februari 2003

Editie # 116 van 25 februari 2003

1 - Betonnen belegging
2 - Met de hulp van de 7 reuzen en lagere rente
3 - Enron heet Ahold in Nederland
4 - Garantie
5 - Beleggers aller landen verenigt u
6 - Keuze

1 - Betonnen belegging

Is een belegging in overheidspapier zo stevig en vast als beton? Er loopt momenteel een nieuwe staatsbon, een belegging op 5 jaar met verlenging naar uw keuze tot 7 jaar. De couponrente is 3,05 procent en intekening tegen pari. Een tweede versie is de staatsbon op 8 jaar die een rentecoupon heeft van 3,60 procent. Intekenprijs eveneens pari. Intekenen kan nog tot 3 maart tenzij de lening vervroegd wordt afgesloten wat weinig waarschijnlijk is. Tijdens de looptijd kan de rente niet worden aangepast.
Maar hoe zit dat met leningen met herzienbare rentevoeten? Neem de staatsbon 2/5/7 uitgegeven op 4 maart 1998. Op 4 maart kan een herziene rente worden ingevoerd. Dat zal ook gebeuren en voor de komende periode van 4 maart tot de einddatum in 2005 wordt de rente vastgesteld op 5 procent bruto. Zo'n aanpassing kan evenwel uitsluitend indien aangegeven bij de lancering van de lening. De thans lopende lening voorziet zulke aanpassingen echter niet en de voorwaarden blijven onveranderd zoals aangegeven.

2 - Met de hulp van de 7 reuzen en lagere rente

Alle politieke partijen hebben hun ideeën en oplossingen om de economie aan te zwengelen en werkloosheid op te lossen. Ten minste, dat zeggen ze. Allemaal. Of het zal lukken? De G7 hebben alvast hun steun toegezegd. En ECB-man Duisenberg ziet zelf de kans op lagere rentevoeten. De grootste wereldeconomiën hebben vorig weekend afgesproken dat ze gaan samenwerken tegen de economische malaise. Na twee dagen van vergaderen lieten de ministers van Financiën van de G7 weten dat ze zullen reageren. En na de vergadering gaf Willem Duisenberg toe dat er van een spoedig herstel weinig in huis zal komen. Zelfs tijdens de tweede helft van dit jaar blijft het kommer en kwel. De kans op een renteverlaging is dus nu reëel. Ondanks vroegere uitspraken van Wim. Met de hulp ook van de G7? Natuurlijk hebben ze dat niet specifiek voor België afgesproken, maar ze kunnen in ieder geval helpen. En alle politieke partijen zullen, met het oog op de komende verkiezingen, dankbaar zijn. De G7, de groep van zeven belangrijkste industrielanden, besprak afgelopen weekend in Parijs de problemen van de economische achteruitgang die wereldwijd toeslaat.

3 - Enron heet Ahold in Nederland

Het was maandag 23 februari een enorme klap die het aandeel Ahold te verwerken kreeg. Ahold meldde maandagochtend zware boekhoudkundige onregelmatigheden in Amerika. Meteen traden twee topmensen af en veroorzaakten ze een bestuurscrisis en gaven een winstwaarschuwing van jewelste. Het aandeel verloor in één keer 65 procent. Was het geen voorrecht voor de Verenigde Staten, knoeien met de boekhouding en beleggers een rad voor de ogen draaien door valse mededelingen te doen? De inmiddels failliete energiehandelaar Enron en het telecombedrijf Worldcom stonden model. Nu blijkt ook het Nederlandse supermarktconcern Ahold aangetast. Nu het duidelijk is dat de vorige week aangekondigde cijfers onbetrouwbaar zijn, is het maar de vraag hoe diep het vertrouwen van beleggers nog kan zakken.

