|
 
6minutes management |
|
editie # 26 van 20 februari 2003 1 - Amerikaans fabeltje 1 - Amerikaans fabeltje
2 - Dure IT-flops
3 - WerksfeerOK, Nederlanders zijn wat meer dan Vlamingen gesteld op hun
werkomgeving en hebben een minder slaafse ingesteldheid ten aanzien van de
werkgever. Dat moge blijken uit een recent onderzoek van het bureau M4,
uit Tilburg. Een aangename werksfeer wordt door 87% van de ondervraagden
als de belangrijkste factor genoemd bij het aanvaarden van een nieuwe
baan. Volgen: interessant werk (74%), kwaliteit van het verkochte product
of dienst (63%), niet hoeven te verhuizen (57%), bedrijf met
toekomstperspectief (47%), arbeidsvoorwaarden (45%), salaris (40%),
organisatiecultuur van het bedrijf (33%), interne opleidingsmogelijkheden
(30%). 4 - Surfen voor de baasPrivé-surfen tijdens kantoortijd verbieden werkt contra-productief, zo
stelt het National Technology Readiness Survey-bureau uit de VS. Want
bedienden surfen op kantoor gemiddeld 3,7 u. per week voor privé-zaken,
maar zitten thuis haast 6 u. te internetten voor hun werk. De balans is
dus positief. Werkgevers hebben er dus alle voordeel bij het
internetgebruik op kantoor toe te laten, liefst op een gereglementeerde
wijze. Hierbij acht vuistregels om misbruik te voorkomen en om te beletten
dat de zaak uit de hand loopt: 5 - Schilderachtig Vevey
6 - Intuïtie en emotieIn Harvard Business Online schrijft Alden Hayashi dat topexecutives
vaak belangrijke beslissingen nemen zonder te beschikken over de
resultaten van grondige voorafgaandelijke markt- of financiële analyse.
De bekende open deur. De auteur gaat echter dieper in op wat Amerikanen
'gut feeling' noemen. Hij beschrijft dit als een emotionele selectie van
verschillende, uit vroegere ervaringen opborrelende opties. Decisionmakers
zijn zichzelf geenszins bewust van dit proces. CEO's plotse invalInspiratie, dat is alle dagen werken. editie # 25 van 6 februari 2003 1 - Fraudemanagers 1 - FraudemanagersSteeds meer managers maken zich schuldig aan fraude, zo blijkt uit een
recent wereldwijd onderzoek van Ernst & Young (E&Y). Eventjes 55%
van de gerapporteerde schadegevallen worden veroorzaakt door managers. 85%
van de fraudeurs waren minder dan een jaar in dienst. E&Y publiceert
al voor de 8ste maal zijn tweejaarlijkse studie, gebaseerd op gegevens van
400 CEO's in meer dan 30 landen. 2 - Intuïtie en ervaringVan de Belgische topkaders geeft 2/3 toe dat ze in de voorbije 5 jaar
ten minste één foute beslissing hebben genomen. Het ging dan bvb. om een
mislukte acquisitie, een niets opbrengende IT-investering, een op niets
uitdraaiende diversificatie, een mislukte penetratie van een buitenlandse
markt of het lanceren van een slecht verkopend product.
Strategieconsultant Bain & Company heeft in opdracht van het VBO en na
interviews met 166 topkaders toch een grote sereniteit opgemeten in de
bestuursraden voor wie het strategisch beslissingsproces door de band een
goed beheerste routine is. In grote bedrijven steunen topkaders toch nog
in 25% van de gevallen op intuïtie en ervaring. Bij KMO's stijgt dit
percentage zelfs naar 50%. 3 - Ongeveer op beide orenIs een tevreden klant een zekere klant? Niets is minder waar meent
prof. W.E. Sasser van de Harvard Business School. Hij heeft zopas een 60
minuten durende cd-rom opgenomen waarvan er een demo te kijk staat op de
Harvard-site. Naast de beelden van het seminarielokaal verschijnen de
belangrijkste bulletpoints van zijn presentatie. Voor 125 dollar krijg je
er nog een lijvig handboek bij en een oefenboek om zelf je klantenservice
te analyseren. 4 - VergaderstatusHet Nederlands vergaderkundig (?!) bureau Van Vree meldt dat onze
gemiddelde werkende noorderbuur een kwart van zijn kantoortijd aan
vergaderen spendeert. Bij hogere kaders loopt dat op tot 80%. En de CEO's
en andere toplui met drie initialen doen zelfs helemaal niets anders dan
van de ene naar de andere vergadering rennen. Van Vree heeft uitgerekend
dat het reünitissyndroom de Nederlandse bedrijven jaarlijks 14 miljard
euro kost indien je alleen het loon van de vergaderaars incalculeert. Met
zaalhuur en reiskosten swingt het plaatje helemaal de pan uit. De meeste
werknemers zijn niet echt dol op vergaderen, maar meegevraagd worden voor
een brainstorming of studiegroep verleent status en zakelijk
