renteverlagingen. De Fed, de ECB en de anderen zullen het huidige peil behouden. Groot-Brittannië zal volgend jaar, 2004, als eerste de rente weer opwaarts aanpassen, waarna de Amerikaanse Federal Reserve in het derde kwartaal volgt. Dat blijkt uit een door Reuters uitgevoerd onderzoek onder 150 economen.
Volgens zo goed als alle 150 economen houdt de Fed de rente zeker tot juli 2004 ongewijzigd op 1 procent, het laagste niveau in 45 jaar. Gemiddeld zien ze een rentevoet van 1,25 procent in het derde kwartaal en van 1,5 procent tegen het einde van volgend jaar. Alleen in Groot-Brittannië kan er volgend jaar een inflatoire druk verwachten maar nergens anders ter wereld dreigt inflatie.
Omdat in Europa de economie lijkt aan te trekken verwacht niemand nog maatregelen vanwege de Europese Centrale Bank. Meer dan waarschijnlijk blijft de officiële rente tot eind volgend jaar op 2 procent en mogelijk krijgen we dan 2,25 procent begin 2005.

De wetten op de fiscale amnestie, de zogeheten EBA ofte "eenmalig bevrijdende aangifte" en op de strijd tegen het witwassen, werden definitief goedgekeurd zonder dat de ministerraad bijeen kwam. Dat is op zich reeds een uitzonderlijke prestatie. Alles werd via internet geregeld. Nu moeten de wetten nog gepubliceerd worden in het Staatsblad-online.
Normaal moet de ministerraad een wet goedkeuren tijdens een bijeenkomst maar voor deze zaak werd gebruik gemaakt van de zogeheten "schriftelijke procedure". En omdat alles hoogdringend werd maakte men gebruik van e-mail om de teksten er door te krijgen.
Alle ministers kregen de definitieve ontwerptekst en moesten deze binnen de 24 uur terugmailen met eventuele op- of aanmerkingen. De aangepaste tekst werd dan opnieuw doorgemaild aan alle ministers die nog éénmaal de kans kregen opmerkingen te formuleren. Bij gebrek aan reacties werd de ministerraad geacht bijeen te zijn geweest en het dossier te hebben goedgekeurd.
Normaal wordt deze procedure, maar dan zonder e-mail, alleen gebruikt voor zeer eenvoudige dossiers waarvoor er weinig betwisting dreigt.

Philips schroeft het kostenplaatje terug. En een van de kosten waarop de elektronicareus wil gaan besparen is de beurs. Genoteerd zijn op een effectenbeurs kost geld. En dus wil Philips ook daar gaan bezuinigen.
Philips haalt haar aandeel per 1 december weg van de Londense beurs. Het gaat inderdaad om kostenbesparingen heeft een woordvoerder van het elektronicaconcern donderdag bevestigd. Het zal anderzijds ook niet eindigen met het weghalen van de "flippen" uit Londen. Want daarnaast heeft het bedrijf de intentie om ook de noteringen in Frankfurt en Zurich te beëindigen.
Blijven dan de noteringen in Parijs en Brussel? Ook die zullen zeer waarschijnlijk worden opgeheven. Philips is genoteerd op Euronext Amsterdam en dat is al voldoende, denken ze bij Philips. Behalve Amsterdam zal ook de notering aan de NYSE, de New York Stock Exchange, blijven.

Zit er muziek in beleggingen in technologiefondsen? Blijkbaar wel wanneer de prestaties van enkele topfondsen worden bekeken. Zo bereikte het techno-fonds "Argenta Internet" van Argenta Luxemburg begin oktober van dit jaar een hausse met 73,80 procent vergeleken met oktober 2002.
"ING New Tech Lead" haalde op één jaar tijd een hausse met 69,74 procent. Het Fortis fonds "Top Profit Internet" boekte een koerswinst van 67,94 procent. Verzekeringsmaatschappij OHRA wist een koerswinst van 62,47 procent te behalen met haat "OHRA Internet Fonds". En KBC sloot haar "KBC Equity Internet" na één jaar 60,72 procent hausse af. Noteer wel dat deze fondsen vorig jaar naar een dieptepunt waren gezakt na de spectaculaire jaren voordien.