4 - Garantie

Stel dat je veel geld te beleggen had en de bank vroeg om alles voor jou te regelen. Banken of vermogenbeheerders krijgen in zulk geval volmacht om met jouw geld te doen wat zij goed vinden. Dat brengt voor hen uiteraard commissielonen op maar bovendien doen ze zulks alleen maar wanneer je over genoeg spaargeld beschikt. Een minimale eis om tot vermogensbeheer over te gaan is dat je over meer dan 250.000 euro beschikt, in oude Belgische franken minimaal 10 miljoen.
Nu stellen er zich wel problemen voor wie maar net genoeg geld beschikbaar had om de bankier volmacht te geven. Die belegde toen de 10 miljoen maar gezien de sluipende beurskrach zal de waarde van je portefeuille ondertussen heel wat minder waard zijn geworden. Het dilemma is nu: ga je bijstorten om het bezit op te drijven tot 250.000 euro? Of wordt je in de toekomst aan je lot overgelaten om je eigen vermogen voortaan zelf te beheren?

5 - Beleggers aller landen verenigt u

Opstand in beleggersland? Niet minder dan 23 aandeelhoudersverenigingen uit zowat alle Europese landen scharen zich achter EuroSharholders, een belangengroep die de portefeuille van beleggers moet verdedigen tegen de boze bedrijven die soms buiten de lijnen lopen. EuroShareholders heeft een eisenplan overgemaakt aan de Europese Commissie en elk van de aangesloten verenigingen moet met deze eisen gaan pleiten bij de nationale overheden. De Vlaamse Federatie van Beleggingsclubs VFB maakt deel uit van deze club. EuroShareholders eist behoorlijk bestuur binnen de ondernemingen en wil meer inspraak voor aandeelhouders in de benoeming van bestuurders en zelfs van directieleden, en in de goedkeuring van optie- en bonusplannen. En verder wil men in middelgrote en grote bedrijven de verplichte benoeming van aparte audit-, verlonings- en benoemingscomités.

6 - Keuze

Hoeveel beleggingsfondsen van allerlei pluimage worden er in België door de verschillende banken en financiële instellingen verkocht? Tot voor enkele jaartjes zouden we hier "aanbevolen" hebben gebruikt, maar dat laatste is sedert de beursmalaise niet direct meer het geval. Beleggingsfondsen, sicavs of beveks die tot soms meer dan 80 procent van hun waarde verloren kun je moeilijk nog aanprijzen. Maar altijd opnieuw worden nieuwe fondsen gecreëerd die dan uiteraard wel worden aanbevolen. Zo moeten er op dit ogenblijk zowat 30.000 fondsen beschikbaar zijn in ons land. De oude en de nieuwe incluis. Het precieze aantal is moeilijk in te schatten. Want er zijn ook nog wel beleggingsfondsen die in andere landen werden gecreëerd en die niet noodzakelijk via een Belgisch bankloket werden geplaatst. Het aantal beschikbare Europese fondsen wordt op 80.000 geschat. En Amerikaanse? Wie durft of een idee heeft mag het zeggen.

Editie # 115 van 18 februari 2003

1 - Eerst spaarboekjes, dan pas kasbons
2 - Goud? Alleen als het echt goud is!
3 - Ja Bush, nee Bush
4 - Of toch geen recessie door de oorlog?
5 - School voor bestuurders
6 - Cargill: het begon in Turnhout

1 - Eerst spaarboekjes, dan pas kasbons

Met nauwelijks 53 miljard euro geïnvesteerd in kasbons is deze vorm van beleggen voor gezinnen sterk voorbijgestreefd door de klassieke spaarboekjes. Alle Belgen hebben samen voor 101 miljard euro aan spaargeld op deze klassieke boekjes of spaarrekeningen staan.
Begin van de jaren negentig was de situatie omgekeerd. Toen waren kasbons de belangrijkste bron van sparen voor de gezinnen. Met de terugval in de opbrengsten, de rentedalingen, zijn kasbons zo goed als in de verdrukking geraakt. Bovendien betaalt de spaarder 15 procent roerende voorheffing op de opbrengst van kasbons terwijl bij spaarrekeningen de fiscale vrijstelling geldt tot 1500 euro. En deze roerende voorheffing wordt ook nog ontdoken door meerdere spaarboekjes te openen en dan te "vergeten" dit te melden bij de jaarlijkse fiscale aangifte.

2 - Goud? Alleen als het echt goud is!

