Allemaal naar het tabloidformaat. De Britse Times doet het. In België zette La Libre Belgique reeds de stap. Le Soir gaat volgen. Weliswaar pas einde 2005, maar toch. In Nederland staat het nu vast dat Christiaan van Thillo zijn zin krijgt en dat Het Parool ook op kleiner, handiger formaat gaat overstappen. De Standaard onderzoekt de mogelijkheid om ook op kleiner formaat over schakelen, iets wat zusterblad Het Nieuwsblad al eerder deed.
Van de Gazet van Antwerpen staat het vast dat zij vanaf volgende week als proef de editie Metropool op tabloidformaat zal brengen.

Kleinere formaten zijn in ieder geval handiger voor de lezer dan de grote klassieke dagbladformaten van 578 op 410 millimeter, het zogeheten "broadsheet", het formaat van De Standaard, Het Belang, De Gazet van Antwerpen en de De Tijd. Een tabloid is het formaat van een in twee gevouwen broadsheet: 410 x 289 mm. Momenteel onder meer La Libre, DH en het gratisbladen Metro en De Zondag van Roularta/Concentra.
Straks krijgen we dus 3 formaten in de Belgische kiosken: naast de broadsheet, het tabloidformaat hebben we nog het zogeheten Belgisch formaat (eigenlijk het Rheinländer- of Berliner-formaat) van 510 op 365 mm. Zoals Het Laatste Nieuws, De Morgen, het Nieuwsblad/Gentenaar en Het Volk.

Op 21 maart krijgt Nederland zijn eerste zondagskrant. Tenzij De Telegraaf net voor de start geklopt wordt door de landelijke bladen van de Noordelijke Dagblad Combinatie. De Friezen sneller dan de Hollanders?
De Telegraaf heeft na heel wat studie- en voorbereidingstijd besloten het toch te doen. Op de eerste lentedag kunnen Nederlanders dan de zondageditie van Nederlands' grootste dagblad tegen 1,75 euro kopen. Abonnees krijgen het blad wel gratis in de bus, ook zij die gewoon een weekendabonnement bestellen, goed voor de zaterdag- en de zondageditie.
De Telegraaf werkt nog steeds aan de uitbouw van een netwerk van bezorgers. Blijkbaar zou de editie al gestart zijn indien het probleem van de bezorging er niet was geweest. Maar meteen na de "officiële" aankondiging riepen enkele dagbladen als de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden dat zij het ook gaan doen. En zelfs nog voor dat de Telegraaf op zondag verschijnt.

Twee juryleden van het Fonds Pascal Decroos hebben blijkbaar problemen met de gang van zaken bij het Fonds voor Bijzondere Journalistiek. Beiden nemen ontslag. Maar over wie het gaat en waarom ze opstappen wordt geheimzinnig gedaan door zowel de betrokkenen als door het Fonds Pascal Decroos zelf. Er zijn blijkbaar problemen binnen de jury die moet oordelen over welke projecten het fonds voor Bijzondere Journalistiek zich financieel kan buigen. Sommige kranten zouden wat al te graag via het Fonds bepaalde projecten willen laten financieren waarvoor ze zelf bedanken.
Het Fonds Pascal Decroos gaat het misschien allemaal openbaar maken op een persconferentie op 27 januari. In de uitnodiging lezen we dat om 18 uur de twee ontslagnemende juryleden zullen worden bekendgemaakt en dat daarna een debat volgt met de twee over hun 4 jaar als jurylid van het Fonds Pascal Decroos. Is het om de neutraliteit wat te bewaren dat het vraaggesprek zal geleid worden door de Nederlandse KRO-reporter Margo Smit?
Fonds Pascal Decroos

