De Vlaamse werknemer was vorig jaar gemiddeld 36 uur en 22 minuten per week aan de slag. Maar als je het hem vraagt doet hij er spontaan 11 tot 13% bij. De werkgroep Tempus Omnia Revelat (TOR) van de Vrije Universiteit Brussel (wat vrij vertaald zoveel betekent als 'de tijd vertelt je alles') heeft voor de tweede maal nauwgezet onderzocht hoe groot het verschil is tussen vermeende en werkelijk gepresteerde werkuren. Bij een eerder onderzoek in 1999 lag het gemiddelde op 35 uur en 52 minuten. We werken nu dus met zijn allen een half uur langer dan pakweg 5 jaar geleden. Misschien hadden we dan toch moeten meestappen, vorige vrijdag, in de betoging zogenaamd voor het behoud van het brugpensioen?
Blijft de vaststelling dat 36 u 22 min nog altijd minder is dan de wettelijke wekelijkse arbeidstijd van 38 u. Dus waar klagen we over?
De vorsers van de TOR-werkgroep hebben de werkelijk gepresteerde arbeidstijd wel streng gemeten. Kopje koffie halen? Niet werken en dus aftrekken. Sigaretje aan de deur? Idem. Boterhammetje tussendoor met de krant? Niet aanrekenen hoor.
VUB TOR

Een andere vaststelling van het VUB-onderzoek over de werkelijk gepresteerde arbeidstijd in Vlaanderen (zie # 1) reveleert dat zelfstandigen in elk geval een stuk langer werken dan loontrekkenden, nl. 48 uur en 23 minuten. Terwijl ze zelf 56 uur opgeven. Die overschatting met 13% wordt door de onderzoekers toegeschreven aan de vage grens tussen het gezins- en het beroepsleven van zelfstandigen. Een winkelierster die even de was in de machine stopt wanneer ze geen klanten heeft, is strikt genomen niet aan het werk. Maar dat zelfstandigen per week 13 uur langer (of 35%) werken dan loontrekkenden, daar kraait geen haan naar.
Voor het TOR-onderzoek werd vorig jaar aan 1.780 Vlamingen tussen 18 en 75 jaar gevraagd om een gedetailleerd dagboek bij te houden met hun activiteiten en de tijd die ze daarvoor uittrokken, met de precieze begin- en eindtijd. Dergelijk dagboeksysteem levert volgens de onderzoekers veel betrouwbaarder en genuanceerder gegevens op over de tijdsbesteding en de activiteitenpatronen van mensen dan klassieke enquêtes.
VUB TOR

KMO’s maar ook grote bedrijven zitten vaak met het dilemma: gaan we naar die beroepsbeurs of blijven we thuis? Business Week Online besteedt er deze week een lang artikel aan en komt tot de voorspelbare conclusie: deelname aan een tradeshow vergt veel voorbereiding en veel nazorg. Wie vooraf pro’s en contra’s precies afweegt, heeft een streepje voor op bedrijven die uit gewoonte naar die beurs gaan “want de concurrentie doet dat ook”. Maar misschien is een interessant seminarie belangrijker? Of aansluiten bij een beroepsvereniging en actief lid worden? Het kostenplaatje wordt vaak onderschat. Er is niet alleen de prijs van de standopbouw, maar ook deze van de werknemers die een tijdlang niet aan hun desk zitten. Wie denkt er aan de medewerkers die wel naar de beurs “mogen” een opleiding te geven? Want hoe moet je standbezoekers aanpakken? Met de vraag “Kent u ons product zo en zo?” Het ontwijkend antwoord is dan meestal “ja, ja”. Een bezoeker benaderen met de opmerking “Weet u dat ons product dit en dat kan?” wekt belangstelling en het gesprek is aan de gang. Er is ook het bijhouden van bezoekerslijsten, het inzamelen van business cards, en vooral de opvolging van deze bezoekers door het verkoopsteam, na afloop van de beurs.
Business Week

Het Leuvense beursgenoteerde technologiebedrijf Option is verkozen tot "Onderneming van het Jaar 2005" en heeft het dus gehaald van de overige genomineerden Arinso, Artwork Systems, Cartamundi, Delta Light en JBC. Option was voor het tweede jaar op rij genomineerd en heeft het volgens juryvoorzitter Paul Buysse gehaald “ dank zij het doortastend beleid van het management en het rotsvast geloof in de verdere groei van het bedrijf.” Option CEO Jan Callewaert stopte tijdens zijn dankwoord niet onder stoelen of banken dat het zijn bedrijf niet altijd voor de wind is gegaan. Hij verwees in dit verband naar de banken die Option in het verleden vaak in de kou lieten staan en nu op zijn voetmat staan te trappelen. Callewaert kreeg de trofee van premier Verhofstadt terwijl baron Buysse goedkeurend toekeek (foto). Vooraf had minister-president Leterme voor het eerst ‘De Prijs van de Vlaamse Regering voor de Beloftevolle Onderneming’ uitgereikt aan het West-Vlaamse Televic.
Onderneming van het Jaar

In de verhouding tussen verbaal en non-verbaal gedrag (body language) zijn de gebruikte woorden maar voor 7% belangrijk, terwijl de lichaamstaal 55% voor zijn rekening neemt en de stem 38%. Zegt psychologieprofessor Albert Mehrabian van de universiteit van Los Angeles, Californië (UCLA). Dat hadden we al eerder gehoord, maar dat woorden zo’n geringe impact schijnen te hebben is toch wel opmerkelijk. Mehrabian raadt aan bewust en strategisch om te springen met body language, zonder er evenwel een show van te maken. De UCLA-prof illustreert zijn bevindingen met een vaak gehoord zinnetje: 'Ik heb er niets van gezegd, maar ik heb wel duidelijk laten merken dat het me niet aanstond.'
Body language kan bij een sollicitatiegesprek een doorslaggevende rol spelen. Te veel kandidaten concentreren zich op wat ze willen zeggen en schenken geen of te weinig aandacht aan hoe ze het zeggen.
En wat te denken van Mehrabian’s body language? (zie foto)
Vacature
Mehrabian Communications

Ken jezelf. De nuchtere Nederlanders zijn niet te beroerd om hun zo vaak geprezen overlegmodel kritisch te bekijken. In een studie, uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken, wordt ronduit geconcludeerd dat het geroemde overlegmodel vaak schadelijk geweest is en nog is voor de groei van de economie. Nederland dankt zijn overlegcultuur aan de noodzaak van het gezamenlijk inpolderen en bebouwbaar maken van veengronden. Maar de noodzaak van overleg en consensus heeft te vaak voor gevolg (gehad) dat hete hangijzers in de kast blijven en vernieuwing wordt uitgesteld. Een voorbeeld: in de 18de eeuw waren in Nederland alle voorwaarden aanwezig om een voortrekkersrol te spelen in de industrialisatie van de economie: grondstoffen konden over de Rijn worden aangevoerd, Nederland beschikte over een koloniaal afzetgebied en bezat een goede infrastructuur van waterwegen. De regenten hechtten echter te veel waarde aan consensus om ingrijpende wijzigingen door te voeren. Met als gevolg dat de industriële revolutie in Engeland begon. Toen Nederland dan toch industrialiseerde, nam het de overlegcultuur mee en liet de Nederlandse overheid veel taken aan de bestaande (religieuze) instanties, in plaats van ze aan de overheid toe te vertrouwen. Met verzuiling voor gevolg. http://www.minbzk.nl/openbaar_bestuur CEO’s probleem Voor elk complex probleem bestaat een eenvoudige oplossing die verkeerd is G.B. Shaw