Alleen goud is goud en ideaal om voor uw liefste (of voor jezelf) als cadeau te figureren. Alleen echt, alleen fysiek goud. In staven of munten. In de beleggerswereld klinkt dit misschien als een vloek. Aandelen van goudmijnen doen het nog steeds bij wie wil speculeren op de hausse van het edel metaal.
Beursgoeroe Roland Leuschel ziet het anders "koop goud, fysiek goud want als de beurs verder instort bij de volgende harde krach tuimelen goudmijnen, net zoals in het verleden, mee de dieperik in."
In zijn maandelijkse Duitse aanbevelingsbrief "Börse" breekt hij opnieuw een lans voor goud. Leuschel is niet de enige die er zo over denkt. Want het enige dat straks waarde kan hebben bij een enorme krach en bij de verder de kop opstekende deflatie is goud. Fysiek, tastbaar goud.

3 - Ja Bush, nee Bush

Wie heeft ooit weer gezegd: zet 1000 economen naast elkaar en je krijgt duizend verschillende meningen? Vandaag gaat het om 115 voorstanders en 400 tegenstanders van president Bush's financiële politiek.
Een groep van 115 Amerikaanse economen, waaronder de Nobelprijswinnaars Milton Friedman, James Buchanan en Vernon Smith, heeft zich achter het economische beleid van George W. Bush geschaard. Zij vinden dat de president goede beslissingen heeft genomen en dat ondanks de dure aankomende oorlog, de belastingverlagingen geen zonde tegen de regels van een gezond beleid zijn.
Dinsdag had Fed-voorzitter Greenspan zich niet expliciet uitgesproken tegen de financiële politiek van Bush maar toch gewaarschuwd tegen te grote overschrijdingen van de traditionele regels en tegen ontsporingen. Wat Grenspan verdoken zei was eerder met veel trompetgeschal aangekondigd door 400 andere economen. Onder hen tien Nobelprijswinnaars. Zij hadden vorige week scherpe kritiek op de belastingplannen van Bush, onder meer op de afschaffing van de dividendbelasting. Zij stellen dat zeker in deze tijden de plannen van Bush Amerika regelrecht naar een recessie drijven

4 - Of toch geen recessie door de oorlog?

General manager Horst Köhler van het Internationaal Monetair Fonds verwacht van zijn kant niet dat een oorlog tegen Irak ertoe zal leiden dat de wereldeconomie in een recessie raakt. De IMF-directeur zei dit in een gesprek met de zondageditie van de Frankfurter Allgemeine Zeitung. Staat hij dan aan de kant van Bush? Köhler voert aan dat de internationale financiële markten de laatste jaren veerkrachtiger zijn geworden en daardoor meer weerstand kunnen bieden. Maar alles zal afhangen van de duur en de omvang van de oorlog. De IMF-topman denkt dat een korte oorlog wel eens zou kunnen leiden tot een positieve verrassing voor de economische groei op wereldschaal, maar voegde eraan toe dat het gevaar voor terrorisme aanwezig blijft.

5 - School voor bestuurders

Vroeger werd je bestuurder bij een grote bedrijfsclub omdat je relaties had, zoon van was, of geld en aandelen bezat. Nu moet je steeds meer het vak kennen. Fouten of onachtzaamheden kunnen duur uitvallen en je kennis laten maken met justitie.
In België kennen we onze Vlerick-business school of gelijkwaardige opleidingen. In Nederland ligt het plan op de tafel om te starten met een heuse basiscursus voor bestuurders en commissarissen.
Twee professoren van de Universiteit van Amsterdam gaan onder het motto: "jong geleerd is oud gedaan" vierdejaars studenten rechten en economie de regels van corporate governance, van goed bestuur, bijbrengen. Inburgeren dus.