Analisten die rapporten opstellen over bedrijven, mogen niet handelen in aandelen of opties van deze vennootschappen. Dat is de eerste regel waartoe analisten zich zullen moeten schikken. Om de invloed van aanbevelingen van analisten aan banden te leggen heeft de IOSCO, de International Organization of Securities Commissions. Een lijst van tien gedragscodes opgesteld waaraan banken, beurshuizen en analisten zich moeten houden.
De IOSCO telt wereldwijd 168 leden. Die hebben zich ook te houden aan de gedragscode waarbij zij zelf geen aandelen meer mogen kopen of verkopen voor eigen rekening vooraleer het rapport van analisten die voor hen werken wereldkundig is gemaakt. Bedoeling is de mist rond aanbevelingen voor de aankoop of verkoop van aandelen en beleggingsfondsen te doen verdwijnen. De vraag is immers of de betrokken analist of zijn bank niet op voorhand gebruik maken van de aanbevelingen die zullen volgen. Om in de toekomst schandalen wegens voorkennis te vermijden, pakt de IOSCO uit met de gedragscode.

Met een beetje creatief boekhouden kom je er altijd wel. Dat geldt nu ook voor de Belgische regering. Die heeft, dank zij het bij Belgacom opgespaarde geld voor pensioenen, de lopende begroting voor dit jaar 2003 met een beetje overschot kunnen afronden en in één klap de begroting voor 2004 sluitend kunnen maken.
De staatskas blijft twee keer uit het rood: dat dankt ze aan de truc met het Belgacom-pensioenfonds. De spaarpot van 5 miljard euro wordt in twee keer geboekt. Voor dit jaar wordt de waarde van het pensioenfonds, 3,6 miljard geboekt. Wat Belgacom extra moet betalen, 1,4 miljard, wordt voor volgend jaar ingeschreven.
Zonder de eenmalige kapitaaloperatie van Belgacom zou het tekort op de begroting dit jaar 2,4 miljard euro bedragen en volgend jaar 1,3 miljard euro. Met de overname van het Belgacom-pensioenfonds neemt de regering wel de verplichting op zich om voortaan alle pensioenverplichtingen van Belgacom uit eigen zak te betalen.
Dank zij deze truc die door Europa door de vingers wordt gezien, ontsnapt België dit jaar aan een extra besparingsronde die eigenlijk nodig was geweest omdat het tekort erger uitvalt dan verwacht.

Is Albert Frère dan weggeweest? Niet helemaal. Maar in een opvallend interview met de krant La Libre pakt hij uit met de uitroep "wij zijn in alles kampioen". Baron Albert Frère is niet gekend om zijn uitspraken. Het aantal keren dat de nu 77-jarige financier de pers te woord stond zijn op de vingers van een halve hand te tellen. Nu krijgt hij van de Libre twee volle pagina's van de roze zaterdagbijlage. Plus nog een twee pagina's commentaar over medewerkers, technieken en tactieken van de man uit Charleroi.
De Franse holding Suez, waarvan Frère vice-president is, heeft het moeilijk. Niets aan de hand orakelt de baron. Total, de oliegroep waaraan Frère het Belgische Petrofina verkocht, is een superparticipatie, zegt Frère.
En dan is er Bertelsman, de Duitse uitgever waarvan Frère de grootste aandeelhouder is buiten de familieclan, maar waarvan hij net onvoldoende stemmen heeft om de plak te zwaaien, sukkelt maar wat aan. Zal Frère het tot het jaar 2005 volhouden om dan aan te sturen op een beursintroductie? Jawel, zegt de baron. Ik ben ervan overtuigd dat het een goede belegging was.

