Dat telefoonoperator Belgacom naar de beurs zal gebracht worden staat vast. Nog niet officieel, maar wel zeker. Topman Didier Bellens gaat er met de grove borstel door om de zaak zo fit en gezond mogelijk te maken. Bij de hogere kaders gaan jobs sneuvelen en datzelfde zal op alle niveaus gebeuren.
Wanneer Belgacom naar de beurs zal gaan, hangt vooral af van de komende evolutie op de kapitaalmarkten. De Belgische overheid en de huidige privé-aandeelhouders zullen kunnen “cashen” of hun geld uit de zaak halen, zoals dat heet.

Op de aardappeltermijnmarkt van Amsterdam werden vorige week knollen tegen recordprijzen verhandeld. Tot meer dan 35 euro voor een zak van 100 kilo. De hitte en de droogte krijgen de schuld. Alles wordt duurder.
Het officiële inflatiecijfer dat dinsdag 19 augustus door de Europese Unie werd vrijgegeven bedroeg 1,9 procent. Niets bijzonders, zul je denken. Een normaal niveau. Maar het cijfer houdt nog geen rekening met de gevolgen van de langdurige hittegolf en vooral van de droogte die nog verwacht wordt.
Tarwe is inmiddels reeds een kwart duurder geworden dan vorig jaar. Dat brood duurder zal worden, is duidelijk. Maar ook alle aan graan gerelateerde producten zullen in prijs stijgen. Vlees wordt bijvoorbeeld duurder doordat de prijzen van veevoeders, waarin graan is verwerkt, zullen stijgen.

De euro was vorige week gezakt tot iets minder dan 1,10 dollar: 1,0996 dollar. Voor het eerst sinds april is de Europese munt minder dan 1,10 waard. Op 27 mei deed de euro nog 1,933 dollar.
Dat de Amerikaanse munt weer terrein wint tegen de euro wordt vooral toegeschreven aan het groeiend optimisme over het economisch herstel in de Verenigde Staten. De dollar profiteert van dit optimisme omdat de Amerikaanse indicatoren van de laatste weken beter waren dan verwacht. Investeerders verwachten dat de Europese economie trager zal groeien dan de Amerikaanse.
Dit kwartaal bedraagt de depreciatie van de euro al 4,5 procent tegenover de dollar en zelfs 6 procent tegenover de Japanse yen. Algemeen wordt verwacht dat men hogere rendementen zal kunnen boeken in de Verenigde Staten dan in Europa. Er is een duidelijke trend dat geld van de ene regio (Europa dus) naar de andere (de dollarzone) wordt overgebracht.

De inwoners van de grootste Zwitserse steden zoals Zürich, Genève, Basel en Lugano hebben de grootste koopkracht ter wereld. Dat blijkt uit een studie van de Zwitserse bank UBS. De studie vergelijkt regelmatig de koopkracht in zeventig steden zowat overal in de wereld. Ook de Belgische hoofdstad Brussel wordt door de Zwitsers onder de loep genomen.
Uit de studie blijkt dat de inwoners van de grote Zwitserse steden niet alleen over de grootste koopkracht beschikken: ze kunnen met hun centjes het meeste doen. Maar deze Zwitserse steden behoren bovendien tot de duurste van de wereld. Zo staat Zürich op de vijfde plaats in de ranglijst van dure steden na Oslo, Hong Kong, Tokio en New York. De andere Zwitserse steden, Bazel, Genève en Lugano staan respectievelijk op de achtste, tiende en elfde plaats. Brussel staat op de ranglijst op de achttiende plaats.