6 - Cargill: het begon in Turnhout

De Belgische eerste minister Guy Verhofstadt was vorige week nog maar net aangekomen in New York om investeerders aan te trekken of hij kondigde reeds een eerste zegepraal aan. Het graanconcern Cargill had toegehapt om in België te investeren. Cargill zou zijn Europees hoofdkwartier in Mechelen vestigen.
Afgezien van het feit dat het concern Cargill, dat vestigingen heeft in 50 landen en meer dan 80.000 werknemers telt over de hele wereld, op één dag tijd de beslissing zou hebben genomen en drie dagen later de vestiging al zou openen, toch even erop wijzen dat Cargill Foods, dat in 1865 werd opgericht, zich in 1940 wegens oorlogsdreiging had terugtrokken uit Europa, na de oorlog opnieuw terugkeerde naar het oude continent. Dat gebeurde in 1964. Toen werd het Turnhoutse veevoederbedrijf Hens overgenomen. En vorig jaar werden de activiteiten van Cargill in Izegem verkocht. Zo nieuw is Cargill in Mechelen dan ook weer niet.

Editie # 114 van 11 februari 2003

1 - De Nationale Obligatie
2 - Eeuwig duurt het langst
3 - Het medicijn werkt niet meer
4 - Zwijgen is vandaag goud
5 - Verloren geld
6 - 3,20 + 0,05 is meer dan 2 + 2

1 - De Nationale Obligatie

Voorbije week was het weer raak op de Brusselse beurs rond het aandeel BNB, het aandeel van de Nationale Bank van België. De speculatieve aankopen noopten de marktautoriteit van Euronext met een onderzoek te beginnen naar mogelijke manipulatie. Om het aandeel BNB is er al een hele tijd oorlog tussen de Belgische regering die de helft van de aandelen in handen heeft en de privé-aandeelhouders die de andere helft, 200.000 aandelen dus, in handen hebben. Deze laatsten stellen dat zij benadeeld werden en worden, en namen reeds Déminor en zakenadvocaat Modrikanen in de arm. Over deze zaak las u reeds meer in 6minutes money. Vorige week sloeg de vlam opnieuw in de pan toen beleggersblad SmartMoney en Het laatste Nieuws uitpakten met het bericht dat in regeringskringen een uitkookbod werd uitgedacht. De aandeelhouders zouden geen cash krijgen maar een eeuwigdurende obligatie met een vaste rente.
http://www.smartmoney.be

2 - Eeuwig duurt het langst

Geld lenen dat je nooit moet terugbetalen? Zo'n "perpetuele" ofte eeuwigdurende lening is, voor wie het voor elkaar krijgt om geleend geld nooit te hoeven terug te geven, ideaal. Een eeuwigdurende lening kent geen afloopdatum en geen aflossingsschema. De uitgever van een perpetuele lening betaalt alleen de verschuldigde rente. Langer dan levenslang.
Een obligatie van zo'n perpetuele lening kan alleen op de beurs of op de markt ten gelde worden gemaakt. Er worden wel meer dergelijke eeuwigdurende obligatieleningen uitgegeven. Normaal krijgen ze een hoge rente mee. Dat is logisch want zo'n lening is zeer gevoelig voor de marktrente. Bij een algemene marktrente zal de waarde van zo'n eeuwigdurende lening sterker dalen dan deze van andere obligaties. Maar omgekeerd zal bij een stijging van de algemene marktrente de waarde van een perpetuele forsere winst opleveren dan een andere, een gewone lening.

3 - Het medicijn werkt niet meer

Is Omega-Pharma de volgende uitschuiver waar beleggers zich nog verder zullen aan bezeren? Het wonderaandeel van Marc Coucke verloor vorige week op één dag tijd een derde van zijn beurswaarde. Opgeschrikte beleggers haakten massaal af. Zij hadden de voorbije jaren de beurskoersen steeds verder opdreven zodat Omega-Pharma steeds meer overnames kon uitvoeren, die het bedrijf gezien de hoge beurskoersen niet in geld hoefde te betalen, maar gewoon in aandelen.
Drie winstwaarschuwingen deden het aandeel de das om. En Marc Coucke probeerde via interviews, gesprekken, mededelingen en brieven aan de aandeelhouders de gemoederen te sussen. Het ergst is dat in deze woelige tijden beleggers het meestal als een negatief signaal zien wanneer getracht wordt het aandeel op peil te houden door opbeurende informatie te geven. De herinneringen aan de flop van de heren Lernout en Hauspie waren nooit ver.
Als alles goed gaat, proberen bedrijven zo veel mogelijk in het nieuws te komen. Maar nu het komkommertijd is zwijgen ze liever. Ook om niet het risico te lopen winstwaarschuwingen te moeten uitgeven.

