Op de managersonline-site leuk artikel gelezen over het verraad van de spontane lichaamstaal. Neem nu de emotie ‘verrassing’, die volgens het artikel steevast gepaard gaat met het optrekken van de wenkbrauwen. Wie dat niet doet en toch verrassing veinst, zal het grote nieuws wellicht reeds gehoord hebben. De auteur Frank van Marwijk voegt er aan toe dat een negatieve verassing, die dus ontstemming veroorzaakt, meestal samengaat met het fronsen van de wenkbrauwen. Hij raadt ook aan bij de aankondiging van een echte verrassing op te letten welke personen elkaar aankijken. Ook dat kan relaties en interne netwerking aanwijzen die meestal niet overeenstemmen met de hiërarchische verhoudingen.
Managers Online

Lonen en salarissen komen maar op de 8ste plaats in de rangschikking van criteria die de tevredenheid over een betrekking bepalen. De werksfeer staat daarentegen helemaal bovenaan. Althans indien we de HRM-bazen mogen geloven van 500 Belgische topbedrijven. Zij werden aan de tand gevoeld tijdens een peiling, uitgevoerd naar aanleiding van de redactie van het jaarlijkse naslagwerk Trends Top 30.000, waarvan weer pas een nieuwe editie op de werktafels is geploft. Het ziet er evenwel naar uit dat de o zo belangrijke werksfeer de laatste maanden danig onder druk is gekomen wegens terugvallende winstcijfers. De 30.000 grootste ondernemingen van het land zagen hun winst immers gemiddeld met zowat een kwart wegsmelten.
Managementsite

Wat doen mannen meestal wanneer ze scheiden? Ze laten hun hebben en houden, zeg maar hun meubels, huisraad en televisie achter voor de eveneens scheidende echtgenote en kinderen en ze trekken er uit, meestal naar een kaal appartementje. En net zoals Ikea ‘keuken-starter kits’ verkoopt voor jonge koppeltjes (en tegenwoordig ook steeds vaker voor de ene of andere helft van scheidende echtparen) heeft meubelzaak JVC uit Strombeek-Bever een assortiment meubeltjes samengesteld voor mannen die plots alleen komen te staan. Tafel en stoelen, een bed, een kleerkast en een televisie behoren tot het minimum-aanbod, maar dat kan ook gestoffeerd worden. ‘Ik heb het zelf tweemaal meegemaakt, zegt de uitbater van JVC, en ik weet dat een televisie tijdens de eenzame avonduren veel leegten opvult.’

Dit jaar moet volgens plan weer meer over economie worden gepraat op het World Economic Forum, in het Zwitserse Davos. ‘We willen bruggen bouwen naar de buitenwereld en naar de niet-gouvernementele organisatie’, zei directeur A. Scheinder van het Forum dat in 1971 startte als een informeel onderonsje van enkele bedrijfleiders. Maar naarmate de reputatie van ‘Davos’ en zowel het aantal als het aanzien van het deelnemersveld toenam, kreeg de politiek nogal de bovenhand. Rond het thema ‘Partnering voor veiligheid en welvaart’ wil de ontmoeting van 2.280 ‘hooggeplaatsten’ in Davos het economisch wereldbestel nieuw leven inblazen, zeker sedert de onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie in Cancun afgelopen september in het slop is geraakt. Het is helemaal niet zeker of de Amerikaanse vice-president Cheney daar veel aan kan of wil doen, maar de druk van de meer dan 800 voorzitters en CEO’s van ’s wereld topbedrijven zal de eigenzinnige koers van de VS mogelijk ombuigen. Als de stijgende verkiezingskoorts in de buurt van Capitol Hill dat al niet vermag.
World Economic Forum

Productgericht denken zit dieper in mensen en organisaties geworteld dan je wel zou denken, schrijft de Nederlandse bedrijfsadviseur Luc Brouwer in zijn studie over “Markcreatie’. En zo denken belemmert het marktgericht ondernemen. Marktstudie levert behoeften op en die worden door producten voldaan, en niet omgekeerd, zegt Brouwer. ‘Marktcreatie’ noemt hij dat, of het behoeftegericht ontwikkelen van vraag en aanbod. Voor zijn marktcreatiemodel heeft hij vier strategieën ontwikkeld die elk haarfijn uit de doeken worden gedaan en geïllustreerd met een aantal praktijkvoorbeelden. Zelfs het begrip ‘behoefte’ wordt meestal fout ingeschat, omdat al te vaak spontaan vertrokken wordt van de onderneming en niet van de markt. Wat niet belet dat elke onderneming een sterk vermogen heeft tot waardecreatie, op voorwaarde dat het een helder begrip heeft van wat de eigen kernactiviteiten zijn of zouden moeten zijn.
Meer over de studie

