Editie # 129 van 27 mei 2003
1 - Boodschappenlijstje voor volgende regering
2 - Nationale soap
3 - Fortis is minder sterk
4 - Ook Soros is negatief voor de dollar
5 - Alle Macht aan de Aandeelhouders!
6 - Risicoloos spaarrendement
1 - Boodschappenlijstje voor volgende regering
Na de verkiezingen moeten de beloften worden waargemaakt. Onze komende
regering moet nu rekening gaan houden met de reële economische situatie.
Belofte maakt schuld, is het gezegde. Maar krijgt de volgende
ministerploeg genoeg armslag?
Informateur Elio di Rupo heeft nog enkele dagen de tijd om te bepalen wat
er moet gebeuren om, zoals hij het zelf heeft gezegd, "de
belangrijkste acties te bepalen die moeten leiden tot de verbetering van
de economische welvaart, de versterking van de sociale bescherming en de
levenskwaliteit". Een hele mondvol dus. En dat allemaal bereiken
wordt een hele klus. Want de economische en financiële malaise is geen
typisch Belgisch verschijnsel. En negatieve invloeden worden niet aan de
landsgrenzen gestopt.
Neem de werkloosheid. Een globaal verschijnsel. Werklozen consumeren
minder. De steeds groeiende werkloosheidscijfers zijn een blok aan het
been voor wie wil groeien.
Begrotingscontrole? Waken dat de overheid niet meer uitgeeft dan strikt
mag. Het klinkt mooi maar wanneer omwille van de conjunctuur de inkomsten
niet volgen dan wordt het dweilen met de open kraan. De lopende begroting
gaat uit van een economische groei van 1,4 procent. De meeste ramingen op
dit ogenblik gaan uit van een groei met een halve procent. De Nationale
Bank heeft di Rupo reeds gewaarschuwd. Hoe lager de groei hoe minder
inkomsten aan belastingen. Maar ook hoe meer uitgaven, al was het alleen
maar aan werklozensteun.
En de belastingvermindering? Hoe de komende regering deze beloofde
vermindering zal uitgevoerd krijgen wanneer er minder geld binnenstroomt
dan gebudgetteerd? En dan rijst er ook nog het probleem van de pensioenen.
Wie heeft er dé oplossing om uit deze slangenkuil van problemen te
geraken?
2 - Nationale soap
Het gele gedoe rond de Nationale Bank is weer eens aan een nieuw
hoofdstuk toe. Er was eerst de benoeming van Verhofstadt's kabinetchef
Coene tot directeur bij de Nationale Bank. Een signaal dat de plannen om
de privé-aandeelhouders uit te kopen vlug zouden gerealiseerd worden. Het
gevolg: de koortsspeculatie nam weer toe.
Nu is ook het kort geding tegen de bank, ingespannen door advocaat
Modrikamen en door Deminor in opdracht van enkele
minderheidsaandeelhouders begonnen. De pleidooien gaan op 4 juni verder.
En het uitkopen van de aandeelhouders waarop de groep privé-aandeelhouders
rekenen? Die zou de Belgische Staat zoveel geld kosten dat er in het
huidige recessie-klimaat weinig ruimte voor zal blijven. Enkele miljarden
meer op het budget? Het zal wel wachten blijven.
3 - Fortis is minder sterk
Bank-verzekeraar Fortis krijgt klappen. Het verlies is groter dan
verwacht. Doet Fortis het dan zo slecht? De groep sukkelt met hetzelfde
probleem als alle andere banken en verzekeraars. Jarenlang groeide hun
aandelenportefeuilles met dank aan de beurshausse. Zelfs zonder werken kon
je toen rijk worden. Maar nu de aandelenkoersen in elkaar blijven stuiken,
moeten ze allemaal hun papieren winsten afschrijven want bij eventuele
verkoop van die aandelen krijgen ze nog maar een deel van de waarde terug.
En voor zover de destijds betaalde aankoopprijs nog boven de boekwaarde
ligt kon men nog even de illusie ophouden. Nu wordt rekening gehouden met
de werkelijkheid.