bestaansrecht. 5 - Middenmanagers beheersenKleine conflicten doeltreffend aanpakken voorkomt erger kwaad. Nogal
wiedes, maar heel wat middenmanagers geraken vaak in de knoei wanneer ze
haast verpletterd worden tussen kribbig lager personeel en afstandelijk
hoger management. Middenmanagers spelen nochtans een cruciale rol bij het
beheersen van de alledaagse organisatieconflicten. Personeelswetenschapper
Renée de Reuver van de Universiteit van Tilburg heeft bij wijze van
proefschrift een test ontworpen waarmee de middenmanager kan achterhalen
wat zijn dominante stijl is in conflicthantering: forceren, indirect
vechten, samenwerken, onderhandelen, aanpassen of vermijden. De Test voor
Organisatieconflicten (TOC) werd verfijnd aan de hand van interviews met
500 middenmanagers. Bij 200 van hen nam de Reuver ook een intelligentie-
en persoonlijkheidstest af, maar deze metingen bleken weinig invloed te
hebben op het finaal resultaat. Meer over de studie en de TOC-test op 6 - Wie pest wie?Tijdskrediet, pesten op het werk, discriminatie, ongewenste
intimiteiten, het zijn alle maatregelen die de rechten van de werknemer de
laatste jaren hebben versterkt. Maar meteen is het personeelsbeleid er een
stuk complexer door geworden. Uit een onderzoek van Trends bij ruim 1.200
managers blijkt zelfs dat zeven op tien bedrijfsleiders zich gepest voelen
door de opgelegde verplichtingen. 43% heeft er zelfs recent aan gedacht
zich uit zaken terug te trekken omwille van de complexe sociale wetgeving.
Haast de helft van de ondervraagden heeft berekend dat de nieuwe
wettelijke verplichtingen tot 5% van de bedrijfsmarge wegvreet, 14,5%
heeft extra mankracht moeten aanwerven op de HR-afdeling en 46,7% riep
externe hulp in. 6minutes games is een uitgave van Grid Electronic
Publishing Consultancy Redactie: Frans Uyttebroeck Advertentieregie: BeWeB REGIE |
In
de VS hebben ze altijd al openlijker over persoonlijke verdiensten gepraat
dan op het iets discreter oude continent. Zelfs in deze beroerde tijd van
dreigend wapengekletter schrikt het Amerikaanse magazine Forbes er niet
voor terug een ranking op te stellen van de tien rijkste Amerikaanse
presidenten, zogenaamd omdat het maandag Presidents Day was. Bovenaan de
lijst prijken Washington, Jefferson en Jackson en onderaan Kennedy,
Johnson en George W. Bush. Uit de biografieën van de staatsmannen blijkt
steeds weer dat de bewering als zou elke Amerikaan het tot in het Witte
Huis kunnen schoppen een fabeltje was en nog steeds is. Lincoln is niet
echt in een blokhut geboren, maar zijn vader was een gerespecteerde
timmerman en boer. Lincoln werd een welstellend advocaat en trouwde een
rijke dochter. Ruim de helft van alle presidenten behoorde tot de top 3%
van de rijke Amerikaanse geslachten en een dozijn tot de top 1%. De
Kennedy-familie was zo rijk dat John F. zijn salaris voor zijn werk in de
Oval Room zelfs nooit opnam. Het fortuin van de op Saddam jagende George
W. zit in de olie en is afkomstig van de verkoop van zijn aandelen in de
Texas Rangers.
Weer
een studie waaruit blijkt dat er veel geld wordt vergooid aan geflopte
IT-projecten. Bedrijfsrevisor KPMG heeft er wereldwijd 134 ondernemingen
op nagetrokken en meldt dat 56% van hen ootmoedig toegeeft dat ten minste
één van hun IT-projecten vorig jaar is geflopt. Gemiddeld verlies: ruim
12,5 miljoen euro en één piek van 210 miljoen.
Al
gehoord van de Great Place to Work Institute uit San Francisco? Werd
opgericht door een stel journalisten die er hun beroep van maken de
bedrijfscultuur te evalueren van een aantal ondernemingen. In Europa
hebben ze net tien bedrijven geselecteerd waar de werknemers elke ochtend
blijgezind naartoe stappen omdat ze het er zo fijn vinden. Op een rijtje,
zonder voorkeurorde: H&M, Intel, Ferrari, Lefarge, Bacardi Martini,
Nestlé, Schering, Grundfos, Unes, Mondragon. Let wel: het gaat niet
uitsluitend om bedrijven die in Europa zijn opgericht (cfr. Intel), maar
de onderzoekers hebben wel een aantal Europese vestigingen van deze
ondernemingen bezocht. Weer blijkt dat het loon niet doorslaggevend is:
veel werknemers van de toptien kunnen elders meer verdienen, maar
verkiezen bijvoorbeeld het schilderachtige Vevey (Nestlé) in Zwitserland,
de ongedwongenheid van Intel of de internationale activiteiten (88% van
het totaal) van kledingketen H&M.