China nu al het volgende economisch wereldwonder noemen is te vlug conclusies trekken. De Amerikaanse denktank Rand Corporation waarschuwt er voor: het zal allemaal niet zo'n vaart lopen tenzij probleem nr 1 wordt opgelost. En over probleem nr 1 circuleert er een mooi verhaal maar dramatisch genoeg, een waar verhaal.
Het Chinese ministerie van Water had dringend behoefte aan grotere kantoorruimten. De ambtenaren van het ministerie zaten op elkaars schoot omdat er geen plaats was voor het groeiend aantal medewerkers. En dus werd een plan uitgewerkt om de gebouwen te vergroten. Dat zou natuurlijk geld kosten, maar wat niet? Er kwam een ontwerp, een architect, een aannemer en een betaling vanuit de staatskas: 1,4 miljoen yuan, ongeveer 150.000 euro om de hele zaak te bekostigen. Er kwamen echter geen metselaars, geen timmerlieden, er reden geen vrachtwagens aan.
Het werd stil rond het ministerie waar iedereen gewoon bleef verder werken, ondanks de te krappe behuizing. De bouwaannemer had wel het geld geïncasseerd. Maar het dan wel netjes verdeeld onder alle betrokken ambtenaren die plotseling geen reden meer zagen om de gebouwen te vergroten. Er was immers plaats genoeg voor alle medewerkers. Zeker nu ze een lekker centje bijverdienden met deze operatie.
Dit soort van corruptie blijkt momenteel schering en inslag te zijn in de Chinese Volksrepubliek. Het is dit soort corruptie, die volgens de Amerikaanse denktank Rand een van de grootste bedreigingen vormt voor de economische opstanding van China. De spookuitbreiding van het ministerie van Water was maar één van de dertien gevallen die door de Chinese Rekenkamer aan de kaak wordt gesteld. Rand maakt gebruik van deze vaststellingen om te waarschuwen tegen een te groot optimisme inzake China. Een raming brengt aan het licht dat verschillende ministeries de jongste jaren in totaal minstens 1,9 miljard yuan, omgerekend 210 miljoen euro achterover drukten en het geld dat bedoeld was voor gezondheidszorg en pensioenen, gewoon doorsluisden naar de bankrekeningen van ministers en topambtenaren.
Veel ministeries houden er blijkbaar ook twee boekhoudingen op na: één officiële, bedoeld om de regering een rad voor de ogen te draaien, en één met de echte uitgaven en inkomsten.

Philips gaat de komende jaren een op de drie fabrieken sluiten of afstoten om kosten te besparen. Het elektronicaconcern bezit momenteel ongeveer 150 fabrieken. Vijf jaar geleden telde Philips wereldwijd er nog 270. De sluiting van fabrieken betekent niet dat Philips zich van bepaalde markten terugtrekt. Andere producenten in lageloonlanden kunnen de productie overnemen. Dus geen gewone lampen meer.
Het bedrijfsonderdeel consumentenelektronica, goed voor een derde van de concernomzet, telt nog maar tien eigen fabrieken. In 1998 waren er dat nog dertig. Het is niet duidelijk wat de sluiting of afstoting voor de werkgelegenheid bij Philips zal betekenen. Sinds mei 2001 is het aantal banen bij Philips wereldwijd al met 50.000 teruggelopen tot 170.000.

De Schatkist geeft op 4 september nieuwe staatsbons uit. De bon met een looptijd van vijf jaar krijgt een rente van 3,2 procent mee. De staatsbon op acht jaar draagt een coupon van 3,7 procent. De uitgifteprijs wordt uiterlijk op 25 augustus vastgelegd. De inschrijvingsperiode loopt dan van 26 augustus tot 3 september.

Is het dieptepunt bereikt? Enkele banken hebben de rente-vergoeding op kasbons reeds lichtjes opgetrokken. En nu gaat ook de hypothecaire rente omhoog. Althans bij Argenta en bij het CBHK, het Centraal Bureau voor Hypothecair Krediet. Bij andere banken verandert er (voorlopig) nog niets. Maar dat de trend aan het omslaan is, is wel duidelijk.
Argenta verhoogt de hypothecaire rente met 10 basispunten. De rente van kredieten met vijfjaarlijkse aanpassing en de eerste tien jaar vaste rente bedraagt voortaan 4,35 tot 5,10 procent, afhankelijk van het geleende bedrag.
Het Centraal Bureau voor Hypothecair Krediet (CBHK) verhoogt de hypotheekrente voor dezelfde formule met 10 basispunten tot 4,70 procent.