Het was wijlen Freddy Heineken die een onderscheid maakte tussen mensen die aandelen kopen om ze opnieuw te verkopen nadat ze deze een tijdje "hadden", aandelenhebbers dus. En mensen die de aandelen "houden" en ze niet op elk gericht weer van de hand doen.
Albert Fère pakt uit met het bewijs dat de aandeelhouder wint. Het rendement van het aandeel GBL is sedert 1 januari 1995 (dus lang voor de recente crisis) met 196,8 procent gestegen. Vergelijk dat met de beursindex Bel20 die haalde op deze periode 93,84 procent. De Franse index CAC40 haalde 116,27 procent. De Amerikaanse index, de Dow Jones, deed het bijna zo goed als het aandeel GBL: 190,95 procent voor de Dow Jones.

Nu de Amerikaanse aandelenmarkten weer aantrekken, komt ook de daghandelaar, de trader, weer langzamerhand overeind. De Nasdaq is in minder dan een jaar met 60 procent gestegen. Er kan weer opgeschept worden met echte of vermeende beurswinsten. Beurshandelaren en banken moedigen weer het kopen en verkopen van aandelen aan. Dat kan winst opleveren voor de daghandelaar, de trader, maar het levert vooral winst op aan de tussenpersonen, de banken. Het nerveuze kopen en verkopen op enkele uren tijd is uiterst gevaarlijk. Zelfs tijdens de haussemarkt van de jaren 90 maakte slechts 11,5 procent van alle daytraders werkelijk winst. De meeste van hen, ongeveer 90 procent haakten al na 2 of 3 maanden af. De SEC, de beurswaakhond Securities and Exchange Commission geeft de volgende waarschuwing uit: "Daghandelaren lijden in het algemeen de eerste maanden ernstige financiele verliezen en vele zullen nooit de stap naar een winstgevende status maken. In dit licht moet het duidelijk zijn dat daghandelaren alleen dat geld mogen riskeren dat ze zich kunnen veroorloven te verliezen".

Een aangekondigde strijd om de controle over Real Software is voorbij. De banken-schuldeisers hebben een akkoord gesloten met het huidige bestuur. Misnoegde aandeelhouders die een "putsch" wilden uitvoeren om stichter Rudy Hageman weer in het zadel te helpen moeten afdruipen.
Meerderheidsaandeelhouders van Real Software samen met enkele Vlerick-boys lieten uitschijnen dat ze via Telindus de zaak wilden overnemen. Maar ze vergaten één ding: Telindus zit zelf in de problemen en liet afgelopen vrijdag weten helemaal geen plannen te hebben voor wat voor overname dan ook.
Bedoeling was dat de banken-schuldeisers die over het lot van Real Software zouden beslissen, uit te kopen en het zittend bestuur aan de deur te zetten. Maar er was meer: de beurswereld werd opgeschrikt door de berichten dat het zittend bestuur van Real Software, onder leiding van Theo Gilissen, een rechtsprocedure was begonnen tegen de stichter Rudy Hageman. Het gaat om een burgerlijke vordering en een strafklacht ingediend bij de Antwerpse rechtbank. Het gaat om een klacht rond de bouw van de privé-woning van Hageman in dezelfde periode als de bouw van de hoofdzetel van Real Software, en met de verkoop van 25 miljoen euro aan aandelen Real Software.
Toen de bankiers die aan Real Software ruime kredieten verstrekten over deze strafklacht hoorden, kozen ze voor het voorstel van het zittend bestuur. Gezien het akkoord van de banken heeft Real Software nu uitstel van betaling van rente en aflossing van schuld voor een periode van twee jaar. De banken hebben 99 miljoen euro schuld al kwijtgescholden. Daarnaast kan 34 miljoen schuld geconverteerd worden in aandelen. Die operatie moet nog door de aandeelhouders van Real Software worden bekrachtigd.