4 - Ook Soros is negatief voor de dollar
Superspeculant Georges Soros ziet de dollar verder dalen. De
Amerikaanse althans. De euro en enkele andere munten zitten in de lift.
Ook Soros ziet de Amerikaanse dollar verder wegzakken. Hij verkoopt dus US
dollars. Maar geen Canadese, Australische of Nieuw-Zeelandse dollar.
Integendeel, die koopt hij. Net zoals hij uiteraard euro's bijtankt.
Soros heeft een reputatie als specialist in speculaties. Hij wist jaren
terug het Britse pond van zijn voetstuk te halen. Nu wil hij de dollar
verder achteruit. Soros is in de neus gebeten door de Amerikaanse politiek
die probeert de economische terugval op de rug van andere landen te
schuiven en hen te doen opdraaien voor de gevolgen.
5 - Alle Macht aan de Aandeelhouders!
Het zou de slogan van een nieuwe politieke partij kunnen worden. Zoals
ook "aandeelhouders aller landen verenig u". In elk geval hebben
"opstandige" aandeelhouders bij het Brits-Amerikaanse
farmabedrijf GlaxoSmithKline al een mooie overwinning behaald.
Op de algemene aandeelhoudersvergadering werd een plan weggestemd dat
voorzag dat de topman van de farmareus, Jean-Paul Garnier een
afscheidspremie zou krijgen van 31 miljoen euro indien hij zou moeten
vertrekken wegens falend beleid!
Goed gelezen? Wanneer GlaxoSmithKline het slecht zou doen en de topman zou
bedankt worden dan zou hij toch nog een gouden handdruk hebben meegekregen
van 31 miljoen euro. Dus een megapremie voor slechte prestaties. Het is
echter niet alleen de zaak van Glaxo die tegen de borst stoot. In de
States maar ook in Nederland is deze vorm van pest uitgebroken.
Bedrijfsleiders mogen wel meer verdienen maar wanneer het te gortig wordt
zijn het vooral de gewone aandeelhouders die de rekening gepresenteerd
krijgen.
Wat Glaxo betreft: een meerderheid van de aandeelhouders is echter in het
geweer gekomen en heeft het plan van de directie gekelderd. Als J.P.
Garnier wegens slechte prestaties zou worden afgedankt dan zal hij het
moeten doen zonder extra beloning.
6 - Risicoloos spaarrendement
Spaarrekeningen die groeien wanneer de beurs zich herpakt? En die
bovendien een garantie vormen dat bij slappe beursprestaties toch een
licht rendement verzekerd is?
Bij de nieuwe formules van gegarandeerde rekeningen de Optisafe+Deposit
van Citibank. De bank lanceert een spaarformule die gedeeltelijk
meeprofiteert van een mogelijke toekomstige stijging van de beursindex. De
helft van de spaarinleg (5000 euro) wordt op een termijnrekening belegd
tegen 5 procent rente. De andere helft, eveneens 5000 euro, wordt op een
rekening met looptijd van 3 jaar belegd. De opbrengst is afhankelijk van
de beursevolutie. Het gaat hier om de Eurostoxx50. Een rente van maximaal
2,50 procent wordt maandelijks bijgeschreven. Wanneer op het einde van het
jaar de beurs niet is gestegen maar gedaald, wordt een vergoeding van 1
procent toegekend op het bedrag van 5000 euro, op de eerste helft van de
belegging blijft de afgesproken 5 procent toegekend. Optisafe+Deposit
vereist een minimale inleg van 10.000 euro.
Editie # 128 van 20 mei 2003
1 - Euro wordt té sterk
2 - Vooruit? Achteruit!
3 - De reële en de officiële rente
4 - Fiscaalvriendelijke kringloop
5 - Sterrenfondsen
6 - Verdunde soep bij Quick
1 - Euro wordt té sterk
De koers van de dollar is maandagmorgen met meer dan twee cent gedaald
ten opzichte van de euro. Op de wisselmarkten werd gehandeld tegen 1,17
dollar voor 1 euro, het hoogste niveau sinds begin 1999.