De Stichting Democratie en Media, het vroegere Stichting Het Parool, gaat de kas van de VVOJ spekken met 25.000 euro. Voor de Nederlands-Vlaamse Vereniging van Onderzoeksjournalisten een eerste bijdrage om de werking van de vereniging te ondersteunen.
Het VVOJ gaat het geld gebruiken om het werkplan 2004-2006 uit te voeren en de infrastructuur van de club uit te bouwen. Maar omdat de schenking al bij al onvoldoende is om de plannen te kunnen uitvoeren hoopt de vereniging dat er nog meer sponsors kunnen gevonden worden want er is ook nog geld nodig voor de Nederlands-Vlaamse conferenties in 2004 en 2006 en de wereldwijde conferentie over onderzoeksjournalistiek in 2005.
De Stichting Democratie en Media is nog steeds de belangrijkste aandeelhouder van PCM uitgevers maar heeft geen binding meer met het dagblad Het Parool sedert de verzelfstandiging van de Amsterdamse krant.
VVOJ België
VVOJ Nederland

Nieuwsbureau African News Bulletin-Bulletin d'Information Africaine (ANB-BIA) stopt er mee. Het in Brussel gevestigde persagentschap van de missionarisorde Witte Paters van Afrika trekt na 20 jaar de stekker uit. Het persbureau was gespecialiseerd in nieuws en analyses van het zwarte continent. De technologische vooruitgang en dan vooral de elektronische nieuwsverspreiding deden de Witte Paters de das om. De naam van de ooit welvarende orde van missionarissen verwijst naar het witte habijt van de paters en niet naar hun huidskleur.

Silvio Berlusconi, in zijn vrije uren ook nog dagbladmagnaat: "De krant is een achterhaald product. Krantenuitgevers zijn als koetsenbouwers die autoproducenten met succes denken te kunnen bestrijden. Waarom zouden fabrikanten van onder meer cosmetica of huishoudelijke producten in kranten adverteren? Zij weten immers dat huisvrouwen geen kranten lezen! En zeventig procent van wat in de kranten staat wordt alleen gelezen door de journalisten die de verhalen schreven en hun hoofdredacteuren."

Roularta Media Group (RMG) neemt de Belgische vakbladen van Keesing Business Media over. De nieuwe afdeling van RMG start als Roularta Professional Information. Bij Roularta gaat het om een verdere stap richting bedrijfsinformatie. Keesing Business Media Belgium (KBMG) ontstond in 1999 na een fusie van een reeks kleinere uitgeverijen van vakbladen als Technisch Management, Business ICT, Grafisch Nieuws, M&C Publishing en Facilities. KBMG met vestiging in Vilvoorde was een afdeling van de Belgische poot van Keesing Publishers, gevestigd in Deurne op de Keesinglaan. De bekendste uitgaven van de groep zijn een hele reeks kruiswoord- en andere puzzelboekjes.
Internationaal staat de Nederlandse uitgever Keesing zeer sterk met een honderdtal titels in vijf verschillende talen: Nederlands, Frans, Engels, Deens en Grieks.
Bij journalisten is de naam Keesing vooral bekend van Keesings Historisch Archief dat thans door een stichting wordt uitgegeven met steun van de nakomelingen van de oprichter, onder meer de schrijfster Miriam Keesing, kleindochter van oprichter Isaäc Keesing, en sedert het jaar 2000 niet meer door de oorspronkelijke uitgeverij.
Freelance journalist Isaäc Keesing leverde al voor de eerste wereldoorlog financiële berichten aan tal van kranten in Nederland. En in schoendozen verzamelde hij documentatie en krantenknipsels die later gebundeld werden en als wekelijkse editie onder de naam Keesing Historisch Archief uitgegeven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bracht zoon Leo Keesing de uitgeversactiviteiten in veiligheid bij een Brits-Amerikaanse naam- en branchegenoot. Als Keesing's Worldwide Online is deze nog steeds actief in de publicatie van recente en historische informaties. Na de oorlog probeerde Leo Keesing, zoon van de stichter, de uitgave van het Historisch Archief terug naar Nederland te halen. Na een reeks juridische verwikkelingen gingen beide Keesing's (wel naamgenoten maar geen verwanten) hun eigen weg. De heruitgave in Nederland bleek wel verlieslatend en drie jaar geleden kapte de uitgeverij er mee. De uitgave, nu op maandbasis, wordt voortgezet door een onafhankelijke stichting.