4 - Zwijgen is vandaag goud

We kunnen bijna zeggen: waar is de tijd. Persberichten, mededelingen voor analisten en dure reisjes voor wie iets (positiefs) wilde schrijven, waren schering en inslag. Dat bracht leven in de brouwerij, anders gezegd, dat had allemaal zijn invloed op de beurskoersen. Het is nu totaal anders geworden. Een aantal grote bedrijven heeft al aangekondigd dat ze voortaan geen tussentijdse mededelingen meer zullen doen. Dat gebeurde reeds door enkele grote jongens: Coca-Cola, McDonald's, AT&T en Gillette om het bij deze te houden. Maar de lijst is veel langer. En ook in Europa steekt deze trend de kop op. Het geven van tussentijdse prognoses en het bespreken van verwachtingen kan immers gevaarlijk zijn wanneer het tij keert en de voorspellingen niet worden bewaarheid. Bij Omega-Pharma weten ze er nu ook van mee te spreken.

5 - Verloren geld

Zijn er inderdaad per persoon duizenden euro of dollar (er is eigenlijk zo goed als geen verschil meer tussen beide valuta) in rook opgegaan sinds de sluipende beurskrach? Er wordt nogal wat verkeerd geïnterpreteerd in deze. Wie ooit een pakket aandelen had ter waarde van, zeg maar 100.000 euro en voor dat pakket nu nog maar 50.000 euro kan krijgen, heeft die ongelukkige dan 50.000 euro verloren?
Ja? Of misschien? Of niet? Stel dat je voor het bewuste pakket 100.000 euro hebt betaald en je krijgt daar nu nog maar de helft voor terug, dan ben je inderdaad 50.000 euro kwijt.
Maar stel dat je dat pakket aandelen vroeger 50.000 euro hebt betaald en het toen het 100.000 euro waard was niet hebt verkocht, dan heb je vandaag nog steeds 50.000 euro waarde in handen. Verlies 0.
Stel dat je het pakketje kocht tegen 50.000 euro, je verkocht niet tegen 100.000 maar later toen de beurswaarde 60.000 euro was, dan heb geen 40.000 euro verloren maar daarentegen 10.000 euro winst gemaakt.
Verkoop je het pas wanneer het naar 30.000 is gezakt dan verlies je echt 20.000 maar zeker geen 70.000 euro zoals graag wordt gezegd.

6 - 3,20 + 0,05 is meer dan 2 + 2

Goochelen met cijfers en renteopbrengsten is zowat de trend van de dag. Soms kloppen de voorgespiegelde opbrengsten niet echt. Soms wel. Kijk maar naar de beloofde opbrengsten van een spaarrekening bij Robeco.
"Is 3,20 procent plus 0,05 % echt meer dan 2 plus 2 procent?" heet het in hun reclameboodschappen. Op het eerste gezicht kan dat dus niet. Alhoewel:
Na 1 jaar sparen heb je op een inleg van 40.000 euro inderdaad al 100 euro meer opbrengst met de rekening van 3,20 procent en na twee jaar brengt deze formule al 400 euro meer op.
Uitleg? Je legt 40.000 euro in. Bij de klassieke formule 2 + 2 betalen de banken 800 euro rente plus 400 euro aangroeipremie. Samen 1200 euro opbrengst. Het tweede jaar wordt dat 800 euro basisrente plus, aangezien de aangroeipremie wegvalt, 200 euro getrouwheidspremie, samen 1000 euro. Na twee jaar heb je dus 1280 plus 1000 of 2200 euro renteopbrengst.
Robeco geeft 3,20 procent plus 0,05 procent aangroei of getrouwheidspremie. Dat maakt dan 1200 euro basisrente plus 20 euro aangroeipremie en 0 procent getrouwheidspremies; samen 1300 euro. Hier zit je dus al 100 euro hoger. Het tweede jaar komt daar 1200 basisrente plus 0 procent aangroeipremie maar plus 20 euro getrouwheidspremie, dus 1300 euro bij. Samen na twee jaar sparen 2600 euro of 400 euro meer dan bij de klassiekere formules.