De Europese munt komt nu voor het eerst sinds begin januari 1999 boven de
introductiekoers van 1,16675 dollar. De forse daling van de dollar was een
reactie op verklaringen tijdens het voorbije weekeinde door de Amerikaanse
minister van Financiën John Snow. Die zei volgens hem de recente zwakte
van de dollar eigenlijk nog zeer gematigd was. Wat geïnterpreteerd kan
worden als een signaal dat de daling nog verder kan. De wisselmarkten
denken nu dat Amerika de dollar verder zal laten wegzakken om de export
van hun producten te steunen.
2 - Vooruit? Achteruit!
Recessie? Nog geen recessie? Een beetje vooruit en dan weer achteruit.
Met de onzekerheid over de economie is het afgelopen. Zeker in Nederland
en bij onze Duitse oosterburen. De recessie is daar officieel ingebroken.
De Nederlandse economie is voor het tweede achtereenvolgende kwartaal
gekrompen. Dat betekent volgens de gangbare definitie dat Nederland
officieel in een recessie zit. De groei en de rek zijn er uit. Ook in
Duitsland daalde het bruto binnenlands product (bbp) eveneens voor het
tweede achtereenvolgende kwartaal.
In heel Europa staat de economie onder druk. In de twaalf eurolanden samen
was er in de eerste drie maanden van dit jaar sprake van stagnatie.
3 - De reële en de officiële rente
Waar is de tijd dat de Fed in Amerika en de Europese Centrale Bank bij
ons het mooie weer probeerden te maken. Beslissingen over het rentepeil
hielden de financiële wereld in de ban. Vandaag kijkt niemand nog echt om
naar wat de centrale bankiers doen. Wie bepaalt dan het reële rentepeil?
Vorige week nog besloot de Fed om het officiële rentepeil op 1,25 procent
te behouden. En in Frankfurt werd voor de eurolanden 2,50 procent
aangehouden. Ondanks alle vragen en het smeken van alle instanties om de
rente te verlagen, hielden de heren Greenspan en Duisenberg het been
stijf.
In België was het daarentegen Dexia dat met een spectaculaire
renteverlaging kwam aanzetten. De rente op kasbons werd met één zware
klap verlaagd. Wie geld naar de bank brengt om in kasbons te beleggen,
krijgt voortaan nog maar 1,75 procent. Bruto. Want wie de coupon opstrijkt
moet daar nog eens 15 procent aftrekken. Dat maakt dat de opbrengst niet
eens 1,50 procent is.
Voor een looptijd van één jaar biedt de bank nu nog 1,75 procent bruto.
Op drie jaar wordt dat 2,2 procent en op vijf jaar 2,7 procent, eveneens
bruto. De andere banken zullen beslist de beslissing van marktleider Dexia
volgen. En hoe dan ook zal deze beslissing ook invloed hebben op het
algemeen en dan op het reële rentepeil.
4 - Fiscaalvriendelijke kringloop
Net voor de verkiezingen werd het "Fonds de l'economie sociale et
durable" gelanceerd waarbij via de Belgische banken aan spaarders de
gelegenheid wordt geboden in te tekenen op het "Kringloopfonds".
In het Frans draagt het beleggingsfonds inderdaad de lange naam. Het geld
dat wordt verzameld zal gebruikt worden om coöperatieven met sociale
oogmerken te helpen bij het opstarten.
Het Kringloopfonds heeft van de regering een bedrag van 2,5 miljoen euro
meegekregen en verder wordt een beroep gedaan op beleggers om dit
steunfonds te helpen bij het creëren van arbeidsplaatsen.
Spaarders krijgen voor deze belegging op 5 jaar een couponrente van 3,125
procent waarop wel 15 procent roerende voorheffing moet worden betaald.
Toch is de opbrengst eigenlijk 3,66 procent.