Als gratis bijlage bij de maandbladen Trends en Trends-Tendances blijft Cash! wel bestaan maar niet meer gedrukt op krantenpapier. Vanaf einde van deze maand wordt Cash! op beter papier gedrukt op het formaat van de economische magazines waarvan het een onderdeel uitmaakt. Cash! (ooit gestart onder de titel Kapitaal) is door de overname van uitgeverij Biblo door Roularta nu eigendom van de groep uit Roeselare. De herpositionering van Cash! moet gezien worden in de te verwachten concurrentiestrijd met het nieuwe blad Uw Vermogen dat in voorbereiding is bij Magnet/De Persgroep.

De journalisten van het reclameweekblad Pub (uitgeverij Kluwer) leggen de laatste hand aan een studie over het huidige wel en wee van de dagbladsector. Einde van deze maand (op 28 januari 2004) brengt Pub de antwoorden op pertinente vragen zoals: de plaats van de krant in de mediamix, lezersbinding, marketing strategie, de diversificatie en formaatverschillen. Weekblad Pub wil met deze studie kort op de bal spelen. Te veel studies over de pers zijn meestal niet erg actueel. In een recentelijk verschenen studie (Politiek als One-Man-Show. Over de rol van kranten in de personalisering van de politiek) in Res Publica wordt onderzoek gedaan over de periode 1958/1999 in twee Vlaamse kranten, De Standaard en Het Laatste Nieuws. Naar een eventuele verdere evolutie van een personaliseringstendens sedert het jaar 2000 blijft het uitkijken.

Cascade, de officieuze Vlaamse uitgeverspoot van het Nederlandse Audax, heeft het zwaar verlieslijdende weekblad Zondagsblad stiekem laten verdwijnen. Stiekem? Een van de langst bestaande Vlaamse weekbladen werd niet mee overgenomen door de VUM na de liquidatie van uitgeverij Het Volk. Zondagsblad (voordien Ons Zondagsblad) werd door de Nederlandse uitgever JJAM de Leeuw (Audax) overgenomen. Na een half dozijn herpositioneringen is Zondagsblad nu verdwenen als zelfstandige publicatie maar wel opgeslorpt door de andere Cascade-uitgave TV-gids dat sedert kort in vierkantformaat (19,5 op 19,5 cm) verschijnt.

Vanaf donderdag kunnen Parijse metroreizigers ook wat anders te lezen krijgen naast de gratis nieuwsbladen. Elke donderdag en vrijdag worden reizigers vergast op het gratis tijdschrift "Lecture pour tous". Geen voetbaluitslagen of andere faits-divers maar boekbesprekingen en nieuws uit de culturele sector. Eigenlijk gaat het om een maandblad dat, verdeel over vier weken, aan stations en metro’s zal worden uitgereikt. Oplage 100.000 in vier maal 25.000 exemplaren. Het blad zal 64 pagina’s tellen.

Dacht je dat het sjiekere dames-glossy Touché uit Schelle van bij Magnet kwam? Op de website van de federatie van magazine-uitgevers Febelma leren we dat Sanoma niet alleen het blad in handtasformaat Glam*o op de markt brengt maar ook concurrent Touché. Wie heeft er te veel gefeest bij het opmaken van de website?
Febelma

Henk Steenhuis, hoofdredacteur van HP/De Tijd over de malaise die "ontlezing" wordt genoemd: "Het gaat niet om een toename van het aantal analfabeten in Nederland; nee, het gaat om duizenden mensen die wel kunnen lezen, maar die niet willen lezen. Je kunt je wel afvragen of dat wel de oorzaak is. Want net als in de politiek is het de afgelopen tien jaar wel erg saai geweest in de Nederlandse kranten en tijdschriften. Alsof een onzichtbare regisseur aan het werk is geweest die ervoor heeft gezorgd dat over een veelheid aan onderwerpen nagenoeg dezelfde artikelen werden geschreven. Afwisselend verschenen deze gekloonde stukken in Trouw, de Volkskrant, Vrij Nederland, Opzij en elders. En wat viel hierbij op? Wie door een loep tuurt, ziet per titel kleine verschillen, maar de overeenkomsten zijn veel groter. Natuurlijk kan worden volgehouden dat Nederland het slachtoffer is van ontlezing, maar ik denk dat miljoenen mensen wél willen lezen, graag zelfs. Alleen willen ze niet steeds hetzelfde onder ogen krijgen."