De nieuwe Frans-Nederlandse luchtvaartgroep is nog niet van start gegaan of er zijn al problemen komen opdagen. De Nederlandse regering heeft de luchtvaartjongens teruggefloten. De opstart wordt met ten minste één maand uitgesteld. Nu eist de Nederlandse regering dat KLM aanvullende zekerheden voor Schiphol. Ten tweede gaf het kabinet aan een belang in KLM te willen behouden. Tot slot zouden de partners akkoord moeten gaan met de benoeming van een regeringscommissaris in de nieuw te vormen gecombineerde holding Air France-KLM. Vooral de eis tot benoeming van een overheidscommissaris in de holding Air France-KLM wekt verwondering. Bij KLM wordt vermoedt dat deze eis is ingegeven om tegenwicht te kunnen bieden aan de Franse overheidsbemoeienis bij fusiepartner Air France.

Als alles meezit voor de huidige privé-aandeelhouders van Belgacom dan kunnen ze volgend jaar "cashen". Zij hopen zowat 6,5 miljard euro op te halen bij de grootste beursgang die België ooit gekend heeft. De beursintroductie van Belgacom moet zowat twee keer zo groot zijn als destijds deze van Interbrew.
Toen zij zeven jaar geleden geld pompten in de Belgische telecomgroep heeft dat de privé-aandeelhouders zo'n 2,5 miljard euro gekost. Nu willen zij 6,5 miljard opstrijken. Gezien ze ook jarenlang forse dividenden ophaalden is de affaire Belgacom voor hen een vette kluif geworden. Bij de nu in voorbereiding zijnde beursgang van Belgacom staan twee groepen tegenover elkaar. Aan de ene kant de grootste aandeelhouder, de Belgische Staat, en aan de andere kant het consortium van privé-aandeelhouders die samen net geen 50 procent van de aandelen bezitten. Aan de ene kant wil de Belgische Staat haar aandelen niet kwijt. En aan de andere kant willen de privé-aandeelhouders van het consortium ADSB, liefst zo vlug mogelijk geld zien.
ADSB, de groep rond het Amerikaanse SBC (17%), TDK Denemarken (16%), Singtel Singapore (13,5%), en verder voor 3,4 procent KBC, Dexia en Sofina hoopt een zo'n hoog mogelijke prijs te kunnen realiseren bij de verkoop van hun aandelen. Voor hen zou 5 miljard euro aanvaardbaar zijn plus nog eens 1,5 miljard euro dat Belgacom wil betalen voor 10 procent van de eigen aandelen.
De Belgische Staat, die geen aandelen wil verkopen en dus voor 50 procent plus één aandeel, de baas zal blijven, heeft er echter voordeel bij dat de koers bij de introductie niet té hoog zal oplopen.

Hoe dan ook, de Belgische Staat zal bij de beursoperatie zo goed als geen winst boeken. Anders ligt dat wat het pensioenfonds van Belgacom betreft. De telecomgroep zal het fonds overdragen aan het Zilverfonds van België, waardoor de regering een smak geld krijgt maar wel de verplichting op zich neemt om in de toekomst de pensioenen van de werknemers uit te betalen. Dit betekent dat het pensioenfonds voor een waarde van 5 miljard euro de Belgische staatsschuld doet zakken. Maar wegens de beurscrisis is dat pensioenfonds geen 5 maar slechts 3,6 miljard euro waard. Belgacom zal dit verschil wel bijpassen.
Het zal Belgacom nu wel 3,6 miljard kosten plus de 1,5 miljard om 10 procent van de eigen aandelen in te kopen. Dat wil zeggen dat de telefoonmaatschappij meer dan 3 miljard euro uit de kassa zal moeten halen. Wat meteen de vraag doet rijzen of de telefoongroep wel solide genoeg zal zijn om zo'n beursintroductie te overleven, tenzij de kleine belegger die op de beursintroductie zal intekenen, weer eens de sigaar zal worden.