Wie zit te wachten op rentebeslissingen door de Europese Centrale Bank zal dat tevergeefs doen. De aanstaande topman van de ECB, Jean-Claude Trichet, stelt dat de economie alleen maar kan beter worden indien we geloof en vertrouwen hebben in de betere toekomst.
De gouverneur van de Franse centrale bank, Jean-Claude Trichet, die in november Wim Duisenberg opvolgt, stelt dat de rentetarieven in de eurolanden "laag" zijn. Zowel nominaal als reëel. Trichet verklaarde zopas dat Europa er zowel monetair als financieel gunstig evolueert. "Een geschikt monetair beleid is een voorwaarde voor groei en voor de creatie van werkgelegenheid, stelt hij, maar zo'n beleid is op zich niet voldoende is om die doelen te bereiken." Van de toekomstige ECB-president zal er dus weinig te verwachten zijn wat een nieuwe renteverlaging betreft.
Eigenlijk herhaalt Trichet wat de huidige president, Wim Duisenberg, onlangs in het Europees Parlement in Straatsburg zei toen hij de regeringen van de landen van de eurozone aanmaande economische hervormingen door te voeren. Jean-Claude Trichet voegt daar nu aan toe dat "vertrouwen" een cruciale factor is voor een verbetering van de economie. Volgens Trichet zijn er voldoende goed geschoolde mensen in Europa, is er geen gebrek aan technologieën en is Europa in staat alle investeringen te financieren.
Trichet: "Het zijn niet de productiefactoren die tekortschieten, maar meer het subtiele element vertrouwen. Het zijn de regeringen die de arbeidsmarkten flexibeler moeten maken en het stabiliteitspact moeten naleven. Dat kan het vertrouwen van iedereen verstevigen”.

Het lijkt zo een beetje op het spelletje van verliefde pubers: neem een twijgje met blaadjes en pluk die er een voor een af. Ze houdt van mij, ze houdt niet van mij en ga zo maar door, tot alle blaadjes weg zijn. Nu kunnen we dat doen als "de economie trekt aan, de economie stagneert, de economie trekt aan...."
Waar eindigen we? Op een positieve of een negatieve noot? Volgens Eurostat, de statistische dienst van de Europese Gemeenschap zijn er tekenen van herstel alhoewel "er waarschijnlijk in het tweede kwartaal evenals in het eerste kwartaal sprake was van stagnatie".
Stagnatie, dus ter plaatse trappelen? Zowel Nederland, Duitsland als Italië bevinden zich momenteel in een recessiefase. Recessie: de economie groeit niet meer en stagneert evenmin maar loopt achteruit. Een negatieve groei dus.

Beursgoeroe Roland Leuschel blijft even pessimistisch als voorheen. Van een heropleving van de Duitse economie gelooft hij geen snars. En dat Amerika uit de problemen sukkelt, is voor hem evenmin geloofwaardig. Wie winst maakte bij de jongste beursrally, kan beter nu uitstappen, stelt hij. In zijn vorige week vrijdag, 8 augustus, op de Duitse internetsite "boerse.de" gepubliceerde bijdrage rekent hij af met de optimisten die willen doen geloven dat het leed voorbij is.
Volgens Leuschel is er misschien sprake van een korte heropleving, maar zeker niet van lange duur. Daarom beveelt hij aan om winst te nemen en zich verder te concentreren op triple A-obligaties en goud. De huidige situatie blijft te onzeker om van een blijvend herstel te kunnen spreken. Kortstondige rally's, dat wel, maar geen duurzame.

De goudprijs won voorbije week liefst 10 dollar per ounce. Goud piept weer om de hoek bij 360 dollar per ounce. Hedge funds en andere speculanten drijven de prijs op. Uit cijfers van afgelopen week blijkt dat zowel hedge funds als speculanten hun longposities op de goudmarkt hebben aangehouden. Dit betekent dat ze op de futures-markt rechten hebben gekocht om in de toekomst goud te kopen tegen een lagere prijs. Ze speculeren hiermee op een prijsstijging van goud.