Editie # 113 van 4 februari 2003

1 - Pappenheimers op de beurs
2 - Spaarboekjes in de kijker
3 - Duitsland stooft ons een peer
4 - Saddam is al verslagen in Koeweit
5 - Het land van de dalende Nikkei
6 - Altria vervangt Philip

1 - Pappenheimers op de beurs

Mocht je toevallig via de VRT/Woenstijnvis/pappenheimersquiz je beurswijsheid willen opvijzelen, opgelet. Op de Brusselse beurs gaat het al een hele tijd niet meer om de vroegere zogeheten "contant" en "termijnmarkt". Toch waren dat volgens de quizmaster de antwoorden op een vraag rond het thema "Bel20", vorige zondag. De samenstellers van de Woestijnvis-quiz zijn blijkbaar te lang in de woestijn gebleven. Op de Brusselse beurs is er binnen de zogeheten Eerste Markt de onderverdeling "continu" (ofte doorlopende markt) en de "fixingmarkt". Op de continumarkt worden tussen 9 en 17u40 doorlopend aandelen verhandeld. Op deze continumarkt gaat het vooral om aandelen van grote bedrijven. Aandelen van kleinere bedrijven worden dan op de fixingmarkt verhandeld. Er is hier ook nog het onderscheid tussen de enkele en de dubbele fixing. Respectievelijk worden daar één keer of twee keer per dag een koers gevormd. De termijnmarkt, waar je aandelen kon kopen en pas twee weken later betalen, is al een hele tijd verleden tijd.

2 - Spaarboekjes in de kijker

Spaarbank Argenta is de eerste die de opbrengsten voor spaarrekeningen naar beneden brengt. De getrouwheidspremie, de extra vergoeding op bedragen die een heel jaar blijven staan, wordt bij Argenta van 1,50 procent naar 1,15 procent teruggebracht. Dat betekent dat Argenta niet meer de hoogste vergoeding geeft tenzij straks ook andere prijsbrekers zullen volgen.
De slag om de zogeheten "2+2 procent" is bij meeste banken afgelopen. De aangroeipremie werd in de meeste gevallen slechts toegekend tot eind januari. De vergoedingen op spaarrekeningen (eigenlijk bestaan er geen spaarboekjes meer) blijven nu beperkt tot het gespaarde bedrag plus een getrouwheidspremie. Bij Argenta betekent dit nu voor de zogeheten Maxirekening 2,60 procent basisrente plus de eventuele getrouwheidspremie van nu 1,15 procent of 3,75 procent. Tot voor kort was dat in totaal 2,60 plus 1,50 of 4,10 procent.
De lagere opbrengst zit er aan te komen aangezien de algemene marktrente ook gedaald is. En verder hebben de banken massaal geld opgehaald (er staat nu meer dan 110 miljard euro spaargeld uit bij de verschillende spaarbanken) terwijl anderzijds de economische situatie zo is dat er uit voorzichtigheid steeds minder kredieten worden opgenomen. De banken beginnen dus overschotten te hebben en zullen de vergoedingen ook terugdraaien om de spaarvloed in te dijken.
Voor de meeste banken is het wat dit betreft nog niet meteen een probleem, zij geven 2 procent basisrente plus een halve procent getrouwheidspremie. Enkele kleinere spelers houden de beslissing om de vergoedingen te verlagen voorlopig nog in beraad. Zo krijg je nog steeds 2,75 procent basispremie plus 1,20 procent getrouwheidspremie of 3,95 procent bij Cortal dat bovendien ook 1,20 procent aangroeipremie verstrekt.
De rente op kasbons is anderzijds ook overal aan het dalen.