EVA is de naam voor de operatie fiscale amnestie die de Belgische regering klaarstoomt. EVA of “eenmalige bevrijdende aangifte”. Bedoeling is geld dat om een of andere reden in het buitenland geparkeerd werd terug naar België te brengen. Wie daarop ingaat betaalt een eenmalige fiscale heffing. Omdat daardoor de kous af is voor de fiscus gaat het om een “bevrijdende” bijdrage.
België hoopt op de terugkeer van enkele miljarden die destijds als Belgische franken naar het buitenland, waartoe ook het Groothertogdom Luxemburg behoort, brachten. Vooral naar Luxemburg, waar het weghalen van de miljarden voor alle banken een zware strop kan worden. De vereniging van Luxemburgse bankiers (ABBL) probeert deze mogelijke uittocht van geld richting België te stoppen. En nu gaat ze bij de Europese Commissie klacht indienen tegen de plannen van de Belgische regering voor een fiscale amnestie. Het Belgische wetsontwerp is volgens hen een “schending van het vrij verkeer van kapitaal in de Europese Unie”.

Zijn dit de laatste woorden van de scheidende EBC-president Wim Duisenberg: "het is onvermijdelijk dat er een verdere depreciatie zal plaatsvinden van de Amerikaanse dollar". De Amerikaanse munt staat dus nog niet op het laagste niveau tegenover de euro. Dat zei Wim Duisenberg afgelopen weekeinde in Spanje. Hij hoopt alleen maar dat het verder wegglijden geleidelijk zal verlopen.
"De dollar is de munteenheid van een land met een enorm tekort op de lopende rekening. Dat kun je een jaar, twee jaar, misschien vijf jaar volhouden. Maar op een gegeven moment moet er een aanpassing van je munt volgen" aldus Duisenberg. Duisenberg die eind van deze maand wordt opgevolgd door de Fransman Claude Trichet, heeft ook te verstaan gegeven dat de Europese Centrale Bank niet zal tussenkomen om de dollar te ondersteunen.

ING verlaagde vorige week de rente op kasbons met 0,1 tot 0,25 procentpunt. De bank volgt daarmee als eerste de internationale rentedaling die begin september inzette. Op nieuw uit te geven bons met een looptijd van één jaar biedt ING nu 1,7 procent in plaats van 1,8. Voor een looptijd van 3 jaar is de rente gedaald van 2,6 naar 2,35 procent, en wie zijn geld voor vijf jaar vastzet, krijgt nog 2,9 procent, tegen 3,15 procent voordien.

Voor het eerst in haar geschiedenis zoekt Heineken extra geld. Via een obligatielening wil de Nederlandse bierbrouwer de acquisitie van de Oostenrijkse brouwerij BBAG betalen. Een half miljard euro kan Heineken gebruiken. Voor de overname van 1,9 miljard euro gaat Heineken 1,4 miljard euro bankkredieten aan. Voor de rest debuteert Heineken nu met obligatielening van 500 miljoen euro.
Opmerkelijk is dat Heineken voor de lening van 6 jaar geen kredietoordeel aanvraagt bij Standard & Poor's of Moody's. Ondernemingen die op de openbare kapitaalmarkt lenen vragen een onafhankelijke "credit rating" om beleggers voor hun schuldpapier te interesseren. Heineken wenst echter geen rating te bekomen. Men is er zo zeker van dat de lening zal geplaatst worden. Het aanvragen van een kredietoordeel kost bij een grote kredietbeoordelingfirma ongeveer 200.000 euro plus een jaarlijkse updating van nog eens 30.000 euro. Normaal doet de uitgever een beroep op twee kredietbeoordelers wat de kostprijs verdubbelt.
Heineken zal wel een iets hogere rente moeten betalen wegens het ontbreken van een rating. Deze week start de roadshow om de lening aan te prijzen. Heineken ziet het allemaal lukken omdat er momenteel weinig andere emissies zijn.