Bij intekening ontvang je een attest dat bij de belastingaangifte moet
worden gevoegd en dat recht geeft op een belastingaftrek van 5 procent van
de geïnvesteerde som in het Kringloopfonds met een maximum van 250 euro
per persoon. Wat betekent dat je maximaal 5000 euro kunt beleggen om van
deze belastingvermindering maximaal te kunnen genieten wat dan neerkomt op
een netto-rente van 3,66 procent gedurende vijf jaar. De obligaties zijn
op naam en zijn ook niet verhandelbaar. Ze hebben een waarde van 500 euro.
Intekening tegen pari.
5 - Sterrenfondsen
Hoe goed is een beleggingsfonds? Kijk naar de sterren. Het Amerikaanse
ratingbureau Morningstar heeft nu ook een Belgische site waar je de
prestaties van de meeste in België verhandelde beleggingsfondsen kunt
opvragen.
Morningstar behandelt momenteel zo'n 3.500 fondsen die via Belgische
banken worden verhandeld. Op wereldvlak gaat de onafhankelijke groep de
prestaties na van zo'n 50.000 beleggingsfondsen. Moningstar geeft elk
fonds een rating van een tot vijf sterren die worden toegekend volgens de
historische prestaties en het nettorendement over een periode van drie
jaar. De mogelijkheid bestaat om een fondsenportefeuille te laten
analyseren.
http://www.morningstar.be
6 - Verdunde soep bij Quick
Hamburgertent Quick heeft bij haar twee grote aandeelhouders een schuld
van 38,5 miljoen euro. De holding Ackermans & van Haaren (AvH) en de
Nationale Portefeuillemaatschappij (NPM) van baron Albert Frère gaan deze
achtergestelde lening nu omzetten in kapitaal, in aandelen dus.
De omzetting van de lening is een versterking van het eigen vermogen maar
er komt geen vers geld binnen bij Quick.
Een gevolg is wel dat het aantal aandelen fors zal toenemen, naar
schatting meer dan 4 miljoen aandelen extra.
Voor de kleine aandeelhouders betekent dit een massale verwatering van de
waarde van elk aandeel aangezien het kapitaal en eventueel ook de winst nu
moet verdeeld worden over ruim 5 miljoen aandelen tegenover zowat 1
miljoen aandelen nu. In mensentaal: de smaak wordt flauw wanneer je per
liter soep drie liter water toevoegt.
Editie # 127 van 13 mei 2003
1 - Kasbons naar oorlogspeil
2 - België op bedeltocht
3 - En de OLO's
4 - Euro wordt té duur
5 - Duisenberg verandert geweer van schouder
6 - Geld wordt meer waard
1 - Kasbons naar oorlogspeil
In 1944, net voor het einde van de oorlog, betaalden de banken 1,75
procent rente op kasbons met een looptijd van één jaar. Dat was de
laagste vergoeding ooit in de Belgische financiële geschiedenis. Met
diezelfde lage rentevergoeding moeten spaarders opnieuw genoegen nemen.
Een rente van 1,75 procent bruto krijgen spaarders nu bij Dexia Bank,
marktleider in de kasbonsector. Na aftrek van de roerende voorheffing van
15 procent blijft er op een kasbon met een looptijd van één jaar zelfs
geen 1,5 procent meer over. Minder dus dan een gewoon spaarboekje waar je
bovendien nog aangroei of getrouwheidspremies kunt vangen en geen
voorheffing hoeft te betalen. Sparen met kasbons betekent nu dat men
nauwelijks nog de inflatie kan voorblijven. De bank geeft vanaf nu 2,2
procent op 3 jaar en 2,7 procent op 5 jaar.
2 - België op bedeltocht
Koken kost geld. Ook voor het "staatshuishouden" geldt die
regel. De Belgische staat moet uitkijken om alle beloften die de regering
doet waar te kunnen maken. Als er minder geld binnenkomt gaat de Schatkist
weer op zoek naar hulpmiddeltjes. Lenen bijvoorbeeld.
Minder inkomsten aan belastinggeld omdat de economie vierkant draait?