Het HR consulting bureau Towers Perrin is nogal geschrokken van een recent onderzoek over het ziekteverzuim bij een 1000-tal topbedrijven, samen goed voor 3,6 miljoen werknemers. Maar 11% van de ondervraagde HRM-bazen noemt het ziekteverzuim een topprioriteit, hoewel toegegeven wordt dat werknemers gemiddeld 3 tot 5 dagen per jaar afwezig zijn. Maar bij een kwart van de onderzochte bedrijven is het aantal onverwachte afwezigheden vorig jaar gestegen. Anderzijds moeten velen toegeven dat een aantal korte afwezigheden maar zelden worden aangegeven, wat het gemiddelde verzuim met zeker 5% doet toenemen. Er is ook berekend dat de gemiddelde kost van het absenteïsme 327 euro per dag bedraagt. Met andere woorden: de productiviteit van de meeste bedrijven lijdt flink onder de onverwachte afwezigheden van werknemers, maar niemand die aan maatregelen denkt om hier iets aan te doen...
Towers Perrin

Mannen denken slechts aan twee dingen. Geld is het andere. Voor vrouwen is geld het eerste.
Anoniem.

Geen sprake meer van een glass ceiling. De dames stoten door naar de top. Gisteravond kreeg Martine Reynaers van Reynaers Aluminium uit Duffel, de felbegeerde titel uitgereikt van Manager van het Jaar 2003 tijdens de steeds drukker bijgewoonde plechtigheid georganiseerd door Trends in Brussel. Aan franstalige zijde ging de onderscheiding naar Marie-Anne Belfroid-Ronveaux, CEO van het bouwbedrijf Ronveaux uit Ciney. In de jury van de ‘Manager’ zit de redactieploeg van Trends, de vorige laureaten en een aantal managementdeskundigen, onder wie nationaal voorzitter Rik Duyck en de regio-voorzitters van de Vlaamse Management Associatie (VMA). Na afloop van de plechtigheid stak Rik Duyck zijn bewondering voor de laureate niet onder stoelen of banken: 'Martine Reynaers belichaamt stabiliteit en inzet. Ze weet wat ze wil. Ze is door omstandigheden plots aan de leiding van Reynaers Aluminium gekomen en heeft prachtig stand gehouden. Meer nog, ze heeft het bedrijf op een rendabele manier verder uitgebouwd in moeilijke omstandigheden. Ik kijk al uit naar haar visie op management, die zij op 26 januari eerstkomend zal toelichten na de Algemene Vergadering van het VMA (Hoofdzetel van ING te Brussel, om 19:00 u.)’.
Trends Manager van het Jaar

België mag dan nog een goed jaar achterop lopen ten aanzien van Nederland, toch is het bemoedigend dat ook in België een commissie is opgericht die een nationale referentiecode voor deugdelijk bestuur zal uitwerken. De commissie zal geleid worden door Maurice Lippens, voorzitter van de Fortis-groep die op 22 januari voor het eerst de voorzittershamer zal hanteren. Hij zal worden bijgestaan door een aantal vertegenwoordigers van de initiatiefnemende Commissie voor Bank- en Financiewezen (CBF), het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) en Euronext. Naast enkele grote kanonnen uit de financiële en bedrijfswereld zal professor Lutgart Van den Berghe (Instituut voor Bestuurders) voor de academische inbreng zorgen. Het is de bedoeling om de verschillende in België bestaande codes voor corporate governance te bundelen, aldus gevolg gevend aan de oproep van de Commissie om in elk land een nationale gedragscode voor beursgenoteerde bedrijven tot stand te brengen.
In Nederland heeft de Commissie-Tabaksblat, genoemd naar haar voorzitter, de vroegere topman van Unilever, zijn werkstuk reeds eind 2003 afgeleverd en kon een nieuwe uniforme gedragscode voor deugdelijk bestuur vorige week worden ingevoerd.