3 - Duitsland stooft ons een peer

Het gaat niet goed met de Duitse economie. Eens de locomotief nu een hobbelende aanhangwagen. De flinke pandoering die de partij van bondskanselier Gerhard Schöder het voorbije weekend moest incasseren was onder meer het gevolg van de mislukking om de Bondsrepubliek opnieuw op het goede spoor te brengen. In hoeverre weegt de slabakkende Duitse economie op de resultaten van het Belgisch bedrijfsleven? Onze economie steunt op de Duitse. Delen we straks in de brokken?
De Nederlandse bank Kempen, dochter van Dexia, berekende in een studie welk de impact is van de Duitse economie op enkele van onze bedrijven.
De Belgische beursgenoteerde groep Melexis van Roland Duchatelet is voor 36 procent van zijn omzet afhankelijk van de export naar onze oosterburen. Voor Agfa Gevaert gaat het om 11 procent, evenveel als voor Barco. Tessenderlo is voor 9 procent afhankelijk van de omzet naar Duitsland, Bekaert en Telindus elk 7 procent. D'Ieteren 6 procent, Solvus (ex-Creyfs) 5 procent en Omega Pharma voor 4 procent.
In reële cijfers staat Agfa-Gevaert op kop met bijna 5 miljoen euro aan export terwijl Melexis er het best van af komt met export voor een waarde van "slechts" 102.000 euro.

4 - Saddam is al verslagen in Koeweit

De huidige economisch malaise is het gevolg van de onzekerheid die ons boven het hoofd hangt, vertelt iedereen. Zolang we niet weten of Bush het nu meent of niet en Irak al dan niet zal aanvallen en al dan niet zal overwinnen, houdt iedereen zich gedeisd.
Nochtans hebben ze bij de buren van Sadam Hoessein, in Koeweit, daar geen last van. Hoe dichter bij het vuur hoe warmer. De beurs van Koeweit blijft maar stijgen. Er is in dit buurland van Irak blijkbaar geen vuiltje aan de beurshemel. Voor de Koeweiti's is Saddam Hoessein al verslagen.
De tweede belangrijkste Arabische effectenbeurs ging vorig jaar liefst 39 procent hoger. En tot op eind januari ging de beurs van Koeweit nog eens 7 procent de hoogte in. Zondag (in de Arabische wereld is zondag geen rustdag) stond de beurs daar op het hoogste punt sedert vijf jaar, namelijk op 2.545 punten.
Is de oorlogsdreiging dan geen slecht en negatief nieuws voor de beurs? Niet in de Arabische wereld. Er wordt daar namelijk gespeculeerd op het vertrek van Saddam Hoessein. En die is, volgens hen, reeds verslagen, dood of op de vlucht.
Koeweiti's verwachten een korte oorlog die meteen in het voordeel van Amerika zal beslecht zijn en ze kijken nu al uit naar de economische voordelen die er zullen komen als de Verenigde Naties hun twaalf jaar oude sancties tegen Irak opheffen.

5 - Het land van de dalende Nikkei

De Japanse beursindex, de Nikkei, stond eind januari op hetzelfde peil als twintig jaar geleden. In het voorjaar van 1983 inmiddels heel wat gebeurd. Japan zwemt nog steeds in een deflatoire periode. En de slechte toestand van de Amerikaanse economie en dan vooral de zwakke dollar geven de Nikkei ook nog een extra stootje zodat de Japanse bedrijven wankelen. Vooral de grote jongens die het van de export naar de States hebben moeten het nu ontgelden, want de verkoop in dollars brengt steeds minder op.

6 - Altria vervangt Philip

Philip Morris heeft afscheid genomen van beleggers en van cliënten. Omdat Philip Morris meer doet dan alleen maar sigaretten produceren, luidt de naam van de groep nu Altria.
De bekende cowboy Marlboro hoeft zich niet meer te schamen dat hij eigenlijk afhankelijk was van Philip Morris. En Kraft Food hoeft evenmin nog te blozen nu de hele groep de naam Altria heeft aangenomen. De beslissing was reeds in november 2001 genomen maar zo'n naamswisseling komt blijkbaar heel wat kijken. Wie sigaretten wil of smeerkaas hoeft niet naar Altria te vragen. Die nieuwe naam is er alleen voor de beurs, niet voor de producten van de groep.

6minutes money is een uitgave van Grid Electronic Publishing Consultancy
Coördinatie: Toon Lowette en Leo Van Dorsselaer
e-mail: info@6minutes.net
Redactie: JL Bauwens
Reacties en persberichten: editor@6minutes.net