Minder geld te verwachten omdat in deze verkiezingstijd weer duchtig met
belastingverlagingen wordt gezwaaid? Althans met beloften. Om de geldlade
wat te spekken gaat België weer lenen.
Einde van deze maand staat de overheid weer klaar met de collectebus: de
volgende reeks staatsbons met een looptijd van vijf en acht jaar komt er
aan. Vanaf 22 mei, dus net na de verkiezingen, komen particulieren op zoek
naar vaste opbrengsten aan hun trekken. De rentevoet? Na de
kasbon-verlaging ziet het er naar uit dat alles kan gebeuren.
3 - En de OLO's
Later deze maand pakt de Schatkist uit met nieuwe staatsobligaties, de
zogeheten OLO's ofte "obligations linéaires-lineaire
obligaties". Er zullen uitgiften komen voor een bedrag van 5 miljard
euro. Doelgroep zijn institutionele beleggers die obligaties met een
looptijd van vijf jaar zoeken.
Na deze emissies komen er beslist nog meer. De Schatkist heeft voor 2003
een financieringsbehoefte van 24 miljard euro. Bij een historisch lage
rente ziet het er wel naar uit dat België een maximum bedrag zal willen
opnemen om vroegere en duurdere leningen terug te betalen.
4 - Euro wordt té duur
Waar is de tijd dat iedereen zat uit te kijken naar de muntpariteit: 1
dollar voor 1 euro. Nu is het al 1,15, het startniveau. Wie is daar blij
mee? Blijkbaar weer niemand want nu klinkt het dat de euro niet sterk is
omwille van de echte waarde van de Europese munt maar dat dit het gevolg
is van de zwakte van de dollar.
En wie evenmin tevreden is dat zijn de exporteurs. Want hoe sterker en
duurder onze euro hoe moeilijker het wordt om onze producten te slijten
buiten de eurozone.
5 - Duisenberg verandert geweer van schouder
Geen renteaanpassing door de ECB. Alles blijft op 2,5 procent. Geen
verlaging door Greenspan in Amerika. Zien de heren een betere toekomst?
Opgepast: wie tussen de regels leest, ziet dat de angst voor inflatie nu
geweken is voor die andere grote vijand, de deflatie.
Ze gaan zich daar in Frankfurt niet meer vastpinnen op de bestrijding van
mogelijke inflatie. En dat doen ze niet omdat alles nu koek en ei is. Nee,
er loert namelijk dat andere spook om de hoek: deflatie.
Gaat Europa nu de Japanse toer op: deflatie is daar al jaren de boeman. En
de vrees dat we hier dezelfde weg op gaan wordt door steeds meer economen
verkondigt.
6 - Geld wordt meer waard
Bij inflatie stijgen de prijzen en rijzen ze de pan uit. Bij deflatie
wordt alles goedkoper, ten minste moet iedereen tegen lagere prijzen
verkopen omdat men de spullen anders niet kwijt kan. Beneden de kostprijs
verkopen of niet verkopen, dat is de keuze, de keuze tussen de pest en
cholera.
De signalen? Alleen geld heeft in een deflatieperiode nog waarde. Schulden
moet je mijden. Waarom verkopen bedrijven onderdelen van de zaak of
dochters? Om aan geld te komen en om schulden af te betalen. Bij inflatie
kun je schulden afbetalen met geld dat steeds aan waarde verliest. Bij
deflatie moet je schulden terugbetalen met geld dat steeds duurder wordt.
Editie # 126 van 6 mei 2003
1 - Hup euro, hup!
2 - Jacht op obligaties
3 - Uitbreiden naar het noorden
4 - Risico's
5 - Haasje over in de brouwerij
6 - Fortuynisme in klinkende munt
1 - Hup euro, hup!
De euro steeg op de internationale valutamarkten naar het hoogste
niveau in vier jaar tijd. Onder meer omdat niemand gelooft dat de
Amerikaanse economie uit het dal aan het kruipen is. Voor één euro moest
net voor het lange weekend 1,11 dollar worden neergeteld. Sinds februari
1999 heeft de euro niet meer zo sterk gestaan tegenover de dollar.