Anna Diamantopoulou is er niet over te spreken. De Griekse Eurocommissaris heeft achterhaald dat 16% van de Britse werknemers, 4 miljoen noeste zwoegers zeg maar, langere weken klopt dan het Europees toegestane maximum van 48 uur. Er zitten in de huidige wetgeving nog teveel gaten en uitzonderingen, meent de precieuze commissaris die meteen een verstrenging van de EU-wetgeving op stapel heeft gezet. Blijkt dat 1 op de 3 Britse sollicitanten bij zijn contract een formulier toegeschoven krijgt dat vrijwillige verzaking voorziet van de wettelijke Europese maximumprestatie. Diamantopoulou vermoedt dat velen het papiertje ondertekenen uit angst het contract mis te lopen.
Verder blijkt dat 11 van de 15 lidstaten moeilijkheden hebben bij het omzetten van de 48 uren-richtlijn naar nationaal recht. ‘De huidige regelgeving deugt dus niet,’ zegt de Brusselse Griekse die vooral wil snoeien in de lange waslijst van uitzonderingen. De Commissie hoopt in het najaar de nieuwe regeling door de Europese Raad en het Parlement te kunnen loodsen. Maar de Britse regering vreest voor de concurrentiepositie van ‘s lands economie, terwijl haast alle lidstaten beducht zijn voor een ontsporing van de gezondheidsbudgetten. Volgens een recent arrest van het EU-Hof dienen de wachttijden van geneeskundig personeel als normale prestaties te worden aangerekend, wat zich wellicht zal vertalen in een chronisch personeelstekort. En dan doemt weer het schrikbeeld op van de 11.000 Franse bejaarden die afgelopen zomer van de hitte bezweken terwijl het verplegend personeel met vakantie was of zich hield aan de in Frankrijk ingevoerde 35-urenweek.

Eddy Bruyninckx, de gedelegeerde bestuurder van het Autonoom Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen, is gekroond tot ‘Nederlandstalig Overheidsmanager van het jaar’ door de Vlaamse Vereniging voor Bestuurskunde en Bestuurswetenschappen (VVBB). De jury prees zijn managementkwaliteiten en ruimtelijke visie en verwees naar de door Bruyninckx gestimuleerde verdere uitbouw en ontwikkeling van de Antwerpse haven.
Bruyninckx heeft sedert 1997 de leiding van het Antwerp havenbedrijf en was voorheen secretaris-generaal van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen en kabinetschef van de Vlaamse minister-president Geens.

‘Blijf leven + 7 andere goede voornemens’ is de titel van het laatste boek en meteen de wijze raad van trendwatchers Nathalie Bekx en Hedwige Roels, bekend van hun schalkse kijk op maatschappij en bedrijf in de kolommen van De Standaard. Zodra je hun boek opslaat vervolgen ze met een knipoog: ‘(Blijf Leven) ... al was het naar om dit boek nog te kunnen lezen...’ Baron Buysse van Bekaert wijst in zijn voorwoord op de door beide dames tentoon gespreide ‘unieke mengeling van literaire speelsheid en onderliggende waardevolle boodschappen’. Belangstelling voor de 7 andere goede voornemens? Hier dan:
1. Blijf nog even jong
2. Word oud en belangrijk
3. Zondig al eens gezond
4. Blijf uzelf
5. Zie het (niet te) groot
6. Laat van u horen
7. Zorg goed voor uzelf.
Leuk is verder het verrijkende lexicon van turbotrends, zowat een klankbord van de maatschappij die de dames van Bekx& X zo graag ironisch observeren. Bvb: datingshopping (de nieuwe gewoonte van singles om van de supermarkt ook one-night-stands mee te nemen), claimcultuur (trend waarbij mensen almaar meer mondigheid aan de dag leggen, als burger en als consument), macha (vrouwelijke automobilisten die kiezen voor duurdere luxemodellen met een superieur uitstraling), tijdbaronnen (bijnaam voor de generatie van zeventigers die rijkelijk en traag leven en waartoe de voorwoordschrijver van het besproken boek beslist (nog) niet behoort.
Bekx & X

Het cijfer 7 intrigeert ook professor Warren G. Bennis, van het Leadership Institute bij de University of Southern California. In een recent artikel , verschenen in de Harvard Business Online, beschrijft hij de 7 levens die de carrière van een bedrijfsleider kunnen kenmerken, met elk hun karakteristieke crisissen en uitdagingen en die nochtans heel voorspelbaar zijn. Het begint bij de piepjonge executive op zoek naar een mentor en die doorgroeit tot een studax zonder vrees voor het voetlicht van een kritisch publiek. De studax wordt een soldaat, omringd door deskundigen die hem helpen schitteren. De generaal is nadien niet bang van de waarheid, zelfs niet wanneer hij ze niet zelf heeft ontdekt. De staatsman zet zich vervolgens compleet in voor de onderneming, alvorens een wijze te worden, een mentor-in-spe voor de hongerige jonge wolvan. En daarmee is de cirkel weer rond.
Harvard Business Online

Om datgene te krijgen dat de moeite van het hebben waard is, kan het noodzakelijk zijn al het andere te verliezen.
Bernadette Devlin