Nochtans werd er meteen na het beëindigen van de vijandelijkheden in Irak
uitgegaan van de mening dat de "greenback" wel zou duurder
worden. Maar deze opvatting wordt nu nog maar door steeds minder mensen
gedeeld.
De economische vooruitzichten blijven somber. Veel economen verwachten dat
de Amerikaanse economie nog verder zal wegzakken waardoor de Federal
Reserve zich genoodzaakt zal zien de rente nog verder te verlagen. Op dit
moment staat het officiële rentetarief op 1,25 procent, het laagste
niveau in 41 jaar. Bij een eventuele volgende renteaanpassing zou dit
kunnen betekenen dat geld dan nog maar 0,75 procent zou gaan kosten,
eventueel maximum 1 procent.
Een lage rente moet toch goed zijn voor het bedrijfsleven, zo leren we in
alle boeken. Maar Amerika moet het niet alleen hebben van een draaiend
bedrijfsleven. Om overeind te blijven moet dagelijks 1,5 miljard dollar
gevonden worden om de tekorten op de lopende rekening te dekken en om de
waarde van de dollar in stand te kunnen houden. Dat geld, een megasom van
1,5 miljard, moeten uit het buitenland komen van buitenlandse spaarders en
beleggers. En die kijken naar het rendement dat ze kunnen krijgen. Nu
reeds haken velen af. Laat staan dat de rentevoeten nog maar eens een keer
worden verlaagd.
2 - Jacht op obligaties
Een obligatielening die zopas door Delhaize werd geplaatst heeft
nauwelijks een week later 6 procent aan koerswinst opgebracht. Een
megalening van 100 miljoen euro met een looptijd van 5 jaar en een
rentecoupon van 8 procent werd vorige week door de financiële wereld maar
argwanend bekeken. Maar wie aarzelde, voelt zich nu bekocht. Want wie het
had aangedurfd om in te tekenen kan zich nu reeds gelukkig noemen. De
lening die nog niet op de beurs kan worden verhandeld, wordt nu reeds op
de "grijze markt" gezocht tegen 106,50 procent. De grote
verliezer is echter Delhaize zelf. De hoge coupon werd aangeboden om er
zeker van te zijn dat de lening wel aftrek zou vinden. Met een beetje
lagere coupon, bijvoorbeeld 6 procent, had de kruideniersgroep enkele
miljoenen euro kunnen besparen.
3 - Uitbreiden naar het noorden
De kleine Belgische zakenbank Degroof heeft zopas de Gentse
vermogensbeheerder De Buck ingelijfd. Een week later pakt de bank uit met
verdere uitbreiding naar Nederland toe, waar twee vermogensbeheerders
voortaan ook onder het logo van de bank zullen verder werken. Bank Degroof
nam eerder reeds vermogensbeheerder Bearbull over en een rits
beursvennootschappen.
Het vooroorlogse wisselkantoor Philippson veranderde van naam toen de
familie naar het buitenland vertrok om aan de nazi's te ontkomen. De
toenmalige bediende Marcel Degroof uit het Brabantse Kampenhout nam de
zaak over. Na de oorlog groeide het bedrijf als vermogensbeheerder en bank
uit tot een van de kleinste maar financieel sterkste groepen. Bank Degroof
speelde ook een tijdlang een rol achter de schermen bij
televisiemaatschappij VTM boor rekening van een groep privé-investeerders.
Bank Degroof wordt nog steeds geleid door (nu baron) Philippson. Er werken
een 50-tal persoonsleden. Er wordt gedacht aan een beursintroductie
wanneer de financiële hemel opklaart.
4 - Risico's
In de financiële wereld gonst het weer van geruchten over op handen
zijnde herschikkingen in de sector. De economische crisis heeft zware
wonden geslagen bij bankiers, verzekeraars, beursvennootschappen en steeds
meer kleinere spelers verdwijnen. Welk risico lopen spaarders en beleggers
bij ongevallen? De wet van 17 december 1998 voorziet een vergoeding van
20.000 euro bij faillissement van de bank of beursvennootschap. Het gaat
om 20.000 euro per persoon. Betreft het een rekening onder
gemeenschappelijke naam dan kan elk van beide 20.000 euro schadevergoeding
bekomen via het "Beschermingsfonds voor de bescherming van deposito's
en financiële producten" dat wordt beheerd door de Nationale Bank.
5 - Haasje over in de brouwerij
Tot vorige week was Interbrew nummer 3 in de bierwereld. Vandaag staat
de Leuvense groep nog maar op de vierde plaats. En Heineken is met één
klap de nummer 3 én de numero uno in Centraal Europa geworden. Heineken
gaat de grootste brouwer van Oostenrijk overnemen. BBAG is nu reeds een
grote speler in Centraal-Europa en met de eigen activiteiten aldaar wordt
Heineken marktleider in acht van de dertien Centraal-Europese landen waar
de merken Zipfer, Gösser en Edelweiss gebrouwen worden bij BBAG in
Oostenrijk zelf maar ook in Polen, Tjechië, Roemenië en Hongarije. De
distributie en verkoop van de biermerken strekken zich ook uit tot
Bulgarije, Slowakije, Servië-Montenegro, Kroatië, Bosnië-Herzegovina,
Slovenië, Macedonië en Albanië. Het bedrijf had over 2002 een omzet van
1,1 miljard euro en een bedrijfsresultaat van 187 miljoen. Er werken
zesduizend mensen.
De operatie is de grootste overname van Heineken ooit en ook de grootste
acquisitie in de geschiedenis van de Oostenrijkse
voedingsmiddelenindustrie. Midden-Europa is de enige biermarkt in Europa
die nog groeit, en is een van de drie markten (met Zuid-Amerika en China)
waar de verkoop van bier nog toeneemt.
Heel even werd gehoopt dat Interbrew zijn positie op nummer 3 zou kunnen
terugwinnen moest een bod op de Italiaanse brouwerij Peroni slagen. Maar
helaas is het Zuid-Afrikaans SAB met die buit weg.
6 - Fortuynisme in klinkende munt
De gebroeders Fortuyn hebben de jacht ingezet op de auteursrechten van
het gedachtegoed van Pim, hun vermoorde broer. Verschillende uitgevers die
boeken, geschriften, columns in tijdschriften of op de radio van Pim
Fortuyn ooit wereldkundig maakten, worden verzocht de auteursrechten af te
staan de "Stichting Beheer Nalatenschap Pim Fortuyn".
Het gaat om onder meer 43 titels met de bekendste "De puinhopen van
Paars" en "De verweesde samenleving" en verder ook om een
reeks wetenschappelijke verhandelingen. Alleen reeds bij uitgeverij
Karakter werden er vorig jaar 260.000 exemplaren van verschillende titels
verkocht. De gebroeders Marten en Simon Fortuyn willen niet alleen alle
rechten op de geschriften van Pim. Radio Rijnmond, waar de politicus een
radiocolumn had, mag deze niet op cd verzamelen, iets wat de Stichting Pim
wel wil gaan doen. Om de verjaardag van de moord te herdenken hebben de
broers al speciale vlaggen (50 euro exclusief verzendkosten) en
manchetkopen met het wapen van Pim Fortuyn verkocht, naar keuze in zilver,
geel- of witgoud.
De opbrengsten vloeien naar de Stichting Beheer Nalatenschap Pim Fortuyn.
De bestuurders zullen de opbrengst toewijzen aan goede doelen of het
oprichten van standbeelden ter nagedachtenis van Pim.
6minutes money is een uitgave van Grid Electronic Publishing Consultancy
Coördinatie: Toon Lowette en Leo Van Dorsselaer
e-mail: info@6minutes.net
Redactie: JL Bauwens
Reacties en persberichten: editor@6minutes.net
|
